ถึงไม่สวยเท่าเยอรมัน ก็สวยแบบไทย ไทย นะ
แข่งกับ มิสเตอร์ช่วย ในบันทึก หน้าต่างแห่งธรรม
พอจะสู้ได้บ้างไหมคะ ... ถึงไม่สวยเท่าเยอรมัน ก็สวยแบบไทย ไทย นะ
มองจากหน้าต่าง รร. ... โรงเรียน เอ๊ย โรงแรมรอยัลปริ๊นเซสโคราชค่ะ
ด้านหน้าตรง
ด้านขวา
ด้านซ้าย
หน้าต่างเดียวค่ะ แต่มอง 3 มุม อิ๊ อิ๊
กับยามดึกของตลาดนัด (ขายของ) โคราช ที่มีกลุ่มไฟด้านซ้ายนั่นละค่ะ
สวัสดีค่ะคุณหมอนนท์..เพื่อนร่วมทาง
ขอบคุณค่ะที่ทำให้ครูอ้อยคิดถึงเรื่องในอดีตบ้าง
สวัสดีค่ะ อ.นนทลี
สวยมากค่ะ..ธรรมชาติและความเจริญต่างก็อยู่ร่วมกันได้นะคะ..ไม่เห็นต้องเบียดเบียนกันเลย
การมองจากมุมสูงทำให้รู้สึกว่ายิ่งเติบใหญ่เท่าใดก็ยิ่งต้องมองให้รอบและฟังเสียงให้ทั่วทุกทิศ..เพราะเรา " มองเห็น " ได้กว้างและไกลกว่าเดิม..
ขอบคุณมากค่ะที่เอาภาพจากหน้าต่างสวยๆมาฝาก ( แต่วันนี้หัวเบิร์ดตื้อจากแอคติเฟดค่ะ ไม่งั้นจะลองให้วิญญาณกะวีกะวาดมาสิงดู ^ ^ )
สวยค่ะ สวยจัง
สวัสดีค่ะพี่นนทลี
ขออนุญาตเรียกพี่นะคะ..เอากลอนมาฝากค่ะ..ไม่เข้ากับรูปหรอกนะคะแต่เมื่อดูแล้วนึกถึงคำๆนี้ค่ะ..
การเดินทาง ใครคนหนึ่ง…กล่าว…เอาไว้ว่า….
การเดินบน…มรรคา…แล้วไร้หนาม
สองข้างทาง…ล้อมราย…พันธุ์ไม้งาม
จะเดินตาม…” ความฝัน” ได้…อย่างไรกัน
ชวนงุนงง…สงสัย…ใครช่างกล่าว
แต่งเรื่องราว…ออกอุบาย…หรือไรนั่น
หากหนทาง…ที่เรียบง่าย…ไร้ภัยภยันต์
หนอใครกัน ?…จักไม่…ใคร่อยากเดิน
แต่หากลอง…พินิจ…คิดมุมใหม่
ตรองปัจจัย…ไม่มองทาง…อย่างผิวเผิน
ทุกหนทาง…ที่ย่างก้าว…เราดำเนิน
ไร้เผชิญ…ซึ่งอุปสรรค…หรือจักมี
การไม่พบ…อุปสรรค…ขวากขวางหน้า
ประหนึ่งว่า…เท้าก้าวย่ำ…ซ้ำกับที่
หรืออาจหมาย…คล้ายทาง…ในครั้งนี้
คือวิถี… “คนไร้ฝัน”…ปล่อยเวลา
ทางชีวิต…สวยงาม…ตามฝันใฝ่
จะมีหรือ…ที่ใคร…ไม่ปรารถนา
เพียงรู้เดิน…บนหนทาง…อย่างมีปัญญา
พบปัญหา…ยิ่งหนัก…คือผลักดัน
แม้ไม่รู้…ปลายถนน…ทอดตรงหน้า
แต่รู้ว่า…มีจุดหมาย…มีไฟฝัน
อาจเดินพลาด…ล้มบ้าง…บนทางชัน
แต่อุปสรรคฤาจะกั้น ?…หัวใจที่โบยบิน <p> </p>