บรรยากาศของสงกรานต์...ที่ร้อนระอุ

ผมมีโอกาสดีที่ได้ไปออนซอนอิสานครานี้ที่ ชัยภูมิ นอกจากได้เที่ยวสนุกสนานแล้ว สิ่งหนึ่งที่ผมอยากไปสัมผัสมากสิ่งหนึ่งคือ ไปดู "หมอลำ"

คราเมื่อไปอาจสามารถ ร้อยเอ็ดเมื่อปีกลาย ผมก็อดเบิ่งหมอลำเพราะพ่อใหญ่ แม่ใหญ่ เป็นห่วงกลัวผมกลัวโดนวัยรุ่นต่อย เพราะในเวทีหมอลำวัยรุ่นเมาๆเยอะ เขาบอกผมแบบนั้น

ครั้งนี้ ที่ชัยภูมิ ผมไม่พลาดเป็นแน่

.....

ค่ำคืนที่เพื่อนผมบอกว่าจะพาไปเบิ่งหมอลำ...ผมตื่นเต้นประหนึ่งเป็นเด็กน้อยที่กำลังจะไปดูหนังกลางแปลง

ได้ยินมาว่า หมอลำ อีสาน ยิ่งใหญ่ ตระการตา ทำนองเพลงสนุกๆครับ

.....

เวลา ๓ ทุ่ม

เพื่อยผมบอกว่า หมอลำเริ่มแสดงแล้ว ผมและเพื่อนเดินทางไปสถานที่จัดงานในทันที ตีตั๋วเรียบร้อย (คนละ ๒๐ บาท)

การเบิ่งหมอลำครั้งนี้ของผมไม่ราบรื่นเสียแล้วครับ

เพราะเมื่อเดินเข้าไปเพียงหน้าประตู ผมก็โดนล็อคคอโดยตำรวจเสียแล้ว ...หลายๆคนที่เดินผ่านเข้าไปไม่มีใครโดนตรวจและค้นเหมือนผมเลย

สาเหตุที่ผมคิดว่าผมเจอตำรวจล็อคคอ อาจเป็นเพราะ

๑. ท่าทางไม่ใช่คนแถวนี้ ทั้งการแต่งกาย และอื่นๆ เช่น สวมแว่นหน้าเด๋อด๋า

๒. สะพายเป้ (น่าจะประเด็นนี้) เพราะเกรงว่าจะพกพาอาวุธเข้ามาในงาน ที่เชียงใหม่เป็นเรื่องปกติครับที่แบกเป้แบบผม ที่นี่สังเกตว่าไม่มีใครทำเหมือนผม

 

ตำรวจน้อยถามด้วยภาษาถิ่นอีสาน ที่ผมฟังแล้วต้องถามซ้ำหลายครั้ง เพราะไม่เข้าใจจริงๆ(ดูเหมือนผมจะยียวน) และผมก็ตอบด้วยภาษากลาง ตำรวจคงทราบว่าไม่ใช่คนแถวนี้ ...เขาค้นเป้ผม ไม่มีอะไรนอกจากหนังสือ โทรศัพท์ และกล้องถ่ายรูป

เขาถามผมว่า "ทำไมไม่เอากล้องคล้องคอมา"

ผมตอบว่า "ผมไม่สะดวก" เพราะสิ่งของในเป้ก็เยอะพอสมควร และไม่ทราบด้วยว่าการแบกเป้จะผิดกฏที่นี่

แต่พฤติกรรมการล็อคคอแล้วดึงผมออกไปรู้สึกว่า เป็นพฤติกรรมที่ไม่ควรทำเป็นอย่างยิ่ง...เรื่องการตรวจผมไม่ติดใจครับ เพราะเป็นหน้าที่ของเขา แต่การให้เกียรติคนที่ถูกตรวจค้นเป็นเรื่องจำเป็น สำคัญ

เป็นก้าวแรกที่อยากไปเบิ่งหมอลำแล้วไม่ประทับใจ ...ความตื่นเต้น อยากดูหมอลำหายไปหมด เหลือแต่อารมณ์กรุ่นๆของผม

เหตุเกิดที่ อ.ภูเขียว จ.ชัยภูมิครับ  คาดว่าจะเป็นตำรวจ จาก สภอ.ในพื้นที่ตรงนั้นเอง ฝากผู้กี่ยวข้องด้วยครับ คนอิสานน่ารักมากที่ชัยภูมิ จะมีแต่ ตำรวจ ท่านนี้เองที่ผมไม่ประทับใจ

ท่านทำหน้าที่ได้ดีมากครับ...แต่ควรสุภาพและให้เกียรติผู้ที่ถูกตรวจค้นมากกว่านี้หน่อย

แล้วหมอลำผมจะสนุกมั้ยละนี่.....

 

เพื่อนพาไปนั่งระยะไกลพอสมควรจากเวทีขนาดใหญ่ เสียงดนตรีกึกก้อง ระทึกอก สังเกตจากเวทีที่ใหญ่ ตระการด้วยการตบแต่ง เสียงดนตรีมันส์ พร้อมกับหางเครื่องเป็นร้อยชีวิต ...นี่หละครับสวรรค์ของคนบ้านนา

ความสุขเล็กๆ หลังจากเหน็ดเหนื่อยจากการกรำงานในเรือกสวนไร่นาของคนชนบท