เวลาครบรอบวันเกิดของเรา คุณคิดถึงใครบ้างครับ พระอรหันต์ทั้งสองใช่ไหมครับ ผมยังโชคดีที่ยังมีโอกาสพูดคุยและขอบพระคุณพระอรหันต์ของผมทั้งสองท่าน แม้ว่ารากที่มาของพระอรหันต์จะจากไปแล้วก็ตามแต่ผมก็ยังทันที่จะได้สัมผัสรากเดิมได้ทั้งสี่ท่าน
สวัสดีครับทุกท่าน
สบายดีกันทุกคนไหมครับ เพื่อนพี่น้อง ญาติสนิทมิตรสหาย ทั้งในและนอก G2K วันนี้จะมาค้นหาพระอรหันต์กันนะครับ ผมเองยังโชคดีครับตอนนี้มียังมีพระอรหันต์ถึงสองท่าน อยู่พร้อมหน้าพร้อมตา แม้ว่าท่านหนึ่งจะยังผมดำแต่ฟันเหลือน้อย และอีกท่านผมขาวแต่ฟันเหลือเต็มปาก นับว่าเป็นการชดเชยให้พระทั้งสองชดเชยกันอย่างลงตัว เพื่อบอกท่านทั้งสองนั้นคู่กันตลอดมา
ตั้งแต่เล็กจนโต พระอรหันต์ทั้งสองให้ผมแต่ในสิ่งดีๆ ตลอดมาที่ทั้งฝากรอยแผลทั้งแผลความดี แผลความประทับ แผลคำสอน แผลที่ไม่อาจจะลบไปจากใจได้ แผลที่ไม่ต้องการยารักษา เป็นแผลที่ตรึงสายใยเอาไว้ให้เกิดแน่นแฟ้นขึ้นตลอด แม้ตัวไกลแต่ใจไม่ห่างหายเลย
พระอรหันต์ท่านหนึ่งเคยให้ไม้เรียวกับผมเพียงสองครั้งในชีวิต และสอนด้วยคำพูดแบบเงียบมาตลอด พอผมโตมาท่านสอนด้วยการพูดคุยแบบเพื่อน และเป็นตัวอย่างที่ดีเน้นการทำให้ดูเป็นส่วนใหญ่ นับว่าเป็นพระอรหันต์ที่เน้นปฏิบัติกันเลยทีเดียว พวกเราทั้งสี่ต้องฝึกเรียนรู้ด้วยการดูจากการปฏิบัติของท่านเป็นแกนหลัก
ส่วนพระอรหันต์อีกท่าน ได้ให้น้ำนมมาตลอด โดยไม่ต้องดื่มนมตราหมีจากกระป๋องเลย ผมได้ไม้เรียวนับไม่ถ้วนเลยครับ นี่คือรางวัลที่ผมได้รับ ไม้เรียวที่ฟาดลงด้วยความปรารถนาดีที่มีให้ นั่นเป็นเหตุหนึ่งที่ทำให้ผมต้องยืนรับไม้เรียวอย่างเต็มอกเต็มใจ แม้บางครั้งเหตุกับผลมันจะไม่สอดคล้องกันก็ตาม ท่านนี้ฉีดวัคซีนให้ผมไว้เยอะมากๆ ในเรื่องการครัว การทำมาหากิน การสู้ชีวิต พระอรหันต์ท่านนี้ ไม่มีการบันทึกว่าเกิดวันไหนด้วย ทราบแต่ปีเกิด
ตอนนี้พระอรหันต์ท่านแรกเกษียณอายุราชการไปแล้ว แต่ไม่เกษียณในการปฏิบัติธรรม ส่วนพระอรหันต์ท่านที่สอง เรียนมาน้อย แม้จะจบแค่ ป.1 ผมก็ภาคภูมิใจเสมอ แต่แรงสนับสนุนท่านนั้นไม่ธรรมดาที่จะน้อยไปกว่าใครๆ ในปฐพีแห่งนี้
