 |
สวัสดีครับ อ.หว้า
- ขอบคุณครับ ที่เล่าสู่กันฟังครับ
- ดีใจด้วยนะครับ ที่ได้อยู่ใกล้ชิดกับท่านทั้งสอง ผมเองได้อยู่กับท่านแบบใกล้ชิดมา 18 ปี หลังจากนั้นมาถึงวันนี้ 14 ปีที่ห่างไกล เหมือนว่ายิ่งเรียนมากยิ่งห่างไกลตัว แต่ไม่ห่างใจนะครับ
- ตอนผมอยู่ปัตตานี ผมไม่ได้โทรคุยกับท่านเลยมีแต่เขียนจดหมาย
- พอตอน ป โท ได้มีโอกาสคุยบ้าง แต่ไม่บ่อย
- ส่วนมา ป เอก นี้ คุยได้ตลอดเวลา เมื่อคิดถึงครับ
- บางทีการห่างไกลกันก็ทำให้เรามีสิ่งอื่นมาช่วยชดเชยเหมือนกัน
- แต่ในอนาคตไม่ว่าจะกลับไปทำงานก็ขอให้คุยได้ตลอดเวลาที่อยากจะคุยเหมือนตอนนี้ครับ
- ขอบคุณมากๆ นะครับ