เราคงต้องเผื่อเวลาให้กับความทุกข์บ้าง เพราะเราคงไม่สามารถจะสุขได้ทุกวันครับ...

 

          ผมมักจะคุยกับเพื่อน ๆ เสมอว่าใน 1 ปี สำหรับผมขอให้เป็นวันแห่งความสุขสัก 300 วัน อีก 65 วันแบ่งไปให้กับความผิดหวังบ้าง ท้อแท้บ้าง เบื่อหน่ายบ้าง และวันนี้ก็เป็น 1 ใน 65 วันที่รู้สึกเบื่อ ๆ ครับ...

           ถามผมว่า วันนี้ผมเบื่ออะไร มันบอกไม่ถูกครับ อาจจะเป็นความเบื่อสะสมมาหลายวัน จนมาถึงวันนี้มันถึงระดับที่มีอิทธิพลต่อความรู้สึกของเราก็ได้ครับ...

           แต่ไม่เป็นไรครับในเมื่อผมเผื่อใว้แล้วตั้ง 65 วันสำหรับความรู้สึกแบบนี้ ผมก็ต้องยอมรับและอยู่กับมันให้ได้ครับ...

           วันนี้เข้ามาอ่านบันทึกโน้น บันทึกนี้หลายบันทึกครับ แต่ไม่ได้ comment เลยสักบันทึกครับ ไม่อยากจะ comment เวลาที่เราขาดพลังครับ...

            เลยตั้งใจจะเขียนบันทึกสักบันทึก เผื่อว่าจะทำให้รู้สึกดีขึ้นบ้างครับ  เขียนมาจนถึงตรงนี้เริ่มรู้สึกดีขึ้นมาบ้างแล้วครับ...

            ถือว่าเขียนบันทึกนี้ไว้เพื่อเป็นหลักฐานครับว่าเราได้ใช้ 65 วันที่เราเผื่อไว้ไปแล้ว 1 วัน และเรามีเวลาสำหรับความรู้สึกแบบนี้อีกแค่ 64 วันครับ...

            เราคงต้องเผื่อเวลาให้กับความทุกข์บ้าง เพราะเราคงไม่สามารถจะสุขได้ทุกวันครับ...