เลวกว่าโจร

เลวกว่าโจรปล้นฆ่าออกล่าเหยื่อ
ร้ายกว่าเชื้อโรคร้ายหลายร้อยเท่า
ชั่วกว่าสิ่งเสพติดพิษมอมเมา
คือพวกเหล่าคอรัปชั่นอันตราย

ทำงานหลวงงานรัฐไม่สัตย์ซื่อ
ไม่ยึดถือความดีเป็นที่หมาย
มุ่งกอบโกยโกงกินสิ้นยางอาย
มันเลวร้ายชั่วช้าน่าเกลียดชัง

เห็นเขาโกงเขากินก็สิ้นคิด
ก็พลอยจิตใจเปื้อนเหมือนคลุ้มคลั่ง
ถมไม่เต็มใจตัวชั่วจริงจัง
เตือนผู้ยังหลงผิดคิดกลับใจ

เป็นโรคร้ายมีหมอพอรักษา
เป็นคนบ้ากักกันบรรเทาได้
เป็นข้ารัฐทุจริตมากพิษภัย
ทำอย่างไรไม่หมดไม่ลดลง

ปากโสมมอมเงินเถื่อนเปื้อนปากท้อง
ชีวิตต้องตราบาปถูกสาปส่ง
อนาคตต่อไปไม่มั่นคง
เพราะโลภคงจงจิตผิดสัญญา

มีเครื่องแบบมีสียิ่งมีสิทธิ์
ไยยิ่งคิดผิดทางสร้างปัญหา
ประเทศชาติพังได้ในพริบตา
เพราะพวกข้ารัฐชั่วมั่วโกงกิน

ทิพย์อักษร (ปทุมธานี)
ที่มา คอลัมสโมสรสมานมิตร นิตยสารสกุลไทย

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน กรุกลอน...ร้อยกรองชีวิต



ความเห็น (0)

หมายเลขบันทึก

89843

เขียน

12 Apr 2007 @ 00:57
()

แก้ไข

11 Feb 2012 @ 18:09
()

สัญญาอนุญาต

สงวนสิทธิ์ทุกประการ
อ่าน: คลิก