เมื่อกลางเดือนมีนาคม ได้มีโอกาสไปเทียวเวียดนาม ไปทางรถยนต์ทางจังหวัดมุกดาหาร ผ่านลาว ตลอดระยะทางสังเกตุว่าประเทศลาวมีความแห้งแล้งมาก พอเข้าเขตประเทศเวียดนาม (ดานัง) สัมผัสได้ถึงความชุ่มชื่น เย็นสบาย ต้นไม้ใหญ่สีเขียวตลอดเส้นทาง
มีพื้นที่ปลูกข้าวสุดลูกหูลูกตา อากาศดีมาก บ้านเรือนหลักเล็ก ๆ ประมาณ 30 ตารางเมตร หน้าบ้านปลูกผักสวนครัว หลังบ้านปลูกข้าว ฝนตกปรอย ๆ ขับรถไม่เกิน 40 กิโลเมตร/ชั่วโมง (กม.บังคับ) ไม่พบเห็นอุบัติเลย ไกด์เป็นผู้ชายอายุเกือบ 60 เคยมาเรียนที่มศว.ประสานมิตร ร้องเพลงแม่ศรีเรือนได้เพราะมาก (ชายไทยร้องได้หรือเปล่า) พูดไทยชัดมาก ชื่อไทยว่า "ทองสุข" ทุกคนในทริปเรียกว่า "ลุงทองสุข" ไปเทียวมาก็เยอะไม่เคยเจอไกด์ที่มีอายุมากเช่นนี้ ได้สอบถามผู้จัดการทัวร์บอกว่าขณะนี้ ขาดแคลนไกด์เวียดนามที่พูดไทยได้มาก หรือคนไทยที่พูดภาษาเวียดนาม ทัวร์ต้องการมาก เพราะว่าจะมีโปรแกรมทัวร์เวียดนามเดือนหนึ่ง แทบไม่มีวันหยุด ได้ไปเทียวที่ถ้ำวินมอกร์ ที่ใช้เป็นที่พักคราวสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ชาวเวียดนามต่อสู้กับอเมริกา ยืดเยื้อหลายปีจนอเมริกาทำอะไรไม่ได้ ภายในหลุดหลบภัยมี 3 ชั้น สลับซับซ้อนเหมือนข่ายกล มีห้องนอน ห้องทำคลอด ห้องครัว ห้องประชุม จำนวน 90 ห้อง ทั้งหมู่บ้านอยู่ใต้ดิน ภายในเย็น อากาศน้อย
แต่เป็นสิ่งมหัศจรรย์ในความคิดสร้างสรรของชาวเวียดนามจริง ๆ ทำได้อย่างไร สติปัญญาของมนุษย์เป็นสิ่งมหัศจรรย์สามารถสร้างเกราะกำบังตัวเองได้เพื่อความอยู่รอด
