แม้ฝนฟ้า ยังกระหน่ำ ย้ำความเศร้า
              พิรุณเย้า คนเหงา ก็ยิ่งหงอย
              ยิ่งปลอบโยน ยิ่งทำให้ ใจสำออย
              น้ำตาปรอย พลอยรินหลัง กับฝนพรม

                     กวีแห่งความคิดถึง

   ปล.พี่ อ.ลูกหว้าคิดถึงใครอยู่รึเปล่าครับเนี่ย  อิอิ  บทกวีของพี่แฝงไปด้วยกลิ่นไอแห่งความเศร้าที่มีบ่อเกิดจากความคิดถึง อ่ะครับ...