สรุปปิดท้ายกิจกรรมเดือนนี้จึงทำให้ผมรู้ว่า "เหนือฟ้ายังมีฟ้า"

ผมเดินทางออกจากปัตตานี  เพื่อไปราชการ  ไปศึกษาดูงาน  ไปเรียนรู้นอกพื้นที่  รวมถึงกลับบ้านที่บุรีรัมย์  เริ่มตั้งแต่ต้นเดือนที่ผ่านมา  มาถึงวันนี้ผมกลับถึง "ปัตตานี"  เป็นที่เรียนร้อยแล้วครับ

การเดินทางเดือนนี้ผมไปหลายที่  หลายจังหวัด  มีเรื่องราวดี ๆ หลายเรื่องดังที่เคยเขียนลงบล็อกให้ทุกท่านได้อ่านก่อนหน้านี้แล้ว  ทั้งบรรยากาศการศึกษาดูงานที่ภูเก็ต  เกาะยาว  เกาะไข่  กิจกรรมค่ายเฮฮาศาสตร์ที่บุรีรัมย์  งานนมัสการหลวงปู่สุขย้อนยุคอารยธรรม งานสงกรานต์ละหานทราย  หรือเรื่อง กระท่อมนางเมิน!!

ชีวิตช่วงเดือนเมษาฯ  ที่ผ่านมา เป็นช่วงที่มีความสุขมากอีกช่วงหนึ่งของชีวิต 

  • ผมได้ไปในที่ที่ไม่เคยไปอย่างภูเก็ต และเกาะต่าง ๆ
  • ผมได้รู้จักและซึ้งในมิตรภาพที่ดีงามจากเพื่อนชาว "บล็อก"  ที่ค่ายเฮฮาศาสตร์  ณ  มหาชีวาลัยอีสาน .จ.บุรีรัมย์
  • ผมได้ร่วมกิจกรรมทางประเพณีหลายอย่างที่บ้าน  ทั้งๆ ที่แต่ก่อนก็อยู่บ้านแต่ก็ไม่ค่อยได้ร่วมเท่าไหร่
  • ผมได้ซาบซึ้งกับความรักความผูกพันที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงของลูกศิษย์ลูกหา ทั้งลูกศิษย์จากวิทยาลัยชุมชนบุรีรัมย์ ที่หลายคนอายุรุ่นพี่ของแม่เสียอีก  หรือลูกศิษย์จาก ร.ร.มัธยม ที่ต่างแวะเวียนมาเยี่ยม มาทำกับข้าวแลกเปลี่ยนกันกิน  มันช่างดูอบอุ่นมากเลยครับ
  • ผมได้พบเพื่อน  พี่น้อง  อีกหลายคนที่ต่างก็แสดงความห่วงใยกับสถานการณ์ที่ จ.ปัตตานี
  • ผมได้ลิ้มรสอาหารอีสาน ที่จากมานาน เช่น ก้อยไข่มดแดง  แกงผักหวาน  ลาบขม ต้มแซบ  และอื่น ๆ อีกมากมาย
  • ผมได้ไป  จ.อำนาจเจริญ  จ.อุบล  ได้พบเพื่อนเก่าที่ไม่เคยพบกันมากว่า 5  ปี ในขณะความรักความผูกพันไม่เคยเปลี่ยนแปลงตามกาลเวลา
  •  ผมได้มีเวลาอยู่กับครอบครัวอย่างเต็มที่  ได้ดูแลบ้าน  ปลูกต้นไม้  ร่วมวงกินข้าวพร้อมหน้าพร้อมตา

      นอกจากนี้ยังเป็นครั้งแรกในชีวิตที่ขึ้นเครื่องบิน (ทั้งที่อายุก็ปาไป....แล้ว)  เพื่อกลับปัตตานี  โดยการอำนวยความสะดวกของเพื่อนรักเพื่อนแค้นสมัยเรียนมัธยม.....สรุปปิดท้ายกิจกรรมเดือนนี้จึงทำให้ผมรู้ว่า "เหนือฟ้ายังมีฟ้า"