สวัสดีค่ะคุณsasinanda
ขอตอบเรียงตามลำดับจากประสบการณ์ และความเข้าใจที่ได้รับจากชาวปูนฯ นะคะ หากท่านใดมีประเด็นเพิ่มเติมจากที่ว่าไว้ก็ยินดีค่ะ
- การสร้าง ownership นั้นทำได้หลายทาง แต่ของปูนฯ เริ่มจากการให้วิสัยทัศน์องค์กร ให้ความรู้ แล้วจึงให้อำนาจในการตัดสินใจ เพื่อให้ทุกคนช่วยกันขับเคลื่อนองค์กรไปในทิศทางเดียวกันจากจุดเล็กๆที่ตนรับผิดชอบอยู่
- การสร้าง ownership ของบริษัทญี่ปุ่น เริ่มตั้งแต่การให้พนักงานดูแลรักษาเครื่องจักรให้สะอาด เพื่อสร้างความรู้สึกในการเป็นเจ้าของ ตั้งแต่ตัวปัจจัยการผลิตเลยค่ะ
- กล้าเสี่ยงให้ลูกน้องทดลองทำ ขอยกตัวอย่างประโยคที่กรรมการบริหารโรงเรียนเพลินพัฒนาที่กล่าวไว้ ว่า " หากใครคิดว่าสามารถทำในสิ่งที่เราร่วมฝันกันเอาไว้ได้ ก็มาขายไอเดียกัน ถ้าทำผิดไม่มีการลงโทษ แต่ต้องเรียนรู้ และก่อนทำต้องไตร่ตรองให้ดีก่อน" หากทุกคนที่เกี่ยวข้องร่วมกันกลั่นกรองแล้วว่าดี ความผิดพลาดก็น้อยลงไปค่ะ
- หากไม่รับความคิดกัน คงต้องเริ่มจากหลักการ และมุ่งไปที่ผลของตัวงาน ไม่ใช่ตัวคนค่ะ หากทำอย่างนี้ได้จริง "วัฒนธรรมการเสียหน้า"ก็จะไม่มีที่อยู่ไปเองค่ะ
- รอให้คนมีชีวิตชีวา หมายถึงการสร้างบรรยากาศ การกระตุ้นด้วยเทคนิคต่างๆ เช่นการชี้ให้เห็นความสำเร็จ การให้คำชม การสร้างเวทีให้เกิดการขยายดีที่มีอยู่ เป็นต้น
- หวังว่าคงจะได้ประโยชน์นะคะ :)