<p style="text-align: center" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">ในกระบวนการทำเกษตรกรรมมีอีกกิจกรรมหนึ่งที่มักจะพบเห็นเกือบทุกหมู่บ้านในชนบท คือการเลี้ยงหมู ไม่ว่าจะเป็นหมูบ้าน หมูหลุม หมูขังคอก หมูปล่อยตามใจคนเลี้ยงก็ตามแต่ แต่ตอนนี้ได้ผมได้ทำการศึกษาการเลี้ยงหมูแบบปล่อยในแปลงมะนาวที่ล้อมทำคอกด้วยลวดไฟฟ้า ที่มีกระแสไฟ 24 volt </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">
</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center">การเลี้ยงแบบเดิม</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"><div style="text-align: center">
</div></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal" align="center"> การเลี้ยงแบบใหม่</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ถามว่าทำไมถึงมีการเลี้ยงหมูแบบปล่อยแปลง คำตอบก็คือว่า ในยุคนี้ สมัยนี้ เป็นยุคของ “ข้าวยาก หมากแพง” แต่ราคาหมูกลับตกต่ำ ดังนั้นจึงต้องหาคำตอบให้กับตัวเองที่กำลังศึกษาเรื่องเกษตรกรรมแบบประณีต และพี่น้องเกษตรกรทั่วไปว่า ในยุคสมัยนี้เราจะมีชุดความรู้ของการเลี้ยงหมูอย่างไรที่จะประหยัดต้นทุน เพื่อที่จะดำรงให้อยู่รอดได้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ดังนั้น จึงได้คิดค้น เรียนรู้ เพื่อที่จะให้ได้มาซึ่งคำตอบ จึงคิดว่าการเลี้ยงหมูโดยใช้ภูมิปัญญาพื้นบ้านที่มีอยู่ในอดีต มาผนวกกับเทคโนโลยีที่ต้นทุนต่ำในปัจจุบัน ร่วมกันน่าจะเป็นทางออก และทางรอดให้กับพี่น้องเกษตรกรได้</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><div style="text-align: center">
</div></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">การศึกษาเรียนรู้จึงเริ่มขึ้น โดยทำรั้วเทคโนโลยีที่ต้นทุนถูก ในพื้นที่ 2 งาน เพื่อกำหนดขอบเขตไม่ให้ไปรบกวนคนอื่น และในขณะเดียวกันว่าจะทำอย่างไรที่จะให้เกื้อกูลพืชในระบบด้วย จึงเลือกพื้นที่ที่มีพืชอยู่แล้วคือแปลงมะนาว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">หลังจากปล่อยหมูลงไปในคอก และได้สังเกตพฤติกรรมของหมูพบว่า วันแรกเขาจะยังไม่ไปไหน อยู่รวมกันเป็นกลุ่มในเพิงพักที่ทำไว้ให้ เอ…ทำไมเขาไม่ไปไหน ก็เป็นคำถามที่อยู่ในใจของเรา หรือว่าเขาเคยชินกับพื้นที่แคบๆ พอวันที่สองเขาก็เริ่มที่จะพากันเดินบ้าง วิ่งบ้าง และผมก็เฝ้าดูต่อไป ซึ่งคิดว่าเขาน่าจะมีความสุข </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> มีเจ้าตัวหนึ่งเป็นคนก็คงเป็นพวกชอบลองของเขาจะเดินเข้าหาลวดไฟฟ้า พอเอาจมูกไปชนกับลวดเท่านั้นหละครับ กระแสไฟ 24 volt ก็แผงฤทธิ์ทันที ถึงกับร้องจ๊าก….เสียงหลงไปเลยทีเดียว </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เจ้าตัวที่ร้อง เสียงหลงตัวแรกเป็นเจ้าลูกผสมระหว่างหมูป่าผสมกับหมูกระโดน ซึ่งปราดเปรียวมาก และได้กระโดดออกนอกลวดไฟฟ้าวิ่งตามจับกันทั่วสวน ดีหน่อยช่วงนี้ตัวอื่น ๆ กำลังรอประกวดธิดาหมูอยู่ก็เลยไม่กล้าแค่เดินมาโดนลวดหน่อยเดียวก็ถอยแล้ว เพราะเป็นหมูเหมยซาน ซึ่งมีพฤติกรรมที่เชื่อง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><div style="text-align: center">
</div>
</span></span></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> หลังจากอยู่มาได้สี่วันบรรดาหมู ๆ ทั้งหลายก็คงคิดแล้วว่าเรามาอยู่โลกใหม่ และอยู่ในโลกของสายไฟฟ้าที่มีอาณาบริเวณกว้างอันกว้างนี้เราน่าจะต้องปรับตัวให้เข้ากับบรรยากาศ เราจะทำตัวแบบเก่าไม่ได้แล้ว นั่นแสดงว่าเขามีการปรับตัว เพื่อให้เข้ากับสภาพแวดล้อมที่ไม่เหมือนเดิม ซึ่งจะเห็นได้จากการนอนเขาจะมานอนรวมกันไม่แยกจะนอนทับกันแบบไม่มีเงื่อนไข ยอมให้ทับเสียโดยดี แหม…จะมีความสุขอะไรขนาดนั้น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">โปรดติดตามตอนต่อไปครับ</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ขอบคุณครับ</p> อุทัย อันพิมพ์2 พฤษภาคม 2550
จ๊าก !!!
