หลังจากที่ทางมหาวิทยาลัยมหาสารคามได้มีการประชุมเพื่อพิจารณาร่าง "คู่มือการประกันคุณภาพภายใน สำหรับคณะวิชา ปีการศึกษา 2550" ในวันพุธที่ 18 เมษา 50 (อ่านบันทึกก่อนนี้) มีกรรมการท่านหนึ่งจากคณะวิทยาการสารสนเทศ ท่าน รศ.วิรัตน์ พงษ์ศิริ ได้เสนอว่า....

“....ปกติหน่วยงานเขียนรายงานการประเมินตนเอง SAR กันเมื่อสิ้นปีการศึกษา ทำให้บ้างครั้งการเก็บรวบรวมข้อมูลมีความยุ่งยาก ทำแบบไฟลวกก้น ถ้าเราเปลี่ยนแนวทาง มารายงานแบบ ก.พ.ร. คือ ครั้งที่ 1 เมื่อครบ 6 เดือน ครั้งที่ 2 เมื่อครบ 9 เดือน และครั้งสุดท้าย เมื่อครบรอบ 12 เดือน

....เพราะถ้ามีการรายงานอย่างต่อเนื่อง สม่ำเสมอ จะทำให้หน่วยงานทราบข้อมูล ระดับคะแนนของตนในแต่ละระยะเวลา สามารถแก้ไขข้อติดขัด อุปสรรค ระดมทรัพยากรได้ทันท้วงที”

ซึ่งผมเชื่อว่าเป็นแนวคิดที่สร้างสรรค์ และเป็นการพัฒนาระบบ กลไกการประกันคุณภาพภายในอีกระดับหนึ่ง ถึงแม้จะเป็นการเพิ่มภาระงานให้กับหน่วยงานบ้างก็ตาม แต่สามารถทำให้เกิดการพัฒนาได้จริง

และถ้าหน่วยงานทุกหน่วยงานเห็นชอบในแนวคิดที่ว่า จะต้องรายงานการประเมินตนเอง ทุก 3 เดือน ปีละ 4 ครั้ง ผมมีแนวคิดคือ 

  • การรายงาน ครั้งที่ 1-3 คือ 9 เดือนแรก อาจจะรายงานตามแบบฟอร์มที่ทางส่วนกลาง คือ ศูนย์พัฒนาและประกันคุณภาพ ออกแบบให้ เป็นการรายงานง่ายๆ ในเชิงตัวเลข หรือการตรวจสอบ (check list) การดำเนินงานตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในคู่มือ ก็เพียงพอ เพื่อให้ทราบถึงจุดของหน่วยงาน และระดับคะแนนแต่ละช่วงเวลา
  • และเมื่อหน่วยงานพิจารณาแล้วว่าจุดใดที่เป็นจุดอ่อน แบบขั้นโคม่า ให้เสนอรายงานการแก้ไขมา ทางศูนย์ฯ และศูนย์ฯส่งข้อมูลต่อที่ประชุมรองอธิการบดี ที่ประชุมคณะกรรมการบริหารต่อไป ตามลำดับ เพื่อการสนับสนุน ระดมทรัพยากร นอกเหนือที่หน่วยงานจะทำได้เอง
  • สำหรับครั้งที่ 4 คือ ครบรอบปีการศึกษา ก็ให้เขียนรายงานการประเมินตนเอง SAR ตามรูปแบบปกติทั่วไปที่ทาง สกอ. สมศ. หรือที่มหาวิทยาลัยพัฒนาขึ้น 

สำหรับแนวคิดนี้น่าจะเป็นไปได้ในการดำเนินงานประกันคุณภาพภายใน IQA ปีการศึกษา 2550 จากความร่วมไม้ร่วมมือกันระหว่างส่วนกลางและหน่วยงานภายในมหาวิทยาลัยมหาสารคาม

KPN