UKM11 แห่งความทรงจำ

ครูวุฒิ

   กลับถึงขุขันธ์เมื่อสัก 18 น.เศษวันนี้ (25 ส.ค.)  บรรยากาศ มิตรภาพและบทสรุปจากงาน UKM11 ตลอด 2 วันเต็มๆ ,   และกว่า 5 ชั่วโมงที่บ้านพ่อครูบาสุทธินันท์     รวมทั้งสภาพแวดล้อมอันอุดมสมบูรณ์ของ 2 ข้างถนนทั้งระหว่างไปและกลับ   ทำให้ได้วิตามินใส่สมองกลับมามากมาย     แต่โจทย์ปัญหาใหญ่ข้อเดิมๆที่ว่า "ทำอย่างไรหนอ? การศึกษาทุกระดับของประเทศไทย จึงจะสามารถช่วยให้สังคมร่มเย็นเป็นสุข   ให้สมกับความอุดมสมบูรณ์ของแผ่นดินที่มีพระเจ้าอยู่หัวและสมเด็จพระราชินีทรงเป็นมิ่งขวัญ"   ก็ยังขบคิดไม่ออกว่าจะมีลู่ทางเป็นไปได้ในฉันใด?   (แม้แต่ในสังคมเล็กๆในเขตบริการของโรงเรียนบ้านโคกเพชร)    เพราะทั้งๆที่ทุกคนทุกฝ่ายต่างก็มุ่งหวังแบบเกิน 100   (ดูจากงาน UKM11) ,    มีตัวอย่างดีๆพร้อมองค์ความรู้สำเร็จรูปให้ใช้(ที่บ้านพ่อครูบาสุทธินันท์ ซึ่งทำให้ดูมานานแล้ว)  แต่สังคมไทยก็ดูย่ำแย่ลงทุกวัน   ชาวนาเริ่มทำนาไม่เป็น   ที่นาเริ่มหายไปจากชาวนา   แล้วพรุ่งนี้มะรืนนี้เด็กๆที่เป็นลูกหลานของเขาเหล่านั้น    จะเอาอะไรเป็นที่ยืนที่ตั้งหลัก     ท่านใดมีลู่ทางดีๆ ช่วยแนะนำเพิ่มทีครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ครูวุฒิบูรณวิชช์

คำสำคัญ (Tags)#km#การศึกษา#ความยากจน#ครูวุฒิ#พ่อครูบาสุทธินันท์#ukm11#ปิยะวุฒิ

หมายเลขบันทึก: 122082, เขียน: 25 Aug 2007 @ 21:03, แก้ไข, 11 Feb 2012 @ 20:03, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 13, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (13)

สวัสดีครับท่าน ผอ.วุฒิ

  • มาถูกทางแล้วครับ สู้ต่อไป สักวัน ความฝันจะเ็ป็นจริง
  • เป็นกำลังใจให้ครับ
ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 25 Aug 2007 @ 21:34
  • คงต้องช่วยเหลือกัน
  • ผอ ลองไปที่แก้ไขบันทึก
  • ลองเคาะระหว่าง paragraph ดูนะครับ
  • จะทำให้อ่านง่ายขึ้นครับ
  • ดีใจที่ทำให้ผมคิดได้ว่าการศึกษาไทยยังมีหวังครับ
  • ต้องเริ่มจากที่โรงเรียน ปลูกฝังที่เด็ก ไปสู่ชุมชนและสังคมครับ
  • เอาใจช่วยครับผม
ครูวุฒิ
เขียนเมื่อ 25 Aug 2007 @ 21:52

สวัสดีครับ  อ.ขจิต

          ขอบคุณเป็นอย่างสูงครับ  ที่ไม่ทิ้งผม  ให้คำแนะนำดีๆตลอด  ทำตามคำแนะนำแล้วนะครับ  ไม่แน่ใจว่าอ่านง่ายขึ้นหรือเปล่า  ถ้ายังไงก็รบกวนแนะนำเพิ่มเติมด้วยนะครับ 

