เจ้าหนูน้อยก็หลับสนิทสบายอุรา...เพราะคงได้น้ำวิเศษจากบ่อน้อยดังกล่าวแล้วใช่หรือไม่.

น้ำบ่อน้อย..?.ใครว่าไม่สำคัญ...

ยามเช้าวันนี้บรรยากาศดีมากสดใสฝนจางหายไปความร้อนเริ่มเข้ามาแทนที่  เนื่องจากการแก้ไขปัญหาเล็ก ๆ ที่ทำให้เกิดมุมคิดถึงภาพเรื่องเล่าในรามเกียรติ์...

ถ้าเราเดินชมดูในศาลารายรอบระเบียงพระอุโบสถวัดพระแก้วในกรุงเทพฯ ช่วงหนึ่งที่หนุมานถูกไฟไหม้ที่หางแล้วดับไม่ได้...แต่มาดับได้เพราะน้ำบ่อน้อยนี้เองครับคือ

  <p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ค่ำคืนที่ผ่านมาแล้วลูกน้อยวัยซนนอนยกเท้าขึ้นลงตีกับพื้นอยู่สองสามครั้งเลยเปิดไฟดูเห็นยุงกัดข้อเท้าหนึ่งตัว…แป๊..!ยุงติดมือแม่เลย…</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal">ทีนี้ ก็ล้างด้วยน้ำสะอาดสักพักเจ้าหนูน้อยเกาเพราะคัน...ตรงที่ยุงกัด...พอเปิดไฟดูตรงที่เกานั้นบวมขึ้นมา...ยิ่งเกาใหญ่เลย...ผมเลยเอามือรับน้ำบ่อน้อย ( น้ำลาย ) แล้วนำไปแปะลูบบริเวณที่ลูกน้อยมีอาการคัน...</p><p style="margin: 0cm 73.3pt 0pt 0cm" class="MsoNormal"></p>สักพัก…เจ้าหนูน้อยก็หลับสนิทสบายอุรา…เพราะคงได้น้ำวิเศษจากบ่อน้อยดังกล่าวแล้วใช่หรือไม่…คุณคิดเห็นเป็นประการใด..? ฮา ๆ เอิก ๆ.