เมื่อต้องมาเป็นผู้สังเกตการณ์จากภายนอก....

                 วันที่ 19  เม.ย   2550   เป็นวันรวมคนเขียน blog 2/2550  ของมหาวิทยาลัยนเรศวร       ขณะนี้กำลังเริ่มการพูดคุยโดยคุณบอย สหเวช   และผศ.ดร. วิบูลย์  วัฒนาธร  

                     

                  ขณะนี้กำลังรับชม VCD  เกี่ยวกับเรื่อง "โรงเรียนชาวนา  "  แล้วจะรายงานให้ทราบต่อไปค่ะ

                  เนื่องจากเมื่อเช้าถูกขัดจังหวะโดยการทำกิจกรรมกลุ่ม   ทำให้ต้องหยุดการรายงานค่ะ    มีเสียงแซวว่า "แขกก็ไม่เว้น  ต้องทำกิจกรรมด้วย"


                  จากภาพกลุ่มนี้เป็นอาจารย์รุ่นใหม่ไฟแรงมาก  ขอชื่นชมค่ะ
เป็นการทำกิจกรรมหลังจากชม VCD ร่วมกันตอบโจทย์ ที่ได้ช่วยกันค้นหาคำตอบ   พร้อมการนำเสนอให้ชุมชนได้รับฟังไปด้วย

 

                   กลุ่มของหว้าเองค่ะ  สามัคคีเป็นหนึ่งเดียวกันมาก    โยนไมค์กันไปมา   กว่าจะลงตัวที่อ.ภูคา.... (เอ้อ !!! เลข 4  มาแรงครับ)

                   จากนั้นเป็นการเล่าเรื่อง "การก่อเกิด  การดำรงอยู่ ผลงาน และความภาคภูมิใจของสถาบันสำนักเรียนท่าโพธิ์ สำหรับฟิสิกส์ทฤษฎีและจักรวาลวิทยา   โดยอาจารย์บุรินทร์ (อาจารย์หนุ่มไฟแรงทางด้านบนค่ะ)

                    ลำดับต่อไปเป็นพิธีมองรางวัล NU  Blogger Award   ได้แก่อ.อ้อม  และน้องแก่นจังค่ะ

 


                   

                จากนั้นเป็นการบอกเล่าประสบการณ์ร่วมกันของหลายๆท่านค่ะ  และมีการมอบของที่ระลึกเป็นน้ำผึ้งของท่านอาจารย์beeman   รู้สึกถึงความใส่ใจของผู้บริหารอย่าง    ผศ.ดร. วิบูลย์  วัฒนาธร    ที่มายืนรอมอบของที่ระลึกถึงที่นั่งของแต่ละท่าน

                    เก็บภาพหมู่มาฝาก  แต่คุณบอย สหเวชหนีไปไหนไม่รู้   แต่ก็เป็นปลื้มที่คุณบอยบอกว่า "ตัวจริงไม่เห็นอ้วนเลย  อิอิ"

                      สุดท้ายขอขอบพระคุณสำหรับการต้อนรับเป็นอย่างดีจากคุณตูน   คุณบอย  คุณโอ  อ.beeman  ผศ.ดร.วิบูลย์  และอ.ภูคา      ขอบพระคุณสำหรับน้ำผึ้งที่ได้รับโดยตรง และที่อ.ภูคาถือโอกาสมอบให้ "บอกว่าแทนดอกไม้" (ขอบอกว่าท่านก็เพิ่งจะได้รับมาอีกทีนึง)

                      สุดท้ายขอขอบพระคุณสำหรับอาหารกลางวัน  ถ้ามีโอกาสให้ช่วยเหลือสิ่งใดก็ติดต่อไปได้นะคะ   ยินดีที่มีโอกาสแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับทุกท่านค่ะ

                      อาจารย์ beeman ตัวจริง หน้าใสมากเลย เป็นสีชมพู  คุยกัน เหมือนรู้จักกันมานาน  จนคนอื่นกลับไปจนหมดห้องแล้ว..

 

                       อ.ราณี กลัวเสียเปรียบ ขอถ่ายด้วยค่ะ    อ.ราณีบอกว่าทำไมไม่ให้ทางมน.เขียนเพราะคงจะเขียนได้ดีกว่าเรา   แต่ขออนุญาตเขียนนะคะ   อย่างน้อยก็เป็นความรู้สึกประทับใจที่อยากบอกกล่าว   สำหรับครั้งแรกที่มาเยี่ยมเยียนค่ะ