ชีวิตจริงของอินเทอร์น : ได้รู้จักแล้วจะรัก...ปูนฯแก่งคอย

ฉากแรก เปิดขึ้นเมื่องานมหกรรมจัดการความรู้แห่งชาติ ครั้งที่ ๓ ดิฉันได้เข้าไปฟังประสบการณ์ความรู้จากหนุ่มปูนซิเมนต์ไทย นำโดยคุณทวีสินในห้องย่อย และได้บันทึกเคล็ดวิชาที่ได้รับในครั้งนั้นไว้ดังนี้

• สร้างเวทีในการพัฒนา 
• สร้างบุคคลเรียนรู้
• สร้าง ownership ให้เกิดขึ้นกับพนักงาน
• กล้าเสี่ยงให้ลูกน้องทดลองทำ
• ยอมรับผลที่เกิดขึ้น
• ตัวชี้วัดคือความสุขในการทำงานที่สัมผัสได้จากแววตา
• การตัดสินว่า “ใช่ – ไม่ใช่” “เอา – ไม่เอา” ขาดความเป็นมนุษย์  แต่ต้องยอมรับนับถือทุกความคิด
• ทุกคนมีสิทธิ์จะนำเสนอความคิดโดยใช้ idea tank เป็นวิธีการหนึ่งในการรวบรวม
• มีเครื่องมือไว้ให้พร้อม รอให้คนมีชีวิตชีวา
• การเข้ามาร่วมงานกับปูนฯ เป็นการร่วมทางกันไปตลอดชีวิต  ทำให้มี turn over น้อยที่สุด การมีคนออกแต่ละครั้งถือเป็นเรื่องใหญ่ ต้องนัดทานข้าว นัดพูดคุยกันหลายครั้ง และทำ exit interview เพื่อหาสาเหตุที่แท้จริง จะได้นำมาปรับปรุงแก้ไขปัญหาขององค์กร

หากคิดหยาบๆ แล้วก็น่าแปลกใจที่โรงงานอุตสาหกรรมที่ทำงานอยู่กับก้อนหิน(ปูน) จะมีการบริหารงานโดยมีมุมคิดที่เป็นมนุษย์นิยมเยี่ยงนี้ได้

ฉากที่สอง เปิดขึ้นเมื่อทางส่วนงานบุคคลของบริษัทปูนซิเมนต์ไทย ติดต่อมายังโรงเรียนเพลินพัฒนาว่าขอนำคณาจารย์ระดับอาชีวศึกษา จากสระบุรีมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เรื่องประสบการณ์ในการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่เอื้อให้ผู้เรียนสร้างความรู้เอง

ดิฉันในฐานะวิทยากรในวันนั้น สังเกตเห็นได้ชัดว่าบุคลากรของปูนฯทุกท่าน ได้ให้ความสนใจในทุกรายละเอียด ทำให้ดิฉันรู้สึกว่าได้พบกับเพื่อนร่วมทางที่รักในเรื่องของกระบวนการเรียนรู้ และเอาจริงเอาจังกับเรื่องนี้เหมือนๆกัน แม้ว่าเราจะอยู่ต่างบริบทกันก็ตาม

ฉากที่สาม เปิดขึ้นเมื่อกลุ่มผู้บริหารและครูจากโรงเรียนเพลินพัฒนา ๑๑ คน เดินทางไปแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับคนปูนฯ ที่โรงงานแก่งคอย  เป้าหมายที่ตั้งไว้แต่แรกคือการไปดูผู้ใหญ่ประยุกต์ใช้โปรแกรม microworld ในงาน และการไปศึกษาเรื่องการใช้ competency ซึ่งดิฉันเข้าใจเอาว่าเป็นหลักสูคร C-Cement ที่จัดให้กับพนักงาน แล้วให้พวกเราเข้าไปร่วมสังเกตการณ์

แต่ที่จริงแล้วคุณปริญชนก และคุณสมเศก ได้ประสานงานให้กลุ่มเราได้เรียนรู้กันแบบ tailor made โดยมีพี่น้อง  พี่ตู่  และพี่เรวัต  3 Facilitator(s) ของ Learner ชาวปูนแก่งคอย มาถ่ายทอดประสบการณ์ในทุกแง่มุมให้ทุกคนได้แลกเปลี่ยนกันอย่างเข้มข้น ทั้งนี้ทั้งนั้น ต้องขอขอบพระคุณ sponsor คือ คุณคมกฤช  ณ นคร  ที่เอื้อเฟื้อให้กับพวกเราชาวเพลินฯอย่างเต็มที่

ประเด็นที่ได้เรียนรู้ที่สำคัญคือ

• เรื่องการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างขององค์กร เพื่อให้เกิดพลังชีวิต จากการทำให้มนุษย์งาน กลายเป็นบุคคลเรียนรู้ โดยใช้โครงการ C-Cement เป็นเบ้าหลอมให้ทุกคน See – Cement ให้ชัด ว่าเป้าหมายขององค์กรอยู่ที่ไหน รู้ว่าคุณลักษณะที่ต้องการคืออะไร และเราจะเป็นเช่นนั้นได้อย่างไร ผ่านการลงมือปฏิบัติ

•  เรื่องการออกแบบให้สิ่งที่ได้เรียนรู้ในห้วงเวลาของการอบรมซึ่งเป็นเวลาที่จัดขึ้นเฉพาะ ซึ่งใช้วิธีการและกิจกรรมที่หลากหลาย แต่มีเป้าหมายเดียว คือเพื่อสร้างบุคคลเรียนรู้ให้กับองค์กร และสังคม

• วิธีการขยายผลให้ลงสู่การปฏิบัติในวิถีชีวิตจริง ซึ่งก็คือการทำให้กลายเป็นวัฒนธรรมองค์กร นั่นเอง