สรุปแล้วถ้าถามว่า "เจ้าเป็นไผ" อาจกล่าวได้ว่าเป็นคนสวนกระแสโลก(ของคนส่วนใหญ่)ได้บ้างเหมือนกัน
ดิฉันเคยเขียนเล่ามาแล้วว่าการเข้ามาใน gotoknow นั้นมีสาเหตุมาจากงานในหน้าที่ แต่พอเขียนไปเขียนมา้เรื่องที่เขียนกลับกลายเป็นเฮฮาศาสตร์ของชีิวิต เขียนเฮฮาศาสตร์ตามฉันทะ และจริต จนได้พบกัลยาณมิตร ได้ต่อยอดความรู้ แลกเปลี่ยนความคิดเห็นกับชาวเฮฮาศาสตร์ ณ gotoknow เรื่อยๆ มา
ถามว่าจุดยืนอยู่ตรงไหน...ก็ต้องตอบว่าจุดยืนของดิฉันเป็นทางสายกลาง และอยู่กับการมีสติ ณ ปัจจุบัน ไม่ว่าจะทำอะไร ไม่ชอบทำอะไรมากไป หรือน้อยเกินไป ไม่อยากขาดสติ ถ้าเป็นไปได้จะเน้นการทำทุกอย่างให้เกิดประโยชน์ต่อผู้อื่นมากกว่าตัวเอง เพราะรู้สึกว่าตัวเองได้โอกาสที่ดีมากมายในชีวิต ควรจะแบ่งให้คนอื่นๆ ได้บ้างแล้ว แต่ถ้าทำแล้วไม่เกิดประโยชน์ก็ไม่ค่อยอยากทำ
เพราะฉะนั้นถ้าถามว่า กำลังจะไปไหน กับดิฉันเมื่อหลายปีก่อน อาจจะยังไม่มีคำตอบ เพราะเคยคิดถามตัวเองเสมอว่าเกิดมาทำไม.. ตอนนี้ตอบตัวเองได้แล้วว่าเกิดมาทำไม.. จัดได้ว่าสถานการณ์ดีขึ้น ^ ^
ตอนนี้ก็กำลังเดินทางสู่เป้าหมายที่ตั้งไว้ เป็นเป้าหมายทางธรรมไปสู่"ความไม่มี" เห็นยอดเขาอยู่ข้างหน้าแล้ว แต่เส้นทางจะเป็นอย่างไร จะเดินทางถึงไหม ยังไม่รู้ เพียรพยายามฝึกปฏิบัติสู่เส้นทางนี้อยู่ ตอนนี้ใจชื้นเพราะ่อย่างน้อยก็เห็นเป้าหมายแล้ว แต่ก็ต้องไม่ประมาท
สรุปแล้วถ้าถามว่า "เจ้าเป็นไผ" อาจกล่าวได้ว่าเป็นคนสวนกระแสโลก(ของคนส่วนใหญ่)ได้บ้างเหมือนกัน เมื่อวานอ่านหนังสือธรรมะเรื่อง"การฝึกจิตให้คลายจากทุกข์" ของ อ.ถาวร คงปาน ปกในเขียนสรุปไว้เกี่ยวกับ"โลกกับธรรม" และ "มีกับไม่มี" ไว้ดีทีเดียว ดังต่อไปนี้ค่ะ
ทางธรรมจากความมี สู่ความไม่มีี
ทางโลกจากความไม่มี สู่ความมีี
ขอบคุณอ.ขจิตและพี่อึ่งอ๊อบที่ได้กรุณาทวงตามการบ้านของพ่อครูบาฯ ขออภัยที่ส่งการบ้านให้ชาวเฮฮาศาสตร์ค่อนข้างช้ามากๆ นะคะ ^ ^
สวัสดีค่ะน้องแผ่นดิน
การค้นหาเส้นทางแต่ละคน จะว่ายากก็ยากทีเดียวค่ะ แต่พอพบเส้นทางแล้ว ย้อนกลับไปมอง ก็จะเห็นว่าบางทีก็เส้นผมบังภูเขานิดเดียว ^ ^
เส้นทางที่เดินอยู่นี้ ไม่ได้ปรับเปลี่ยนไปจากที่เคยเป็นอยู่มากนัก คือยังทำงานตามเดิม ใช้ชีวิตคล้ายเดิม แต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือสิ่งที่เกิดในใจ
สภาวะเดิม การทำงานมักจะรู้สึกว่ามีความกดดันสูง แต่พอปรับจิตใหม่ ในสภาวะใหม่ ก็จะพบว่ามัน"ไม่มี"อะไร.. ก็ทำไป รับผิดชอบตามหน้าที่ แต่ไม่เครียดใจ (แต่อาจมีเครียดกายหรือป่วยบ้าง ตามการใช้งาน ^ ^) เหมือนกับที่น้องแผ่นดินเขียนไว้ว่า ...
