การเปิด blog เป็นการจัดการความรู้อย่างหนึ่ง กว่าจะเปิด blog ได้ต้องเริ่มจากการหาความรู้ ทดลอง พยายาม และแล้วก็สำเร็จ...

สวัสดีชาว blogger ทุกท่านค่ะ

และแล้วก็ได้เปิด blog เสียที ....หลังจากรอฤกษ์ยามมานาน อันที่จริงแล้วเป็นคนที่ชีพจรลงเท้า หาเวลาอยู่นิ่งๆ ว่างๆ ไม่ค่อยได้ จึงไม่ค่อยได้ใช้ประโยชน์จากระบบ IT และที่สำคัญพิมพ์งานช้ามากกกกกกก นั่งนานๆแล้วปวดหลัง ซึ่งใช้เป็นข้ออ้างเสมอ เวลาที่เพื่อนชักชวนให้เปิด blog ไว้คุยกัน

หลังจากได้เข้าร่วมเวที KM research ที่สคส. เมื่อต้นเดือนมีนาคมที่ผ่านมา ได้รับแรงบันดาลใจจากท่านอาจารย์หมอวิจารณ์ จึงตั้งใจ(จริงๆ)ที่จะเปิดพรมแดนแห่งการเรียนรู้ ผ่าน gotoknow ......ตามประสาของนักจัดการความรู้ ก็ต้องเริ่มต้นด้วยการหาความรู้ อันดับแรกใช้วิธีเรียนรู้ด้วยการเปิด web gotoknow อ่านไปอ่านมา... แล้วก็ลองเปิดดู  blog ของคนที่รู้จัก เช่น "ความรู้เพื่อชีวิต" ของท่านอาจารย์ดร.แสวง (ความรู้เยอะมากเลยค่ะ)  "ครูนอกโรงเรียน" ของอาจารย์จำนงค์ (ก็เยอะอีกเหมือนกัน) ...blog ว่าด้วยเรื่ององค์กรการเงินชุมชนของอาจารย์ภีม (เรื่องราวน่าสนใจทั้งนั้นค่ะ)...blog ของคุณธวัชแห่งสคส.(ประทับใจรูปหนูน้อยมากค่ะ)...แล้วก็เลยขอเวลาไตร่ตรอง คิดว่าเราจะมีความสามารถเขียนได้อย่างนี้หรือ?

ช่วงหยุดวันสงกรานต์...ปีใหม่ไทยที่ผ่านมา มีโอกาสพบน้องๆ ที่ได้ร่วมงานขับเคลื่อนการจัดการความรู้และการส่งเสริมคุณธรรมสถานศึกษาคือน้องยุ้ย และน้อง pooky ได้แนะนำให้น้องเปิด blog เพื่อสร้างวงเรียนรู้... น้องๆ alert มาก เปิด blog กันทันที ตัวเองเลยต้องตัดสินใจเปิดบ้าง เพราะ ถ้าเราไม่ทำเอง คงแนะนำให้คนอื่นทำไม่ได้

ใช้วิธีเรียนรู้ด้วยการอ่านblog ของคุณมะปรางเปรี้ยว  ว่าด้วยวิธีการและเทคนิคต่างๆ ได้อ่านคำถามของเพื่อนชาว blog และคำตอบของคุณมะปรางเปรี้ยว ขอชื่นชมอีกคนนะคะว่า ข้อมูลใช้ประโยชน์ได้ดีจริงๆค่ะ ขอบคุณมากค่ะ

ชื่อของ blog ก็ใช้เวลาในการคิดหาอยู่นานทีเดียว ชื่ออะไรหนอจึงสามารถสร้างความเข้าใจและเห็นภาพในสิ่งที่เราต้องการสื่อสาร...หลายชื่อโดนใจแต่อาจไม่เข้าใจ เช่น Neo-Matrix หรือ Vivre La Vie สุดท้ายตัดสินใจใช้ชื่อนี้ ที่มีความหมายว่า "แผนภาพชีวิต"

สำหรับภาพถ่ายที่ใช้ในประวัติ ก็ได้น้องยุ้ยช่วยค้นหามาให้ เป็นภาพที่พวกเราลงพื้นที่กันแล้วแวะดื่มชา/กาแฟ/โกโก้ที่ร้านริมทางอันมีชื่อว่า "ร้านกาแฟกับต้นไม้" เป็นร้านเล็ก ๆ ที่น่ารักมากค่ะ มีมุมอ่านหนังสือด้วยค่ะ (ท่านใดสนใจ จะบอกทางให้ได้ค่ะ) 

จากนั้นก็เริ่มทดลองทำ ผิดมั่งถูกมั่ง พิมพ์ตั้งนาน พอกดปุ่ม ข้อมูลหายหมดก็มี กว่าจะตั้งหลักได้ถอดใจหลายรอบ นี่แหละหนาคน low tech....

แต่ "ความพยายามอยู่ที่ไหน ความสำเร็จย่อมอยู่ที่นั่น" และด้วยความช่วยเหลือของน้องผิงผิง และน้องยุ้ย(ขอบคุณมากนะคะ) จึงสามารถสร้าง blog ได้อย่างที่เห็นนี้แหละค่ะ ได้ข้อคิดเพิ่มว่า เราต้องทำงานเป็นทีม

มีข้อคิดเห็นอย่างไรช่วยกรุณาแนะนำ "มือใหม่หัดเขียน" ด้วยนะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ

Bonne Nuit