ตอนนี้พระอรหันต์ทั้งสองท่านดำเนินชีวิตแบบชาวนา เกษตรกรเต็มตัว เน้นการพอเพียงเป็นหลัก เน้นอาศัยพระแม่นางธรณี พระแม่คงคา ในการทำมาหากินเป็นหลัก เมื่อวานผมได้สอบถามพระอรหันต์ว่า ท่านตอนนี้ท่านต้องซื้ออะไรเข้าไปเป็นเครื่องบำรุงในครัวเพื่อประทังชีพบ้าง ท่านบอกว่า ท่านต้องซื้อ กระเทียม หอม กระปิ น้ำปลา เกลือ น้ำมันพืช ปลาทะเล เนื้อบ้างตามโอกาส ส่วนอย่างอื่นไม่ต้องซื้อ เพราะได้รับการตอบสนองต่อพระแม่นางธรณีและพระแม่คงคาอย่างดีแล้ว นี่หล่ะที่ผมเห็นชีวิตแบบสุขใจแล้ว ไม่ต้องการอะไรมากแล้ว
เวลาครบรอบวันเกิดของเรา คุณคิดถึงใครบ้างครับ พระอรหันต์ทั้งสองใช่ไหมครับ ผมยังโชคดีที่ยังมีโอกาสพูดคุยและขอบพระคุณพระอรหันต์ของผมทั้งสองท่าน แม้ว่ารากที่มาของพระอรหันต์จะจากไปแล้วก็ตามแต่ผมก็ยังทันที่จะได้สัมผัสรากเดิมได้ทั้งสี่ท่าน
ว่าแล้วป่านนี้พระอรหันต์ของผมคงหลับแล้ว ไว้ผมจะโทรไปคุยใหม่ในวันต่อๆไปนะครับ
ขอให้ท่านหลับฝันดี
ขอบคุณครับ
เม้ง สมพร ช่วยอารีย์
หนูไม่มีสักองค์เลยค่ะ
สองท่านถือว่าเป็นพระเจ้าที่ยิ่งใหญท่สุด
สวัสดีครับน้องกิ่ง
สวัสดีครับคุณอาจารย์เม้ง อาจารย์ขยันเขียนบันทึกนะครับ สำหรับพระอรหันต์ของผมท่านก็พำนักอยู่ในอาศรมกลางสวนพร้อมด้วยสุนัขอีก 7 ตัว น่าคิดเหมือนกันว่า หน่อเนื้อเชื้อไขของพระอรหันต์ทั้งสององค์ จะมีไหมได้กลับไปรับใช้ใกล้ชิดท่านในวันที่ท่านอ่อนล้า
บางทีผมนึกโทษบรรดารถยนต์ เครื่องบิน เทคโน ความเจริญทั้งหลาย ไอ้พาหนะที่พาผู้คนไปจากถิ่นฐานบ้านช่อง
แต่สุดท้ายผมก็ต้องอาศัยมันเพื่อกลับไปยังเรือนชานกราบพระอรหันต์และปรนนิบัติท่านบ้างเพื่อเป็นบุญชีวิตผมด้วย
สวัสดีครับคุณแอน
สวัสดีครับคุณสุมิตรชัย
สวัสดีครับ อ.หว้า
สวัสดีครับคุณครูเสือ
ท่านเม้ง
สวัสดีครับคุณสิทธิรักษ์
สวัสดีครับ
คิดถึงน้องบ่าวจังหู ไม่อยู่หลายวันก็เรื่องไปเฝ้าพระอรหันต์นั่นเอง .. องค์นี้ 96 ปีแล้วครับ .. ส่วนองค์แรก จากผมไปตั้งแต่ กุมภาพันธ์ 2528 .. ขณะผมไปอยู่ Japan ได้ 3-4 เดือน .. เที่ยวนี้ผมได้ อุ้มพระอรหันต์ ด้วยล่ะ .. ลองอ่านข้างล่างนี้ดูได้ครับ