         วันนี้ดีใจมากครับที่ความมุ่งหวังที่ตั้งไว้นานมาแล้วสัมฤทธิ์ผล  ซึ่งก็คือได้มีโอกาสได้ไปเยี่ยมคารวะคุณพ่อครูบาสุทธินันท์ถึงบ้าน  ผมว่าคนไทย(โดยเฉพาะคนอีสานนะ  ไม่ต้องไปเรียนอะไรที่ไหนให้มากมายหรอก  ถ้าจะเอาแค่พออยู่พอกินพอมีพอใช้(มากกว่านั้นก็ได้)  มาเรียนในป่าบ้านพ่อครูบา  ก็เป็นบัณฑิตได้แล้วครับ  ทุกอย่างเป็นคำตอบสุดท้ายของชีวิตที่สุดยอดจริงๆครับ

ครูวุฒิ
เขียนเมื่อ 25 Aug 2007 @ 22:37
  ยกเว้นการเรียนเพื่อรับใช้สังคม (แบบ อ.ขจิต) ครับ
ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 25 Aug 2007 @ 22:37
  • ดีใจด้วยครับที่ได้ไปบ้านพ่อครูบา
  • อ่านง่ายกว่าเดิม
  •  ผอ ลองพิมพ์สักสี่หรือห้าบรรทัดแล้วเคาะเว้นระหว่างย่อหน้า จะทำให้อ่านง่ายขึ้นครับ
  • ขอบคุณครับ
ขจิต ฝอยทอง
เขียนเมื่อ 25 Aug 2007 @ 22:39
  • แบบนี้ใช่เลย
  • สวัสดีครับ  อ.ขจิต

              ขอบคุณเป็นอย่างสูงครับ  ที่ไม่ทิ้งผม  ให้คำแนะนำดีๆตลอด  ทำตามคำแนะนำแล้วนะครับ  ไม่แน่ใจว่าอ่านง่ายขึ้นหรือเปล่า  ถ้ายังไงก็รบกวนแนะนำเพิ่มเติมด้วยนะครับ 

  •  

             วันนี้ดีใจมากครับที่ความมุ่งหวังที่ตั้งไว้นานมาแล้วสัมฤทธิ์ผล  ซึ่งก็คือได้มีโอกาสได้ไปเยี่ยมคารวะคุณพ่อครูบาสุทธินันท์ถึงบ้าน  ผมว่าคนไทย(โดยเฉพาะ

ครูวุฒิ
เขียนเมื่อ 25 Aug 2007 @ 22:42
  • อ้อ... เข้าใจแล้วครับ
  • เอาแบบย่อหน้าเรื่อยๆ อย่างนี้นะครับ
  • ใช่ๆ ดูแล้วไม่ขี้เกียจอ่านเน้าะ
  • เพราะไม่เต็มพรืดไปหมด
  • ขอบคุณครับ
nokky
เขียนเมื่อ 26 Aug 2007 @ 09:46
  • เข้ามาทักทาย
  • ขอบคุณนะคะที่มาช่วยงาน UKM11 จนเสร็จเรียบร้อยไปด้วยดี
  • เป็นกำลังใจให้อาจารย์นะคะ
  • ดีใจที่ได้รู้จัก
  • ได้พบกัน
  • ชื่นชมที่อาจารย์ลงมือศึกษาอย่างเต็มที่ตั้งแต่บัดนี้
  • จะไม่โดดเดี่ยวใช่ไหมครับ
  • มีอะไรเราก็จะแนะนำกันอย่างพี่อย่างน้อง
  • เรื่องอย่างดีเป่าให้ควายฟังไม่ได้เสียด้วย
  • ควายสมัยนี้หูหนวก สายตาสั้น แถมหัวใจยังเป็นพลาสติก ครับ
ครูวุฒิ
เขียนเมื่อ 26 Aug 2007 @ 16:09
  •   กราบขอบพระคุณพ่อครูบามาครับที่ให้ความเมตตาผม  ความเมตตาของพ่อครูบาจะเผื่อแผ่ต่อไปยังครอบครัวผม  เด็กๆที่โรงเรียน  และหวังจะเชื่อมโยงไปยังชุมชนชาวบ้านแถบแถวที่ผมทำหน้าที่ครูอยู่
  • มุ่งและหวังอย่างที่สุดว่า  จะอาศัยตัวตนของพ่อครูบา เป็นสื่อการเรียนรู้หลัก ที่ใช้ทั้งสอนตัวเอง ครอบครัว ลูกหลานนักเรียนในความรับผิดชอบที่โรงเรียน
  • และหวังจะเป็นสื่อกลางนำพาพี่น้องชาวชุมชนในเขตบริการหรือใกล้เคียง(ที่สนใจใคร่เรียนรู้) มาเรียนรู้จากมหาชีวาลัยของพ่อครูบาตามกำลังเท่าที่จะทำได้  หรืออย่างน้อยก็เรียนรู้ผ่านแผ่น VCD ที่พ่อครูบากรุณามอบให้
  • ต่อไปนี้ผมไม่โดดเดี่ยวและว้าเหว่แล้วครับ 
ครูวุฒิ
เขียนเมื่อ 26 Aug 2007 @ 16:25

