ผ่านพ้นกิจกรรมการเรียนรู้ในหน่วยงานของมหาวิทยาลัยไปอย่างโล่งอก (23 – 26 เมษายน) ดูจากสถิติการเข้าร่วมกิจกรรมในแต่ละวัน ทำให้ทีมงานของเราสบายใจอยู่มาก เพราะจำนวนนิสิตที่เข้าร่วมนั้น ยังคงมีจำนวนมากอย่างน่าภูมิใจ
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วันที่ 30 เมษายน … เราจัดโปรแกรมการละลายพฤติกรรมเพื่อผ่อนคลายจากกิจกรรมวิชาการที่เพิ่งผ่านพ้นมา โดยเลือกเอากีฬาพื้นบ้านและเกมส์การแข่งขันเฮฮาปาร์ตี้มาเป็นกลไกในการสร้างความสัมพันธ์ในหมู่นิสิตใหม่</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">กิจกรรมในวันนี้มีนิสิตเข้าร่วมค่อนข้างมาก ขณะที่นิสิตรุ่นพี่ก็ทะยอยมาเยี่ยมชมกิจกรรมอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p> 




</p><p></p><p>เป็นครั้งแรกที่ลานสะเดาได้มีโอกาสอ้าแขนโอบกอดนิสิตใหม่ด้วยความรัก </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เย็นวันนั้น สายลมอันเย็นชื่นโบกพัดมาอย่างไม่ว่างเว้น กอปรกับสีของใบไม้ที่แตกยอดเป็นสีเขียวก็ยิ่งนำพาความฉ่ำเย็นมาประพรมชีวิตให้สดชื่นขึ้นเท่าตัว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมสังเกตเห็นนิสิตใหม่ตื่นตัวต่อกิจกรรมอันสนุกสนานนี้มาก มีการประชุมวางแผน , คัดเลือกผู้แข่งขัน, ซักซ้อมกลวิธี, ขับเปล่งแรงเชียร์อย่างไม่สะทกสะท้าน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ขณะที่บรรดาพี่สต๊าฟและอาจารย์ที่ปรึกษาก็ขันแข็งปลุกปลอบขวัญกำลังใจลูกทีมอยู่อย่างไม่ไกลห่าง</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p> 




</p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เย็นวันนั้น .. ลานสะเดาเต็มไปด้วยความคึกคัก สนุกสนาน มีชีวิต ! และก้องดังด้วยเสียงหัวเราะแห่งความสุข</p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">วิ่งกระสอบ, กินวิบาก , ชักเย่อ, วิ่งผลัดลูกโป่ง, วิ่ง 11 ขา ... คือกิจกรรมที่ทีมงานเลือกมาเป็นสื่อแห่งการสร้างความสัมพันธ์ในย่ำเย็นของวันนั้น</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">คนเล่นสนุก… ใช้ไหวพริบและทักษะเฉพาะตัวและเฉพาะทีม.. คนเชียร์ก็สนุกไม่แพ้กัน </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>ทั้งปวงนั้น คือ ผลพวงของมิตรภาพที่ก่อตัวขึ้นวันละนิดวันละน้อยอย่างน่าประทับใจ </p><p> 
</p><p></p><p></p>
นึกถึง
วันเป็นน้องใหม่ที่จุฬาค่ะ มอมแมมอย่างนี้เลย
กิจกรรม โหด มัน ฮา น่าสนุกมากนะค่ะ ตอนพี่เป็นนักศึกษาก็ไปลอดซุ้ม ถูกปะแป้งกันมอมแมม...แถมรุ่นพี่มีแกล้งให้ตบหน้าคู่น้องใหม่ผู้ชาย...ขำ ขำ ... ตอนนี้เราทั้งคู่มาเป็นอาจารย์ที่ มข มาพบหน้ากันในวัย สว ยัง ขำ ขำ กันอยู่เลยค่ะ
คิดตรงกันอีกแล้ว แต่ต่างกันตรงที่ คิดแล้วทำ และคิดแต่ไม่ทำ อิอิอิ
วันนั้นสนุกจริงๆค่ะ แต่เสียดายกล้องแบตหมดซะก่อน เลยได้ภาพเท่าที่เห็นนี่แหละค่ะ
สวัสดีครับ
ไม่ว่ายุคสมัยใด การละเล่นของนิสิตยังมีภาพชีวิตเช่นนี้เสมอ ซึ่งหมายถึงกิจกรรมละเล่นเหล่านี้มีความ “ร่วมสมัย” ด้วยเช่นกัน ใช่ไหมครับ
สวัสดีครับ อ.ขจิต <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><ul>
</ul><p> </p>
สวัสดีครับ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><ul>
</ul><p> </p>
สวัสดีครับ อ.แป๋ว
กิจกรรม ไม่เคยสิ้นมนต์ขลัง และดูเหมือนกิจกรรมก็เป็นพรหมลิขิตแห่งมิตรภาพได้เหมือนกัน
ขอบพระคุณครับ
สวัสดีครับ พี่อัมพร <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table>ผมวางโปรแกรมชิงชนะเลิศในวันที่ 14 พ.ค. อีกครั้ง รบกวนกรุณาแวะมาเชียร์อีกหนนะครับ
สวัสดีครับ <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p>ช่วยกันทำมาหากินก็แล้วกัน…คนละนิดคนละหน่อย คนละมุมสองมุม..เรื่องจะได้ชัดเจนยิ่งขึ้น (ว่ามั๊ย)</p><p>ขอบคุณคนบันทึกภาพ ครับ</p>
สวัสดีครับ คุณพิชชา <table border="0"><tbody><tr>
</tr></tbody></table><p>กีฬาทุกชนิด ทุกประเภทเป็นยาวิเศาสำหรับชีวิต…และผมก็ชอบกีฦาพื้นบ้านมากกว่ากีฬาสากลเหมือนกัน</p><p>ผมเล่นกีฬาไม่ค่อนเก่ง…และเล่นได้ไม่กี่ชนิดเอง คือ มวยกับฟุตบอล</p><p>แต่กีฬาพื้นบ้านนี่แหละครับที่ทำให้คนเล่นและคนดูมีโอกาสได้ยิ้มกันอย่างเต็มที่</p><p> </p><p class="content"></p>
สวัสดีครับ นายบอน <div class="picture">
</div><div class="picture">ผมเชื่อเหลือเกินว่า ณ มมส แห่งนี้ นายบอนมีวันวานยังหวานอยู่ เพราะเห็นหลายบันทึกเขียนถึง มมส ได้อย่างชัดเจน และรำพึงรำพันถึงผู้คนและเรื่องราวของที่นี่อยู่บ่อยครั้ง</div><div class="picture">ผมเองก็ได้แต่หวังว่า นิสิตใหม่เหล่านี้จะเก็บจำภาพชีวิตในกิจกรรมนี้ไว้ไปอีกนาน และนาน…</div><div class="picture"><table border="0"><tbody><tr><td><div class="info">
</div></td></tr></tbody></table></div>