เดี๋ยววันที่ 28 ก.ค.50 อาจารย์อุทัย ช่วยเพิ่มไฟขึ้นสูงๆเต็มที่อีกนะครับ (เอา 380 VAC.) ผมอยากกินหมูหัน…ฮ่าๆๆๆ
พี่ สะ-มะ-นึ-กะ ใจร้ายยยยยยยยย
คุณหนิง…อย่ามาแย่งก็แล้วกัน
อาจารย์
เรื่องหมู ๆ ใครว่าหมู
จ๊ากส์.....(อีกแล้ว) หมูตัวนี้ซ่าส์ไม่ยอมเปลี่ยนแปลง
ก๊าก
ขอบคุณครับ
อาจารย์หนิง คุณพี่สะ-มะ-นึ-กะ และ คุณพี่สมพร
เรื่องหมูๆ มันไม่หมูๆ เน๊าะ....มันมีอะไรที่ซับซ้อน โดยเฉพาะหมูที่อยู่ในแวดวงธุรกิจ
เราจะทำอย่างไรที่จะจัดการความรู้เรื่องของหมูๆ ให้เป็นอาชีพที่อยู่คู่กับเกษตรกรไทยครับ
ได้เลยครับ พี่สะ-มะ-นึ-กะ
เราคงไม่ใจร้ายใส้ระกำอะไรหรอกครับอาจารย์หนิง
เพราะว่าสรรพสิ่งในโลกล้วนอนิจจัง บางสิ่งบางอย่างมันก็เกิดมาเป็นอาหารของมนุษย์ เราก็นำมาเป็นอาหาร ไม่เช่นนั้นมันจะไม่เป็นไปตามยถากรรม
อมิตตาพุท
ก็นึกว่าจะ หันเหมยหนิง ด้วยนี่นา
การเลี้ยงแบบปล่อยแปลงที่มีพื้นที่กว้างขึ้น เสมือนว่าให้อิสระกับหมูพันธุ์เหมยซาน อีกระดับหนึ่ง ครับอาจารย์ขจิต
เมื่อเราสังเกตดูพฤติกรรมของหมูแล้วดูเหมือนว่า หมูที่เลี้ยงแบบปล่อยแปลงจะมีความสุขมาก ร่าเริงมากขึ้น ไม่เครียด
แต่สิ่งหนึ่งที่คงต้องระวังต่อไปก็คือว่าในเรื่องของสุขอนามัย ที่จะต้องคำนึงเป็นอย่างมาก
ท่านใดมีอะไรที่ใคร่แนะนำโปรดชี้แนะด้วยครับ
ขอบคุณครับ
ถ้าหมูมีความสุข คนเลี้ยงก็พลอยเป็นสุขไปด้วย
อยากเรียนถามอาจารย์ครับว่า ถ้าเลี้ยงพันธ์อื่นแล้วไม่ทราบว่าจะขังอยู่หรือไม่
และอยากเห็นภาพท่ายที่เยอะๆๆแบบว่าดูทุกมุมเลย เพื่อที่จะได้มาทดลองทำดู้บ้างครับ
อยากเลี้ยงเหมือนกัน
ชอบอารัยที่ หมูๆๆๆ อิอิ