ฉันดีใจที่เพื่อนรวมฉันเป็นกลุ่มไม่สบายด้วยกัน......
สงกรานต์ วันหยุด หลายวัน ว่างก็ โทร.ไปคุยกับเพื่อน อยู่ อ.ท่าศาลา
จ.นครศรีธรรมราช ป่วยเดินไม่ได้ เป็นอัมพาต มาหลายปีแล้ว อดีตเป็นครู
<p style="background-color: #ccffcc" class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'>ทางอิสานเหนือ เป็นคนคุยสนุกสนาน ส่วนมาก เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ก็จะชอบ โทร.มาคุยด้วย</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'> บ้างก็ส่งหนังสือมาให้อ่าน</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'>เพื่อนจะเป็นศูนย์รวมข้อมูล</span></p> <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"; background-color: #ccffcc'>จากเพื่อนๆ<span> </span>ช่วงก่อน ฉันกับเพื่อนสนิท ก็ไปเยี่ยมกันที่บ้านที่ท่าศาลา ......</span></p> <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span></span><span style="font-size: 16pt">“</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'> สงกรานต์ เป็นอย่างไร<span> </span>พี่ๆ น้อง ๆมา เต็มบ้านเลยซิ </span><span style="font-size: 16pt">“</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>ฉัน โทรคุย</span></p> <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span></span><span style="font-size: 16pt">“</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>ปีนี้ ไม่มีมาเลย น้องเขาอยู่ไกล<span> </span>งานยุ่งด้วย </span><span style="font-size: 16pt">“</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>เพื่อนว่า</span></p> <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span></span><span style="font-size: 16pt">“</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'> แล้วเพื่อนๆ มีใครโทรมามั้ย<span> </span></span><span style="font-size: 16pt">“</span></p> <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span></span><span style="font-size: 16pt">“</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'> มี เยอะแยะ เลย<span> </span>ที่โทร.ประจำก็มี<span> </span>มาคุยบอกว่า ตอนนี้ฟุ้งซ่าน อยู่กับครอบครัว ปัญหาเยอะ</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'> ต้องกินยา ระงับประสาท ก็มี </span><span style="font-size: 16pt">“</span></p> <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span></span><span style="font-size: 16pt">“</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'> โห<span> </span>ขนาดนั้นเลยเหรอ </span><span style="font-size: 16pt">“</span></p> <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span><span> </span></span><span style="font-size: 16pt; background-color: #ffff00">“</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"; background-color: #ffff00'> ผมว่า คนที่จะคิดมาก กังวล<span> </span>น่าจะเป็น หน่อย หรือเป็นผมนะ<span> </span>พวกที่เป็นโรคเรื้อรัง เนี่ย </span><span style="font-size: 16pt; background-color: #ffff00">“</span></p> <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"; background-color: #ffff00'><span> </span>ฉันดีใจที่เพื่อนรวมฉันเป็นกลุ่มไม่สบายด้วยกัน......