ข้อคิด คติ ปรัชญา บูรณาการศาสตร์ เปรียบเสียว่า ยอมเอาหมาไปแลกครุถัง ได้แถมกาละมังมาอีกหลายใบด้วย ขอบคุณชาวบล็อกทุกท่านที่ทำให้มีวันนี้

 

 
เมื่อก่อนที่จะเข้ามาเป็นสมาชิก GotoKnow เคยแอบดูแม่บ้านเปิดอ่านบันทึกของมวลสมาชิก  และสังเกตเห็นบันทึกของท่านครูบาสุทธินันท์ ปรัชพฤทธิ์  
      มีด้วยหรือมหาชีวาลัยอีสาน? อยู่ที่ไหน? เขาสอนอะไร?  เอ!..เราก็เกิดที่อีสานโตที่อีสานทำงานอยู่อีสานก็หลายปี  ทำไมไม่รู้จัก... 
     เมื่อมีโอกาสจึงคลิ๊กเข้าไปดูและอ่านประวัติของเจ้าของสำนัก เห็นคนแก่ๆ นั่งถือไมค์  อยู่หน้าจอโนตบุ๊ค...สงสัยลุงคนนี้ต้องเป็นระดับด็อกเตอร์แน่เลย  และได้อ่านบันทึกของท่านบ้างเป็นบางบันทึก  เห็นมีกิจกรรมมากมาย ผู้คนเข้ามาแสดงความคิดเห็นล้นเหลือจากบันทึกลายลักษ์อักษร  ต้องเป็นคนที่เรียนมาไม่ต่ำกว่าปริญญาเอกแน่ๆ 
   
 แต่เมื่ออ่านไปเรื่อยๆก็พอจะเข้าใจอยู่บ้างเป็นบางเรื่อง  บางเรื่องก็ยังงงๆ เพราะผมเองก็ไม่ได้อยู่ในแวดวงการศึกษา เรื่องปรัชญา หรือบูรณาการ  เศรษฐกิจพอเพียง  หรือเรื่องบูรณาการศาสตร์อะไรนี่ยิ่งงงใหญ่เลย 
    แต่เมื่อโอกาสมาเคาะถึงประตูบ้าน  ผมจะทิ้งโอกาสที่แสนวิเศษนี้ไปเสียมิได้  นึกในใจต้องไปๆ  งานนี้ผมต้องยอมเสียสละเวลางานของตัวเอง  ยอมเสียรายได้จากการทำงานเพื่อแลกกับข้อสงสัยและก็ไม่ผิดหวังผมได้ข้อกระจ่างแถมได้ความรู้ได้ปรัชญาชีวิต  และการบูรณาการทั้งศาสตร์และศิลป์กลับมา     

     เปรียบเสียว่า ยอมเอาหมาไปแลกครุถัง ได้แถมกาละมังมาอีกหลายใบด้วย  ขอบคุณชาวบล็อกทุกท่านที่ทำให้มีวันนี้