ดังนั้นสำหรับมือใหม่หัดรัก(GotoKnow) อย่างผมนั้น ต้องใช้วิธีการนี้ครับ ถึงจะได้และเหมาะสมในเวลานี้ ท่านอาจจะเห็นว่าเวลาที่เขียนบันทึกออกไปนั่น จะมีคำผิดๆ เพี้ยนๆ ออกไปเต็มเลยครับ
สวัสดีครับทุกท่าน
วันนี้ขอนำเสนอ วิธีการเขียนบล็อกแบบบ้านๆ ลูกทุ่งของข้าพเจ้าครับ วิธีการที่ใช้นั่นง่ายๆ ธรรมดาคือ นึกอยากเขียนก็เขียน โดยคล้ายๆ กับว่า หากมีความรู้สึกอยากเปิดก๊อกน้ำ ก็เอาสายยางมาต่อแล้วเปิดก๊อกได้เลย หลังจากนั้นก็ปล่อยให้น้ำไหล จนกว่าจะหมดหรือเกือบจะหมดในเรื่องนั้นๆ แล้วก็ปิดก๊อก รอการแลกเปลี่ยนเรียนรู้จากท่านอื่น ว่าน้ำที่ปล่อยไปนั้น มีอะไรบ้างหรือเปล่า มีสารพิษติดไปบ้างหรือเปล่า หรือว่ามีสารรักติดไปด้วยหรือเปล่า
ดังนั้นสำหรับมือใหม่หัดรัก(GotoKnow) อย่างผมนั้น ต้องใช้วิธีการนี้ครับ ถึงจะได้และเหมาะสมในเวลานี้ ท่านอาจจะเห็นว่าเวลาที่เขียนบันทึกออกไปนั่น จะมีคำผิดๆ เพี้ยนๆ ออกไปเต็มเลยครับ บางทีก็พบว่า สมองสั่งงานเกินกว่า มือสองข้างจะสัมผัสได้ทันตามที่เธอต้องการ ก็เลยได้คำออกมาเพี้ยนๆ ให้ท่านๆ อึดอัดใจเล่นกันบ้างครับ
ดังนั้นเรื่องราวที่จะเขียนอาจจะถูกบ่มเอาไว้ซักพัก เหมือนกับว่า ในบ่อน้ำต้องรอให้น้ำไหลซึมมากองรวมกันที่แอ่งน้ำใต้ก้นบ่อครับ พอพร้อมแล้วก็ดูดน้ำขึ้นมา เพียงจะปล่อยน้ำนั้น จากก้นบ่อ ให้ไหลผ่านเข้ามาที่บล็อก G2K ผ่านนิ้วสัมผัสออกไป
สิ่งที่เขียนออกไป ตลอดจนการได้มีโอกาสเข้าไปแลกเปลี่ยนในบล็อกต่างๆ ของท่าน เลยเป็นไปตามที่รู้สึกตอนนั้นๆ และประมวลตอนนั้นครับ หากมีอะไรผิดพลาดก็ต้องขออภัยด้วยนะครับ ว่าวกันซื่อ ตรงไปตรงมาได้เสมอนะครับผม
เพราะอยากให้สิ่งที่ออกมาเป็นธรรมชาติแบบบ้านๆ ที่สุดครับ ส่วนสำนวน กำลังภายในนั้น เป็นแนวทางของลิเกป่าที่ไม่มีสัมผัสใดๆ คิดเอาสดๆ ง่ายๆ ตรงๆ กันตอนนั้นครับ
ขอบคุณมากๆ นะครับผม สำหรับการเข้ามาเยี่ยมเยียน แลกเปลี่ยนเรียนรู้ร่วมกันเสมอมา ครับ ผมดีใจที่เครือข่ายภายใน G2K เริ่มขยายกว้างขึ้นครับ คงมีโอกาสได้ทำงานอะไรร่วมกันบ้างในอนาคตครับ สำหรับท่านได้ที่เข้ามาอ่าน ก็เชิญฝากรอยนิ้วไว้บ้างก็ได้นะครับ ไหนๆ ก็หลงเข้ามาแล้วครับ อิๆ
ไม่ว่าจะอ่านแล้ว รู้สึกหมั่นไส้จังบ่าวนิ๊ หรือเขียนแล้วไม่ได้เรื่อง ก็ฝากไว้ได้นะครับ ยินดีเสมอครับผม อย่าได้คิดว่าผมกำลังเรียนอยู่ต่างเทศ แล้วไม่กล้าเสนอความคิดครับ อย่าได้พิจารณาในส่วนนั้น เพราะผมก็กินน้ำพริกกะปิอยู่บ่อยๆ ครับ เกี่ยวกันไหมครับเนี่ย
ขอให้โชคดีตลอดไปนะครับ และขออภัยสำหรับมือใหม่หัดพิมพ์ด้วยครับ
ขอบคุณมากครับ
เม้ง สมพร ช่วยอารีย์
ขอสารภาพ..นะครับ...
