“เน้นคุณครูเป็นสำคัญ” คือแนวทางการทำงานที่ดิฉันยึดถือ


          ห่างหายจาก G2K เสียหลายวัน ก็เป็นเพราะภารกิจหลายเรื่องที่ประดังติดต่อกันเรื่อยมา ช่วงสัปดาห์นี้กำลังเตรียมการเรื่องการจัดงานมหกรรมนำเสนอผลงานทางวิชาการ (Symposium) ครั้งที่ 3 ซึ่งในปีนี้ถึงคิวต้องไปจัดที่อำเภอดอนเจดีย์ เราก็ได้โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 1 พี่ใหญ่ของชาวดอนเจดีย์ เป็นเจ้าภาพ หลังจากปีแรกคือ โรงเรียนอู่ทอง และ ปีที่สองเป็นโรงเรียนบางลี่วิทยา พี่ใหญ่ของอำเภออู่ทอง และอำเภอสองพี่น้อง

          การเคลื่อนตัวเองของศึกษานิเทศก์ไปทำงานหรือพบกับคุณครูทีละอำเภอแบบนี้ เป็นวิธีการปฏิบัติของพวกเรามานานแล้ว ทั้งนี้ก็เพื่อเอื้อต่อความสะดวกของคุณครูที่ไม่ต้องเดือดร้อนเดินทางมาไกล ๆ ต่างอำเภอ การทำเช่นนี้เป็นการสร้างความพึงพอใจให้แก่ผู้ร่วมงานทางหนึ่งด้วย คุณครูจะได้มีความสุขในการทำงานร่วมกับเรา

          ในช่วงสามวันนี้ดิฉันมีโปรแกรมไปเตรียมความพร้อมของ “คุณอำนวย” ของแต่ละห้องย่อยรวม 50 ห้อง 50 คน ใน 44 หัวปลา ซึ่งดิฉันได้แบ่งการทำงานเป็น 3 รอบ วันจันทร์ที่ผ่านมานัดพบซักซ้อมความเข้าใจในการทำกระบวนการ Storytelling การสรุปขุมความรู้ สกัดแก่นความรู้ และการประเมินตนเองโดยใช้ตารางอิสรภาพ กับเพื่อนครูในท้องที่อำเภอสองพี่น้องที่โรงเรียนวัดท่าไชย รวม 14 ท่าน เมื่อวานเป็นคิวของเจ้าหน้าที่บนสำนักงานเขตพื้นที่ฯ 6 ท่าน และวันนี้จะเดินทางไปพบคุณครูในท้องที่อำเภอดอนเจดีย์ที่โรงเรียนบรรหารแจ่มใสวิทยา 1 อีก 30 ท่าน พูดจาด้วยเรื่องเดียวกันแต่ฉายซ้ำถึง 3 รอบ

          การเสียสละ เป็นบทบาทสำคัญต่อการสร้างความเชื่อมั่นในการทำงานระหว่างศึกษานิเทศก์กับเพื่อนครู....

         มีเพื่อนครูที่คุ้นเคยกันเคยถามดิฉันว่า ทำงานอยู่ในตำแหน่งหน้าที่นี้มีความสุขดีหรือ? ที่ถามอย่างนี้เพราะเธอเห็นดิฉันไปโน่นมานี่ไม่ได้หยุด วันหยุดก็ไม่ค่อยได้พัก ดิฉันก็ว่า ที่ลุกมาเป็นศึกษานิเทศก์นั้นมิได้เกี่ยงงานสอน ยังรักการสอนหนังสืออยู่ เพียงแต่อยากออกมาเรียนรู้ประสบการณ์ทำงานที่เหนือชั้นมากขึ้น

         วันนี้ยังรู้สึกว่าทำงานกับคุณครูนั้นน่าท้าทาย เหนื่อยแต่ก็ยังมีความสุขดีอยู่ วันหน้าค่อยว่ากัน ... ย้อนกลับมาถึงเหตุผลว่าทำไมดิฉันต้องมานะมานังขับรถตระเวนไปพบเพื่อนครูทีละจุดเช่นนั้น ทำไมไม่เลือกวิธีง่าย ๆ นัดครั้งเดียวที่ใดที่หนึ่งแล้วก็พูดคุยครั้งเดียวจบ ก็เพราะว่าดิฉันเห็นใจที่เพื่อนครูหลายคนต้องเดินไกล แทนที่จะเป็นดิฉันเดินทางไกลคนเดียว (ประหยัดน้ำมันเพื่อชาติ) และยิ่งเป็นช่วงเปิดเรียนใหม่ ๆ เช่นนี้ก็ไม่อยากให้คุณครูต้องละห้องเรียน จึงเชิญประชุมในช่วงบ่ายแก่ ๆ ไปถึงเย็นหลังเลิกเรียน

          ดิฉันเรียนรู้วิธีการทำงานร่วมกับคุณครูจากการเก็บเกี่ยวประสบการณ์การจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญของคุณครู ซึ่งเราจะเห็นว่าหากคุณครูท่านใดที่จัดการเรียนการสอนในแนวนี้คุณครูจะเหนื่อยอยู่สักหน่อยในการเตรียมการเพื่อให้ลูกศิษย์ของเราเป็น “พระเอก”“นางเอก” ในชั้นเรียน ผู้เรียนต้องลงมือปฏิบัติเพื่อเรียนรู้เอง โดยมีคุณครูเป็นผู้ให้ความช่วยเหลืออยู่เบื้องหลัง

         “เน้นคุณครูเป็นสำคัญ” คือแนวทางการทำงานที่ดิฉันยึดถือ ทำเสียเองเป็นเรื่องง่าย แต่จะจัดการอย่างไร นิเทศแนะนำ ให้คำปรึกษาอย่างไร ครูจึงจะได้มีบทบาทมากขึ้น เรียนรู้ร่วมกันมากขึ้น โดยมีศึกษานิเทศก์เป็นผู้ช่วยเหลืออยู่เบื้องหลัง เป็นเรื่องที่ท้าทายไม่น้อย....

          ยังมีอีกหลายเรื่องราว ที่ศึกษานิเทศก์มือใหม่อย่างดิฉันต้องเรียนรู้เพื่อการทำงานร่วมกับคุณครู สะสมชั่วโมงบินพร้อมการสร้างศรัทธาความเชื่อมั่นเพื่อการทำงานที่มีความสุขต่อ ๆ ไปค่ะ