ขอบคุณที่แวะเข้ามา ลปรร นะคะ ^ ^
<p> </p>
สวัสดีค่ะ อ.ขจิต
การบ้านค้างนานรู้สึกอายค่ะ ต้องรีบทำ ^ ^
พอดีคืนนี้ก็จะยุ่งๆ อีก มีเวลาเมื่อตอนบ่ายนี้ ก็เลยรีบเขียนเลย
ขอบคุณสำหรับคำทวงและกำลังใจค่ะ ^ ^
ตามอ่านย้อนหลังค่ะ
การศึกษาและปฏิบัติธรรมช่วยให้วิเคราะห์ตนเองได้อย่างสบายใจนะคะ และมองเห็นทางเดินของชีวิต ในการได้เกิดมาเป็นมนุษย์
มารู้จักอาจารย์เพิ่มขึ้นครับ
เป็นการหันหน้าเดินทางสู่เส้นทางที่ยั่งยืนแล้วจริงๆ อนุโมทนาครับ
ยืนบนยอดเขามองเห็นทุกสรรพสิ่ง
สวัสดีค่ะคุณ
สุดทางบูรพา
ขอบคุณสำหรับคำชมค่ะ ^ ^ ยิ้มแป้นเลย
อย่าไปคิดว่าเป็นอาจารย์เลยค่ะ คิดว่าเป็นพี่ร่วมโลกคนหนึ่งน่ะดีแล้วค่ะ ไม่อยากทำให้ผู้อ่านตึงเครียดเลย แต่ก็ยังรู้สึกว่าตัวเองเขียนเรื่องหนักๆ อยู่บ้างค่ะ
ตอนนี้เห็นเรื่องอะไร ก็เห็นเป็นธรรมะไปเสียเยอะ บันทึกอื่นๆ เลยมีโอกาสเกิดน้อยไปหน่อย แ่ต่ก็ตามวาระและโอกาสค่ะ
ขอบคุณที่ติดตามและเข้ามา ลปรร เสมอนะคะ ^ ^
สวัสดีครับ อาจารย์กมลวัลย์
บุญรักษา .. ครับ
ค่ะพี่นุช คุณนายดอกเตอร์ การศึกษาและปฏิบัติธรรมนั้นทำให้เห็นคุณค่าของการเกิดมาเป็นมนุษย์จริงๆ ^ ^
ฟังดูเหมือนจะแปลกนะคะ แต่สำหรับตัวเอง...รู้สึกกับเรื่องนี้ชัดแจ้งค่ะ ^ ^
สวัสดีค่ะพี่
บางทราย (คนเข็นครก ขึ้นภูเขา)
การเิดินทางในเส้นทางนี้ต้องมีปัจจัยหลายๆ อย่างประกอบค่ะ กว่าจะเข้าใจก็ใช้เวลาอยู่พอสมควรในการทดลองทางต่างๆ สุดท้ายเมื่อปฏิบัติดูแล้วหลายๆ อย่าง ก็จะพบค่ะว่าทางไหนเป็นทางที่ใช่ ^ ^ สำหรับตัวเองแล้วถ้าไม่ทดลองแล้วได้ผล ก็คงไม่เิกิดศรัทธาขนาดนี้ค่ะ
ขอบคุณที่แวะมาอ่านนะคะ ^ ^
สวัสดีค่ะคุณ ร่มไม้ใหญ่ใกล้ทาง
ถ้าเปรียบเทียบเป็นการปีนเขา ก็ต้องบอกว่าตอนนี้อยู่ไกลเขาลูกนี้ แต่มองเห็นเป้าแล้ว อย่างน้อยก็เห็นในทิศทางหลักๆ ^ ^ ระหว่างทางคงต้องปฏิบัติอีกมาก จินตนาการว่า เมื่อถึงยอดเขาแล้ว ถึงเห็นทุกสรรพสิ่ง ก็คงไม่มีความหมายนักค่ะ ไม่แน่ใจเหมือนกัน ^ ^