ชอบลีลา สไตล์คุณเม้งมาก...ติดตามอ่านเสมอ...(เรื่องของเรา - เราต้องเล่าด้วยวิธีของเราเอง)
ผมแวะมาสวัสดีวันปีใหม่ไทย...(ช้าหน่อยไม่ว่ากัน นะครับ)...
อยู่ดี มีแฮง แข็งแรงทั้งกายและใจ...นะครับ
สวัสดีครับพี่พนัส
ดิฉันนึกว่าคุณเม้งเขียนแนะนำวิธีต่อสายยางนะคะเนี่ย :)
..... ตอนนี้อยากให้แบบว่าคิดปุ๊บแล้วปริ๊นต์ออกจากสมองได้เลยอะค่ะ
........แล้วก็เลยคิดต่อว่าถ้าคิดแล้วปริ๊นต์ได้จริงๆ จะมีคำผิดน้อยลงไหม เพราะมันไม่ต้องสั่งผ่านระบบกลไกยาวหลายชั้น กว่าจะไปถึงมือ.....
........เอาเข้าไปอะค่ะ....... :)
ปล. อันนี้พูดจริงๆอีกทีค่ะไม่ได้ชม :) คุณเม้งความรู้เยอะ ความสนใจหลากหลาย ประสบการณ์เพียบอีกต่างหาก เลยเขียนได้หลากเรื่อง หลายมุมมอง แล้วยังมีวิธีสื่อสารที่ดี ทำให้รู้สึกอยากมีส่วนร่วม ดีใจแทนเด็กๆที่จะได้เรียนกับอาจารย์เม้งจริงๆนะคะ
สวัสดีค่ะพี่เม้ง
แวะมาแปะโป้งค่ะ ฝากรอยนิ้วไว้แล้วนะค่ะ
ขอบคุณมากค่ะ ที่แนะนำเพื่อนของพี่เม้งมาร่วมเป็นสมาชิกใน Gotoknow และขอบคุณที่ช่วยสร้างชีวิตชีวาให้ Gotoknow ค่ะ
สวัสดีครับคุณครู
สวัสดีครับน้องมะปราง
สวัสดีค่ะคุณเม้ง อ่านที่คุณเขียนอยู่บ่อยๆ ลีลาไม่เหมือนใครนะคะ สนุกๆ แต่มีสาระ ไปเที่ยวคงสนุกซีคะ ขอให้ความสุขในปีใหม่ไทยนี้ค่ะ
สวัสดีครับคุณ sasinanda
คุณเม้งคะ
สวัสดีครับคุณครู
ขอบคุณมากค่ะ พี่เม้ง
โจทย์ของพี่เม้งน่าคิดค่ะ แต่หนูว่าตอนนี้ก็เริ่มมีบ้างแล้วค่ะ
วิธีการเขียนบล็อกของน้องเม้ง เป็นการเขียนที่เป็นสไตล์เฉพาะตัว สดๆ อ่านแล้วมองเห็นบุคลิกลักษณะ ตัวตนของน้องเม้งได้เลยนะค่ะ
คุยๆ กัน แปบเดียว เขียนปับๆๆ เก่งจริงๆค่ะ แสเงว่าข้อมูลในสมองเพียบ เหมื่อจะเขียนก็หลั่งไหลออกมาเหมือน Brain storm รึปล่าวค่ะ
คิดอย่างไรเขียนอย่างนั้น...
ดีครับ อ่านง่าย ๆ ไม่ต้องแปล อ่านปั้บเข้าใจปุ๊บ...
ขอบคุณครับ...
สวัสดีครับพี่แป๋ว
สวัสดีครับคุณเพื่อน
น้องเม้ง
ง่วงนอน
ไปปลุกพ่อครูตื่นที คนง่วงนอนแต่นอนไม่หลับ
สวัสดีครับพี่สาว