</span></p> <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span></span><span style="font-size: 16pt">“</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'> นั่นนะซิ<span> </span>....</span><span style="font-size: 16pt">”</span><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>แล้วเราก็หัวเราะกัน</span></p> <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>เพื่อน ไม่มีญาติมาเยี่ยม อยู่กับแม่สองคน มีหนังสือเป็นเพื่อน<span> </span>หรือดูทีวีบ้าง ไม่ได้เคลื่อนไหวไปไหน ตามใจชอบ<span> </span>มีแต่จิตใจ ที่ต้องประคับประคองตนเอง</span></p> <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span><span style="background-color: #00ff00">นึกถึง เรา ถ้าเราไปไหนไม่ได้...และนั่งอยู่กับที่ทั้งวัน....เราจะทำอย่างไร</span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'><span> </span>ถ้าฉันอยู่ใกล้ๆเพื่อน ก็จะใช้วิชานวดที่เรียนมา นวดมือ นวดตัว นวดเท้า ให้เพื่อน เพื่อเพื่อนจะได้คลายความทุกข์ <span> </span></span></p> <p class="MsoNormal"><span style='font-size: 16pt; font-family: "Angsana New"'> </span></p>
สวัสดีครับพี่หน่อย :D
น่าสงสารนะเพื่อนพี่จังครับ
ต้นว่าถ้าต้นไปไหนไม่ได้ นอกจากต้องนั่งอยู่กับที่ทั้งวัน ต้นคงทำไม่กี่อย่างครับ นอกจากอ่านหนังสือ แล้วก็คงเข้าเว็บ gotoknow มั้งครับ :D
ขอให้มีความสุขมากๆวันสงกรานต์ครับพี่
ต้น
ไปอ่านหนังสือ
เหรอ..เป็นพี่ พี่จะวาดรูปแหละ...จะได้เป็นศิลปินหญิง
ของโรค.....แหะๆ
น่านฟ้าทะเลลม
ถักโครเชต์ ดีจัง...ชอบงานถักๆ เหมือนกันคะ แต่ถัก
ไ ม่เก่งเลย....ทำไม่ค่อยเรียบร้อยน่ะคะ
ทำสมาธิ...ก็ดีนะคะ...หลวงพ่อ เคย สอนไว้ ถ้าเคลื่อนได้แค่มือ ก็ให้ พลิกมือเล่นๆ ไปมา
แ ละกำหนด รู้ รู้...อย่าให้หลุด ถ้าหลุด ก็เริ่มใหม่...
อ่านหนังสือ /เขียนหนังสือ....เยี่ยมคะ....
สุขภาพจิตดี แน่นอน
สวัสดีค่ะ คุณดอกแก้ว ... แล้วเพื่อนคุณดอกแก้วจะหายจะอาการที่เป็นมั้ยค่ะ... อยากให้ทุกคนมีสุขภาพดีค่ะ... เป็นกำลังใจให้ค่ะ
อาทิตย์ที่ผ่านมา ได้ไปฟังเทศน์วัดวันพระกับพ่อกับแม่ (โดยเจตนา) เป็นครั้งแรก รู้สึกดีจังค่ะ ยังคิดว่าถ้าไปไหนไม่ได้ "ก็ต้องหัดสวดมนต์ จะได้มีใจสงบเป็นสมาธิ ..... เมื่อใจนิ่ง ก็จะทำให้มีกำลังใจดี..."
ประโยคง่ายๆอย่างนี้ ดูธรรมดาอย่างนี้ ถ้าตั้งใจทำและทำได้จริงๆ "ใจ" น่าจะดีขึ้นเยอะเลยค่ะ
ขอสวัสดีปีใหม่ไทยด้วยนะคะพี่หน่อย ขอให้พี่หน่อยมีความสุขในวันครอบครัว และมีความสุขกับการสร้าง"เด็ก(ให้)รักป่า"นะคะ :)
แ ละกำหนด รู้ รู้...อย่าให้หลุด ถ้าหลุด ก็เริ่มใหม่
ธรรมะสวัสดีครับ
paew
อืม...คงไม่หายล่ะคะ ....การรักษาก็ทำมาหลายรูปแบบแล้วคะ ทั้งกายภาพบำบัด .....
ก็กลุ่มเพื่อนๆ ก็ช่วยกันดูแล ทางใจ น่ะคะ...และเราก็ตั้งเป็นกองทุน ส่งปัจจัยไป
สนับสนุนด้วย
ในกลุ่มเพื่อนก็จะคอยสังเกตว่า เพื่อนถนัดอะไร ชอบอะไร ก็จะหาไปให้คะ
เพื่อนชอบอ่านหนังสือคะ เราก็ส่งหนังสือไปให้
แล้วก็รู้สึกว่า การได้ติดต่อกับเพื่อนคนนี้ ทำให้เรา
รู้ข่าวของเพื่อนคนอื่นๆด้วย...เหมือนเขาเป็นตัวกลาง
เชื่อมโยงคนอื่นๆ
อรุณสวัสดิ์ค่ะน้องหน่อย ดอกแก้ว
ขอบคุณค่ะ
ดอกไม้ทะเล
จริงนะคะ การสวดมนต์ สมัยก่อนพี่หน่อยเองไม่สนใจเลยคะ
คิดแต่ว่า เราคิดดี ทำดี พอแล้ว.....