 สวัสดีครับน้อง Nokky

            ขอบคุณครับที่ทักทายและให้กำลังใจมา  ไม่เป็นไรครับในเรื่องช่วยงาน  พี่เสียอีกที่ต้องขอบคุณทางทีมงาน UKM11 ที่ให้เกียรติและโอกาสพี่  เพราะงานนี้ทำให้พี่ได้อะไรต่อมิอะไรที่เป็นสาระดีๆมากมาย

  • ได้กราบ ได้รู้จักพ่อครูบา  ผู้ซึ่งอยู่ในห้วงคำนึงมานาน
  • ได้รู้จักกับท่านพี่เม็กดำ 1 (ดร.ศักดิ์พงศ์) ที่อยากคุยเรื่องเกี่ยวกับการศึกษาเพื่อชีวิต และการวิจัยเพื่อชุมชนมานาน
  • ได้พบพี่น้องใหม่  ได้สังคมใหม่  โดยเฉพาะทีมงานเจ้าภาพ UKM11  และชาว Blog (น่ารักน่านับถือทุกคนเลย)
  • ได้รับรู้  ได้เห็นแนวทางเพื่อชุมชนที่หลายๆฝ่ายกำลังทำอยู่
  • ได้เห็นบริบทปัจจุบันของวิชาการกับชุมชน
  • มีความหวังว่าชุมชนจะเข้มแข็งและร่มเย็นเป็นสุข (รวมทั้งเราด้วย)
  • ฯลฯ

ฝากความคิดถึงท่านรองฯทองม้วน  และพี่น้องทีมงาน UKM11 ด้วย  และหากมีอะไรที่พี่พอจะให้ความช่วยเหลือหรือให้ความร่วมมือได้  ก็อย่าได้เกรงใจนะครับ 

กาญจนา คำสมบัติ
IP: xxx.151.232.70
เขียนเมื่อ 29 Aug 2007 @ 14:33

  ห้องประกันคุณภาพ มรม.

                   เป็นกำลังใจให้ท่าน ผอ. นะคะ  แล้วถ้า ผอ. มีอะไรสนุกๆๆๆ  บอกทางประกันคุณภาพด้วยนะคะ  จะได้เข้าไปร่วมด้วยคะ

ครูวุฒิ
เขียนเมื่อ 29 Aug 2007 @ 14:42

สวัสดีครับ  คุณกาญจนา

       ยังคิดถึงทีมงานเจ้าภาพ UKM11 ไม่หาย เสียดายอยู่ไกลไปนิด  ไม่งั้นจะไปเยี่ยมถึงห้องประกันคุณภาพ มรม. เลยครับ

       ไม่เป็นไรนะครับ  คงได้พบและพูดคุยกันผ่าน Blog บ่อยๆ  มีอะไรก็ช่วยส่งข่าวนะครับ  ยินดีจะไปช่วย (เต็มที่เท่าที่ทำได้)

       ส่วนทางผม  คงได้รบกวนทาง มรม.บ่อยๆครับ  โดยเฉพาะในเรื่องของกระบวนการงานวิจัยเกี่ยวกับชุมชน

       โอกาสหน้า  เชิญใหม่นะครับ

                                   สวัสดีครับ