เมื่อวานเน็ตที่บ้าน ติดๆหลุดๆ รู้สึกได้เลยค่ะว่า ทำให้ความคิดความอ่านไม่ต่อเนื่องไปด้วย กำลังทำท่าว่าจะหงุดหงิดแล้วก็ระลึกขึ้นมาได้ว่า นี่เรากำลังจะผูกติดกับอารมณ์อีกแล้ว ต้องหยุดคิด ตั้งสตินิดนึง แล้วก็ไม่ทำใจให้ "อิน"มากนัก เข้าได้ก็อ่าน อยาก comment แล้วเขียนลงไป แล้ว"บันทึกเก็บ"ไม่ได้ ครั้งแรกก็หายไปเลย ครั้งที่ 2 ก็ copy เก็บไว้ก่อน แต่ตกลงก็เขียนไม่ได้เลย ได้อ่านไปสัก 3-4 บันทึกเท่านั้นเอง โดยไม่สามารถเขียนตามการอ่านได้เลย หลุดหายไปเฉยเลย เสียดายจัง
ก็เลยหลุดจากความยึดติดที่ว่า จะเขียนเรื่องการอ่านทุกวันไปได้ ได้เรียนรู้ว่า การไม่ยึดติดนั้น สบายที่สุดแล้วค่ะ ทำอะไรก็ทำให้ดีที่สุด ตามสถานการณ์ที่ทำได้ จึงจะมีความสุขที่สุดนะคะ เห็นด้วยกับคุณฐิตินาถ ณ พัทลุง เจ้าของหนังสือ เข็มทิศชีวิตว่าถ้าเราหันกลับมาดูตัวเอง เข้าใจตัวเองจะพบว่า ถ้าตัวเรามีความสุข เราจึงจะเผื่อแผ่ความสุขให้คนอื่นได้ อย่าบังคับทั้งตัวเองและผู้อื่น
ใครอ่านบันทึก อีก 3 ความคิด เมื่อถูกสะกิด ในรอบ 3 - 4 วัน แล้วไม่ได้อะไรละก็ ขอท้าให้อ่านอีกรอบค่ะ ชอบบทกลอนโต้ตอบระหว่าง คุณ Handy กับ พี่เม่ย มากๆค่ะ เป็นเอกลักษณ์ไทยอีกอย่างที่น่าภาคภูมิใจ อ่านกลอนบ่อยๆก็จะช่วยให้เราพัฒนาการแต่งของเราได้ด้วยนะคะ (ถ้าเราพอมีพรสวรรค์อยู่บ้าง ถ้ามีแต่พรแสวง คงต้องอ่านกันนานๆหน่อย)
ส่วนบันทึก เมื่อลูก ๆ ของดิฉันเปลี๊ยนไป๋ ของคุณรัตติยา รวมทั้งบันทึกต่อเนื่องกันใน 2-3 วันนี้แล้ว รู้สึกว่าความสุขในชีวิตนี้หาได้ง่ายจริงๆนะคะ
ใครมีเวลามากๆ ไปตามอ่านบล็อกของคุณเม้ง-สมพร แล้วจะรู้ว่า คนที่มีพลังเหลือเฟือนี่เป็นยังไงเลยนะคะ สำหรับบันทึก วันนั้นที่เงินไร้ค่า น้ำใจนำพาให้อยู่รอด (จากประสบการณ์จริง) เล่าประสบการณ์ตอนน้ำท่วมหาดใหญอย่างหนักเมื่อปี 2543 เป็นเรื่องที่ใครอยู่ในเหตุการณ์คงมีเรื่องเล่ากันได้มากมาย และการเขียนเก็บไว้เหมือนที่คุณเม้งทำ ก็น่าจะเป็นสิ่งดีๆนะคะ ได้เรียนรู้ ได้คิดอะไรเพิ่มขึ้นอีกเยอะเลย