ตอนไม่สบายหนัก นี่....ความคิด ก็ไม่พอ
การกระทำ ก็ไม่พอ....
เหมือนต้องย้ำ ทุกวันๆ ทุกลมหายใจ
กับบทสวด....
บางครั้ง ชอบคิดฟุ้งซ่านคะ ...ก็จะนึกดับ ด้วยประโยคจากบทสวด ที่นึกได้....
. ....คนเราไม่ควรคิดถึงสิ่งที่ยังมาไม่ถึง และไม่ควรพะวงถึงสิ่งที่ล่วงไปแล้วด้วยอาลัย......
เพื่อนร่วมทาง
ชอบติดต่อกับเพื่อนคะ รู้สึกเหมือนว่าเพื่อนเป็นส่วนหนึ่งของเราคะ
การเห็นเพื่อนเมื่อก่อน กับเห็นเพื่อนวันนี้
เป็นการมองเห็น อดีต กับปัจจุบัน ของตัวเองด้วยคะ
ขอบคุณคะคุณหมอ สุขสันต์วันหยุดยาวๆนะคะ
ธรรมาวุธ
ธรรมสวัสดีคะ......
ยินดีที่ได้รู้จักคะ....ถูกต้องเลยคะ เป็นการฝึกจิต
ฝึกรู้ แบบ หลวงพ่อเทียน
ตอนป่วยใหม่ๆ ดิฉันไปอยู่วัดภูเขาทอง /วัดป่าสุขะโต
/วัดภูหลง ..... อ.แก้งคร้อ จ.ชัยภูมิ เรียนรู้จาก หลวงพ่อคำเขียน.....และหลวงพี่ไพศาล วิสาโล....
ฝึกเคลือนไหว 14 ท่า ....ดิฉัน ทำไปมา จะหลงคะ
เลยเปลี่ยนมาเดินจงกลม....เดินแรกๆก็ไม่ได้เรื่องคะ
คิดโง่ๆ ว่า ตัวเอง เดินไป เดินมา ทำไม....
กว่าจะรู้ ว่า เดิน ให้รู้สึก รู้สึก ไม่ใช่คิดเอา แต่ให้รู้สึก
ต้องฝึกแยก ความคิด กับความรู้สึก
ก็ไม่เก่งคะ....สอบตก บ่อยๆ แต่สอบใหม่ได้
แต่ช่วงนี้ หลวงพ่อคำเขียนก็ไม่สบายด้วยคะ
สิริพร กุ่ยกระโทก
ครูอ้อยคะ หน่อยก็เป็นมิตรรัก แฟนผัดหมี่ฯ ของครอบครัวน้องขวัญ อยู่แล้วคะ
คุยกับ น้องขจิต แบบเกริ่นแล้ว น่าจะจัดงานพบปะอีก
ที่บ้านพ่อครูบาฯ แบบเลี้ยงส่ง น้องขจิตไปเรียน
( บ้าน )นอก...รัฐอะไรนะ จำไม่ได้ ติดแคนาดาน่ะ....
ก่อนสิงหา เป็นไงคะ
ช่วงนี้ ปลูกต้นไม้ ขึ้นดีด้วยนะคะ ฤดูฝน
ขอบคุณค่ะ
สวัสดึค่ะคุณ
ดอกแก้ว
พี่เม่ย
พี่เม่ย ชอบวาดรูปเหรอคะ....งั้นมาจัดค่ายวาดรูปกันดีกว่า
คุณแม่ พี่นกนิรมล วาดรูปเก่งมากเลยคะ...ท่านเพิ่งจะ
เริ่มวาดรูปจริงจังนี่เอง....
