จะรอวัน...เธอกลับมาเมืองสองแคว: บทกวีจากใจ
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
Baby · 7 ต.ค. 2550
นางสายสมร ยุวนิมิ · 7 ต.ค. 2550
ตันติราพันธ์ · 7 ต.ค. 2550
นางสายสมร ยุวนิมิ · 7 ต.ค. 2550
นายช่างใหญ่ · 7 ต.ค. 2550
นางสายสมร ยุวนิมิ · 7 ต.ค. 2550
นางสายสมร ยุวนิมิ · 7 ต.ค. 2550
แม้ฝนฟ้า ยังกระหน่ำ ย้ำความเศร้า
พิรุณเย้า คนเหงา ก็ยิ่งหงอย
ยิ่งปลอบโยน ยิ่งทำให้ ใจสำออย
น้ำตาปรอย พลอยรินหลัง กับฝนพรม
กวีแห่งความคิดถึง
ปล.พี่ อ.ลูกหว้าคิดถึงใครอยู่รึเปล่าครับเนี่ย อิอิ บทกวีของพี่แฝงไปด้วยกลิ่นไอแห่งความเศร้าที่มีบ่อเกิดจากความคิดถึง อ่ะครับ...
หากใจเศร้า เหงาจิต เพราะคิดถึง
ย้อนคำนึง ความหลัง ยังปรากฏ
ขอเป็นเพื่อน ยามเหงา เศร้ารันทด
ฝากเป็นบท กลอนหา ลูกหว้าเอย
หมายเหตุ
แซวเล่นน่ะครับ
เศร้าจัง...รอใครน้า?????
นกน้อยยังมีคู่อยู่เคียงข้าง
ฉันอ้างว้างหวั่นไหวใจขื่นขมอ.ลูกหว้าค่ะ...
รอลุ้นว่า อ.ลูกหว้ารอใคร?.....ได้คำตอบแล้วค่ะ....อิอิ
ป่านนี้นอนห่มผ้าอุตุแล้วหละ...เห็นบ่นๆว่าหนาวจัง...แถมไม่ยอมบอกว่าเตียงบนเป็นชาวต่างชาติหญิงหรือชาย.....ผ่านพิดโลก ไม่คิดถึงลูกสาวคนสวยบ้างให้รู้ไปเน้อ.....
Sawasdee from Hue city, Vietnam
ลืมหัวใจไว้ที่นั่น..(เสี้ยวหนึ่ง)
ฝากดูแลด้วยนะครับ
สวัสดีค่ะ อ. ลูกหว้า ขอให้ อ.ลูกหว้า เจอคนที่รอคอยนะค่ะ เป็นกำลังใจให้ค่ะ ด้วยความเคารพ