บันทึกคุณหมอฉลอง ที่บรรยายถึงการฝึกกายบริหารจิตนั้น มักจะทำได้ละเอียด อ่านแล้วได้พักผ่อนจิตไปด้วย และบันทึก เยียวยาอาการปวดเมื่อยด้วยลมหายใจ นี้ก็ไม่ผิดหวังค่ะ เสียดายแต่ว่า ไม่มีเขียนบรรยายว่าท่าฝึกขยับกายทั้ง 11 ท่านั้นทำอย่างไรบ้าง จะได้นำไปฝึกดูบ้าง
ได้รับการทักทายมาจากคุณปรีดิ์ผาติ ซึ่งใช้นามแฝงว่า ผู้ไม่ประสงค์ออกนาม ในบันทึก รวมบันทึกจากบล็อก อันเนื่องมาจากลูกๆ ของโอ๋-อโณ ก็เลยได้แวะเข้าไปเยี่ยมเยียนในบล็อก เก็บเอามาฝาก พบว่าน่าสนใจมากเลยค่ะ เขียนได้เป็นกันเอง และเขียนต่อเนื่องมานานแล้ว แวะเวียนดูตามบันทึกต่างๆ ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นการเล่าถึงหนังสือดีๆแล้วก็ต้องขอบคุณ ที่แวะมาเยี่ยมจนเราได้พบกัน โลก GotoKnow กว้างใหญ่ไพศาลจริงๆค่ะ มีแพลนเน็ตกี่อันกี่อันก็คงไม่พอบรรจุบล็อกดีๆที่เราอยากอ่าน
บันทึก 3 ตอนในชุด จับภาพKM ซีเอ็ดยูเคชั่น จำกัด (มหาชน) 1 ของคุณน้ำแห่งสคส.ที่แนะนำโดยอ.หมอวิจารณ์ เป็นเรื่องราวการดำเนินการใช้ทรัพยากรบุคคลทุกระดับได้อย่างยอดเยี่ยมจริงๆค่ะ ผู้บริหารทุกท่านน่าจะได้อ่านนะคะ
และแล้วก็ได้อ่าน ได้เขียนเหมือนเดิม เริ่มเป็นกิจวัตรที่คุ้นเคยแล้วค่ะ คราวนี้เวลาอ่านแล้ว ก็ต้องเขียนด้วยว่าอ่านอะไร อ่านแล้วคิดยังไง เป็นการเรียนรู้อะไรอีกแบบ ที่พบว่าเราคิดแล้วก็เขียนออกมาไม่ได้ทั้งหมดหรอกค่ะ แต่ก็ได้อะไรมากกว่าเวลาอ่านเฉย
สวัสดีค่ะ พี่โอ๋, คุณแผ่นดิน และทุกท่านที่แวะมา
สวัสดีค่ะคุณโอ๋-อโณ วิธีการบันทึกบล็อกของคุณที่คุณสะท้อนความประทับใจต่อสิ่งที่ได้อ่นแล้วเอามาเขียนเป็นประโยชน์มากเพราะบางทีบันทึกดีๆก็ผ่านเลยไปเพราะมีบันทึกใหม่ๆทุกวันขึ้นมา
ขอบคุณในความขยันอ่าน คิด แล้วเขียน
วันนี้จะมาบอกว่าเอารูปลงในบันทึกเป็นแล้ว เพิ่งจะทำได้ ก็ตามประสาผู้อาวุโสวัยค่ะ เชิญตามไปดูได้ค่ะ
บ้านคุณพี่โอ๋ อยู่ใน มอ. หรือเปล่า หาก net หลุดๆ อาจเป็นเพราะช่วงที่มีไฟดับทั้งมหาวิทยาลัย ค่ะ
หากไม่ใช่สาเหตุนี้ โปรดบอกช่วงเวลาที่เล่น เพื่อหาสาเหตุ ต่อไปค่ะ;)