.... ดีใจที่ได้กลับไปเยี่ยมแม่วึ่มีอายุ 96 แล้ว และเป็นครั้งแรกที่ได้อุ้มแม่เข้าห้องน้ำ เหตุเพราะห้องน้ำของแม่มีคนอื่นเข้าไปอาบน้ำอยู่ จึงต้องให้ไปใช้ห้องน้ำอื่นในห้องติดกันแทน แม่เดินไม่ได้ แม้จะกระเถิบไปได้เอง แต่เรากลัวเสียเวลา เลยอุ้มเสียเลย
ตอนลากลับ เราคุยเรื่องความตายกับแม่อย่างสนุกสนาน มีเสียงหัวเราะปนอยู่ด้วยตลอดเวลา หน้าตาแม่สดใสมาก เรายังบอกว่าอย่างน้อยขอสัก 100 ปีนะ แม่บอกว่าน่าจะพอแล้ว แต่ใจเรายังรู้สึก ไม่ยอม
แท้จริงแล้ว ทุกอย่างขึ้นอยู่กับเหตุปัจจัย .. หากพรุ่งนี้มีโทรศัพท์บอกมาว่า แม่ไปแล้ว .. เราจะต้องพร้อมรับเหตุการณ์ด้วยสติ ต้องนำคาถา "เช่นนั้นเอง" มาใช้ให้ได้
ทำเป็นพูดดีไป .. จะมีพรุ่งนี้ให้เรารับโทรศัพท์หรือไม่ ยังไม่รู้เลย เพราะเรื่องความตาย ใช่ว่า ใครมาก่อน ต้องไปก่อนก็หาแน่นอนไม่ .. สาธุชนจึงควรใช้ชีวิตด้วยความไม่ประมาท อยู่ด้วยความกตัญญู กตเวที เป็นดีที่สุดแล.
บอกก็ได้ ว่า Copy ของตัวเองมา จาก บันทึกนี้ ของท่านพี่ Augustman
แวะมาทักทายค่ะ
พี่หนิงมีอรหันต์สององค์ค่ะ แต่องค์หนึ่ง(พระครูวินัยธร)ท่านละสังขารไป 3 ปีแล้ว ตอนนี้ทุกวันที่มีอยู่คือ คุณแม่ ค่ะ
สวัสดีค่ะน้องเม้ง
ยังอยู่ครบทั้งสองท่านเลยค่ะ
พ่อกับแม่แป้นเกษียณอายุราชการแล้วทั้งคู่
และหันไปเป็นเกษตรกร แบบพ่อแม่คุณเม้งเลย
ตอนนี้แป้นก็โชคดีอีกเช่นกัน เพราะยังอาศัยอยู่ร่วมกันกับท่านทั้งสองท่าน
และแป้นโชคดีกว่าตรงที่ ไม่เคยโดนพ่อแมตีเลยสักครั้ง เพราะท่านจะใช้เหตุผลสอนกัน อิอิ ชีวิตแป้นเคยเห็นพ่อจับไม้เรียวแค่ครั้งเดียว คือตีหลาน ที่ทำผิดแบบไม่น่าให้อภัย บังเอิญวันนั้นแป้นไปแอบเห็นพอดี ถึงแม้ว่าในระหว่างที่พ่อตีเค้าพ่อก็สอนเค้าไปด้วย แต่ความรู้สึกแป้นกลับรู้สึกว่า นั่นไม่ใช่พ่อชั้น เพราะวันนั้นพ่อดุมากจริงๆ ซึ่งนั่นอาจเป็นสาเหตุที่ทำให้แป้นไม่กล้าออกนอกลู่นอกทางเพราะกลัวจะโดนพ่อตี
สวัสดีครับพี่บ่าว
สวัสดีครับคุณข้าวสวย