เอ...ทำไม หน่อยต้องเล่าเรื่องนี้....นอกเรื่องมั้ยเนี่ย
ดร. กมลวัลย์ ลือประเสริฐ
เล่าอีกก็ได้คะ เรื่อง ปฏิบัติธรรมอย่างหลวงพ่อเทียน
ดิฉันก็ไม่รู้อะไรมากหรอกคะ....เรียนระยะสั้น
แล้วก็กระโดดไป กระโดดมา.....
หลวงพ่อคำเขียนท่านอาพาธคะ หนักด้วย....ช่วยกัน
ส่งกำลังใจให้ท่านกันะคะ....
....คะ ยินดีคะ งั้นลงชื่อทางใจ ไว้ก่อนนะคะ....ว่าใครสนใจพบปะกันบ้างที่บ้าน
พ่อครูบาฯ ก่อนสิงหาฯ งั้นต้องไปปรึกษาน้องขจิต
ก่อนคะ...วางแผน....
“ ผมว่า คนที่จะคิดมาก กังวล น่าจะเป็น หน่อย หรือเป็นผมนะ พวกที่เป็นโรคเรื้อรัง เนี่ย “
คนที่จะ ทุกข์ ไม่ใช่เพราะ เป็นโรคเรื้อรังหรอกครับ ทุกคน เป็นเพื่อนทุกข์ กันทั้งหมดทั้งสิ้น
เมื่อก่อนได้ยินคำนี้ บ่อย ๆ ตอนบวช ก็ท่อง " สัตว์ทั้งหลาย ที่เป็น เพื่อน ทุกข์ เกิด แก่ เจ็บ ตาย ด้วยกันทั้งหมดทั้งสิ้น " ไม่เข้าใจเลยครับ ทำไม ไม่มีเพื่อนสุข มีแต่เพื่อนทุกข์
( หรือว่า ตอนมีสุข ไม่ต้องมีเพื่อนก็ได้ แต่ ตอนมีทุกข์ เราอยากได้เพื่อนทุกที ( ซึ่งเป็นความคิดของผมตอนนั้น คงไม่ค่อยถูกตาม ความหมาย นัก แต่ คนเราก็มักจะเป็นอย่างนั้นจริง ๆ ))
วันก่อนอ่าน " สุขภาวะองค์รวม แนวพุทธ " หลวงพ่อประยุทธ ปยุตโต
ท่านบอกว่า เรา พัฒนาแต่ วิธีหาความสุข แต่ไม่พัฒนา ศักยภาพที่จะมีความสุข
เดี๋ยวนี้วิธีหาความสุขของเราพัฒนา ไปมากกว่าเมื่อ 50 ปีก่อน แต่ ไม่เห็นพ้นทุกข์เสียที เพราะเป็นความสุขที่ต้องพึ่งพา เมื่อไม่ได้ที่ต้องการก็ ทุกข์ เวลาได้ก็สุข เวลาสิ่งที่ได้จากไป ไม่ได้อีก ก็ทุกข์ แล้วเราก็หา วิธี ว่าทำยังไงถึงจะได้มันมาอีก วน ๆ เวียน ๆ อยู่อย่างนี้ สุข สุข ทุกข์ ทุกข์ ยังไงไม่รู้
ศักยภาพที่จะมีความสุข ได้ด้วยตนเอง ไม่ต้องใช้สิ่งพึ่งพาอื่น ที่ไม่จีรัง มีหรือไม่มี ก็ยังสุข
ที่เขาไม่เป็นโรคเรื้อรัง ก็ทุกข์ครับ ผมยืนยัน เห็นมาอย่างนั้นจริง ๆ