โจนาทาน ลิฟวิงสตัน  นางนวล : การแหกกฎ กบฏในที่ทำงาน ????

   <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">หลายต่อหลายครั้งที่การทำงาน “ใจที่(อยาก)เป็นอิสระ” มักจะคิดงาน ระบบงานที่ไม่เหมือนกับคนอื่น ๆ แต่บรรลุเป้าหมายตามที่ได้วางไว้…..  ถึงสวรรค์เหมือนกัน จะ “เลอเลิศ” ขนาดไหนอยู่กับเป้าหมายที่(อยาก)เทียบเคียง</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ภายใต้การทำงานที่อิงระบบ  เมื่อเราไม่สามารถปรับกระบวนการทำงานให้ไปอิงระบบได้  มันเป็นการตีกรอบความคิดให้แคบ ไม่ให้โบยบิน  เหมือนนกปีกหัก เหมือนนางนวลที่อยู่ในกลุ่ม บินตามฟ้าลิขิต บินตามที่กลุ่มนำไป แล้วที่เคยฝึกไว้มันอยู่ที่ไหน  บินแบบกลิ้ง บินแบบเบิกเป็นวง บินช้า บินกลิ้งตรง บินหมุนกลับ บินหมุนลูกข่าง  สารพัดวิธีบินที่ไปฝึกปฏิบัติ ไปฝึกอบรม ไปสัมมนา  แล้วกลับมาบินเหมือนเดิม “บินตามกลุ่ม”  คุณค่ามันอยู่ตรงไหน</p>   <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">วันนี้เป็นอีกวันที่ทำให้ “แรงลมที่เคยพยุงปีก” ไว้ </p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ค่อย ๆแผ่ว  ค่อย ๆ แผ่ว  </p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">เหมือนกำลังจะตกร่วงลงถึงพื้น…..</p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ใจ “ขบถ”ที่เข็มแข็งบอกว่า  เธอ….จะยอมร่วงหล่น “ตุ๊บ” ถึงพื้นให้เจ็บช้ำ…หรือ….</p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">หรือ….เธอ….จะยอม “แหวกกฎ” เพื่อเป็นกบฏอีกสักครั้งในการเรียก “จิตวิญญาณ” ที่เป็นตัวตนของเธอคืนมา…..</p>   <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ใจคิดถึง โจนาธาน…นางนวล….ที่เรียนรู้การบินแบบที่ไม่มีใครเขาทำ  ถึงแม้เขาจะถูกอัปเปหิ  ออกจากฝูง เพราะเหตุผ่าเหล่าผ่ากอ ไม่ทำอะไรเหมือนคนอื่น…เพราะเพื่อนกคิดเพียงว่า เราอยู่บนโลกนี้เพียงเพื่อกิน และพยายามมีชีวิตอยู่ให้ยืนยาวมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ (ตีกรอบ)  โจนาธาน ไม่เคยเสียใจที่ถูกขับ เพราะมันต้องเลือกและรู้ว่า ความเบื่อหน่าย ความกลัว ความโกรธ เป็นต้นเหตุทำให้ชีวิตนางนวลสั้น  โจนาธานได้เรียนรู้ความเป็นเลิศของการบินที่สลายอัตตา หรือตัวตน กลายเป็นความรักและเมตตาต่อผู้อื่น  แล้วเขาก็ “บรรลุ”</p>   <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">การทำงานก็เช่นเดียวกัน อิงระบบไม่ได้ ก็นอกระบบมันซะบ้าง หาหนทาง แวะทักทาย ค้นหาให้ได้ว่าเราจะทำอะไร ทำสุดความสามารถไหม ทุกอย่างสำคัญอยู่ที่ใจ ถ้าใจถึง ใจให้ ใจสั่งทำ หรืออีกนัย ว่าใจสั่งมา หนทางข้างหน้า ไม่ว่าจะตีกรอบ อิงระบบ มีทำนบกั้น  ก็จะฝ่าฟัน  เพราะความคิด จิตสำนึก ที่คิดเสมอว่า “เป็นข้าแผ่นดิน”</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p>  แล้วบันทึกนี้จะสื่ออะไร “อาจจะไม่จำเป็น”  เพียงแต่อยากเขียน อยากเล่า อยากทะลุกำแพง อยากทะลุกรง  ออกมาโบยบิน  หาสิ่งที่ใช่ในชีวิตบ้าง ถึงแม้จะเป็นบางเวลาของความคิดที่ถูกตีกรอบก็ตาม  </p><p>ขอให้มีความสุขตามจินตนาการที่อยากเป็น</p>