รักพ่อ

ปัง !!!!!!! แรงจากรถคันหลังที่พุ่งชนรถของเรา รู้สึกถึงการกระแทก รถเราถูกดันวิ่งไปข้างหน้าอย่างเร็ว แรง ท้ายรถยุบเข้าหากัน เบาะเลื่อนติดมาข้างหน้า ประตูรถเปิดไม่ออก ในวินาทีนั้นเป็นช่วงเวลาสั้นๆแต่ความคิดวิ่งได้เร็วมาก นึกถึงครอบครัว สามี ลูก พ่อ แม่ โชคดีที่มีสติ เมื่อถูกชน มือจับแน่นที่พวงมาลัย เท้าพยายาม เหยียบเบรค จึงทำให้รอดชีวิต จากรถพ่วง รถกะบะที่วิ่งอยู่ หลังจากวินาทีนั้น มันเป็นจุดเริ่มแห่งการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในชีวิต ความคิดที่เคยไม่ชอบบางคน ความคิดที่ทำให้ชีวิตเกิดความเครียด มันหายไป คิดว่า ชีวิตนี้มันไม่แน่นอน แต่สิ่งที่เราจะทำได้ในช่วงชีวิตที่เหลืออยู่นี่แหละ คือความแน่นอนที่สุด วันที่เกิดอุบัติเหตุ สามีรีบขับรถมาหา เราโทรฯบอกพ่อ แม่ ที่ต่างจังหวัด พ่อบอกว่า "เป็นห่วงลูก ถ้าลูกจะต้องเป็นอะไรให้พ่อเป็นแทนดีกว่า" จากวันนั้น ประมาณ 1 เดือนต่อมา น้องสาวโทรมาบอกว่าให้รีบกลับบ้านด่วน พ่อเกิดอุบัติเหตุ เราบอกน้องสาวไปว่า หากพ่อต้องปั้มหัวใจ ให้บอกพ่อด้วยว่า "พี่รักพ่อ" เราทำงานอยู่อุทัยธานี พ่ออยู่สุพรรณบุรี ใช้เวลาเดินทาง 3 ชั่วโมง แต่เพียงแค่ครึ่งชั่วโมงน้องสาวก็โทรมาอีก บอกว่า "พ่อเสียแล้ว" ....... มันเป็นความเงียบชั่วขณะ เราไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร พ่อจ๋า ลูกอยากบอกพ่อเหลือเกินว่าลูกรักพ่อ ลูกคิดถึงพ่อ แต่ลูกก็ไปไม่ทัน วันนี้ผ่านมาเกือบ 3 เดือนแล้ว ความเหงา ความคิดถึงพ่อยังคงวนเวียนอยู่เสมอ สิ่งหนึ่งที่เราทำอยู่ตอนนี้ คือเราไม่รอเวลาอีกแล้ว ไม่ว่าจะอยากคิด อยากพูด อยากทำอะไร เพราะหากเราไม่เป็นอะไร แต่คนที่เรารัก..เราไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเค้าบ้าง