.....ชีวิต(เขา)น่าอยู่รอดได้....หาก(เรา)ให้โอกาส....และฉันก็เชื่ออีกว่า..... เมื่อพบวิกฤติ ชีวิตก็จะ(พยายาม)หาทางรอด.... ไม่มีใครอยากตาย ......

เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาฉันแวะไปดูลูกนกเลิฟเบิร์ด....มันตกจากกรงลงมาที่พื้น....ฉันได้ยินสามีบ่นว่าเจ้าแมวข้างบ้าน   ที่น่าจะปีนข้ามรั้วแล้วกระโดดลงมาบนกรงนกจนนกตกใจ… <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>          </p><p></p><p>ลูกมะพร้าวที่เป็นรังเก่าและได้ให้ลูกมา 2 คอกแล้วฉีกขาด…เละตุ้มเป๊ะ….ท่อนบนขาดรุ่งริ่ง  ห้อยต่องแต่งลงมา  ท่อนล่างกองกับพื้นพร้อมกับลูกนกหนึ่งตัว…. </p><p>“ตายๆ….ลูกนกตายอย่างเดียวเลย…ดูซิ…แล้วแม่มันจะยอมกกเหรอ…เฮ้อ!….เบื่อจริงๆ” เสียงป่าป๊าบ่นต่อ  </p><p>สามีฉันเอากระดาษหนังสือพิมพ์รองไว้ที่พื้นกรง  ใต้มะพร้าวที่เหลือเพียงครึ่งล่าง</p><p>...ฉันเห็นลูกนกตัวแดงๆ  อ้วนกลม  นอนนิ่งๆ....แม่กับพ่อของมันอยู่บนกิ่งไม้ด้านบน....ไม่ลงมาหาลูก</p><p>    </p><p>ก่อนออกไปทำงานฉันแวะเอากระป๋องรองใต้มะพร้าวที่มีลูกนก….แล้วค่อยๆยกสูงขึ้นเพื่อให้เข้าไปใกล้เศษมะพร้าวที่เหลือค้างด้านบน…</p><p></p><p>ไม่ถึงๆ….ฉันเอากระถางวางเทินต่อกันอีก….จนมันเกือบจะชนกัน…</p><p>มองๆไปก็คล้ายๆบ้านเดิมของมัน….</p><p></p><p>แต่มันยังเอียง…ฉันเอากิ่งไม้ล็อคกระป๋องไม่ให้ล้ม….พอที่จะรองรับให้มั่นคงหน่อย  มองหยาบๆก็พอลุ้น…..  </p><p> </p><p>วันต่อมาฉันเห็นกระดาษหนังสือพิมพ์เกลื่อนพื้น  เศษกระดาษบางส่วนขึ้นไปอยู่บนมะพร้าว….คาดว่าพ่อ-แม่นกเอาไปหมกลูกของมัน…</p><p>...ฉันได้ยินเสียงจิ๊บๆๆๆ.....เบาๆ.....ของลูกนกแทน….</p><p>ได้ผล.....ฉันเก็บกอหญ้าบ้าง  ใบตะไคร้บ้าง  ให้มันเหมือนที่เคย...เพราะพ่อ-แม่นกชอบเอาไปเลี้ยงลูก....  </p><p></p><p>…วันนี้ฉันแอบเห็นลูกนกลืมตาชูคอสูงโผล่ออกมาจากฝามะพร้าวที่ขาดยุ่ย  รกไปด้วยเศษหญ้าและกระดาษ….</p><p>ฉันแอบถ่ายรูปไว้   เสียดายที่พ่อแม่มันเห็น..รีบเข้าไปกกลูกเสียก่อน....ขนมันเริ่มขึ้นเล็กน้อย....มันรอดตาย...</p><p></p><p></p><p></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal" align="left"></p><p></p><p>บรรยากาศร่มเย็นแบบนี้  ที่นกเลิฟเบิร์ดชอบค่ะ </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt" class="MsoNormal"></p><p>  </p><p>ฉันเคยป่นมิลเล็ตเม็ดข้าว  เลี้ยงลูกนกหงส์หยกที่ตกลงมา  ตัวเล็กมากๆ  ยังไม่มีขน.... </p><p>ต้องเอาผ้ารองให้อบอุ่น...ค่อยๆเอาน้ำหยอด....เอากรงหล่อน้ำกันมดขึ้น...เอากรงเล็กใส่ไว้กรงใหญ่กันแมวกิน.....</p><p>แล้วมันก็รอดทั้งๆที่ไม่คิดว่าจะรอด  เพราะฉันให้โอกาส....และมันก็ดิ้นรนด้วยตนเองด้วย </p><p align="left"></p><p></p><p>นี่ก็เป็นอีกหนึ่งชีวิตที่ฉันให้โอกาส…… </p><p>เอื้องสาย...เดิมสวยมาก...โตอยู่ใต้ต้นชมพู่...พอตกแต่งกิ่งรกๆของชมพู่  คนตัดกิ่งไม้ก็ซัดซะขาดกระจุย...สงสัยตายแน่…</p><p></p><p>สภาพเขาเละติดตอ.... ฉันเอามันไปไว้ใต้กิ่งน้อยหน่า  บริเวณนั้นชุ่มชื้น....</p><p></p><p>นานหลายเดือน  ฉันเห็นรากงอกออกมาก่อน...แล้วจึงมียอดอ่อนๆแตกตามมา....</p><p align="left"></p><p align="left"></p><p align="left">ฉันมีประสบการณ์เห็นการอยู่รอดของชีวิตมาหลายครั้ง   </p><p></p><p>ฉันมีความเชื่ออยู่เสมอว่า.....</p><p>"ชีวิต(เขา)น่าจะอยู่รอดได้....หาก(เรา)ให้โอกาส"</p><p>และฉันก็เชื่ออีกว่า..... </p><p>"เมื่อพบวิกฤติ  ชีวิตก็จะ(พยายาม)หาทางรอด"....  </p><p>ไม่มีใครอยากตาย   ……</p><p>....และเราควรหยิบยื่นความช่วยเหลือ  เมื่อเรามีโอกาสค่ะ....</p>