อ.ตุ๋ยเคยบอกพี่เหมือนกันว่า ให้เรียก "ตุ๋ย" เฉย ๆ พี่บอกเรียกได้ แต่ความเป็นครู เป็นอาจารย์ ที่มีในตัวน้องได้สอนพี่ในหลาย ๆ อย่าง ผ่านตัวอักษร ผ่านบันทึกดี ๆ ซึ่งรวมถึงกำลังใจที่ส่งให้กันอย่างสม่ำเสมอ รวมไปถึงการปฏิบัติต่อบุพการีอย่างสวยงาม สิ่งที่เกิดขึ้น ทำให้รู้สึกว่านี่คือ ครู นี่คืออาจารย์ ที่สอนให้เรียนรู้ชีวิตจากการปฏิบัติ แล้วอย่างนี้จะให้น้อยกว่านี้ได้ไงคะ อิอิอิ
ทางธรรมจากความมี สู่ความไม่มีี
ทางโลกจากความไม่มี สู่ความมีี
อ่านหลายรอบมาก ไว้เตือนตนเองค่ะ
สวัสดีค่ะ อ. Wasawat Deemarn
คล้ายๆ กับว่าจะไม่ได้พบกันนาน แต่ก็ไม่นานหรอกค่ะ ตัวเองก็ไม่ค่อยได้เขียนบันทึก แต่เขียนทีก็เขียน ๒ บันทึกในหนึ่งวันเลย..แล้วแต่โอกาสค่ะ แต่บันทึกนี้เกิดขึ้นเนื่องมาจากโดนทวงค่ะ ^ ^
ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมนะคะ
สวัสดีค่ะพี่อึ่งอ๊อบ
Miss somporn สมพร poungpratoom พวงประทุม
ชมกันแบบนี้ก็เขินแย่สิคะ ^ ^ ไม่ค่อยคิดว่าตัวเองเป็นอะไร ตำแหน่งอะไร สักเท่าไหร่ค่ะ พยายามปลดอัตตาให้ลดลงเรื่อยๆ ค่ะ สรุปแล้วจะเรียก ตุ๋ย หรือ อ.ตุ๋ย หรือหนูตุ๋ยเหมือน อ.พิชัยก็ได้ค่ะ อิอิ
อาจารย์ถาวร คงปานเขียนเรื่องโลกกับธรรมไว้ได้สั้น กระชับ และตรงใจดีค่ะ พอดีเพิ่งอ่านเมื่อวานซืนเอง เลยได้โอกาสนำมาลงพอดี
ขอบคุณพี่อึ่งอ๊อบสำหรับความเป็นพี่ผู้โอบอ้อมอารีเสมอมานะคะ ^ ^ ขอบคุณที่โทรมาทวงด้วยค่ะ อิอิ
เข้ามาทักทายครับ . . . เข้ามาเติมความเบิกบานให้กับหัวใจครับ
สวัสดีค่ะอ.ประพนธ์
17. beyondKM
ดีใจที่อาจารย์แวะมาเยี่ยมชมค่ะ
ขอบคุณนะคะ ^ ^
สวัสดีครับอาจารย์
มาเรียนรู้ครับ
ได้สิ่งที่ดีๆเสมอเหมือนเดิม และได้สติครับ
ตอนนี้อาจจะไม่ได้แยกความคิดหรือจิตออกมาฝึกให้ชัดเจนมาก เพราะงานเข้ามามากครับ
แต่ก็พยามมุ่งที่งานครับ รู้สึกสงบ นิ่งและมีปีติกับงานที่เราทำครับ
เพราะตอนนี้เหมือนมีครูอีกคนมาอยู่ใกล้ๆครับ คือท่านสมคบ http://gotoknow.org/profile/somkob1 เป็นพี่หมอซึ่งย้ายมาเป็นผอ.คนใหม่ครับ
สวัสดีค่ะ น้องหมอสุพัฒน์
kmsabai
งานเยอะ ก็ต้องพักผ่อนกายบ้างนะคะ รักษาสุขภาพน่ะค่ะ
ขอบคุณที่แนะนำสมาชิกใหม่ให้รู้จักนะคะ ได้แวะไปดูแล้วค่ะ แต่ยังไม่ได้ทักทายอะไร แต่ก็ยินดีที่ได้รู้จักกัลยาณมิตรคนใหม่เพิ่มค่ะ ^ ^