บันทึกนี้เขียนขึ้นมาเพราะไปอ่านบันทึกของ
<p>อาจารย์สกล และ อ. เต็มศักดิ์ มาค่ะ</p><p>โจทย์
๑. เวลาพบคนแก่ คนเจ็บ คนตาย เรารู้สึกและตอบสนองอย่างไร เพราะเหตุไร (ขอแปลงโจทย์นิดหน่อยค่ะ ตัดคำว่า คนแก่ ออกเหลือแค่ คนเจ็บ คนใกล้ตายนะคะ)</p><ul>

  • ตอนแรกที่ทำงานที่บ้านพักคนชรา/extended care unit ที่ ร.พ. รู้สึกหงอยๆ และ ไม่รู้จะตอบสนองอย่างไร
  • พยายามคิดว่า มันคือธรรมชาติ
  • รู้สึกลำบากใจที่จะ "พูด" จะตอบสนองด้วยภาษากายมากกว่า
  • ตอนนี้รู้สึกจริงๆว่าเป็นเรื่องธรรมชาติ เฉยๆได้ (neutral empathy)
  • แต่ก็ยังรู้สึกลำบากใจทุกครั้งที่จะ "พูด" ยังคงตอบสนองด้วยภาษากายมากกว่า หรือไม่ก็เขียนการ์ด (research participants งาน thesis เสียไป 4 คนแล้วด้วยค่ะ)
  • เห็นด้วยกับอ.สกลว่าขึ้นอยู่กับเหตุการณ์ บางรายรู้สึกว่า เค้าหมดทุกข์แล้ว ทรมานมานานเหลือเกิน บางรายก็รู้สึกว่าทำใจลำบากเพราะนึกไม่ถึง ต้องเตือนตัวเองว่า อะไรๆมันก็ไม่แน่นอน
  • เห็นด้วยกับอ.สกลอีกว่า"บางทีก็รู้สึกสังเวชในทุกขเวทนาของผู้กำลังจะตาย หรือของคนรอบๆข้างทีปลงไม่ตก" ยิ่งในสังคมตะวันตก รู้สึกอยากให้เค้ามาศึกษาพุทธศาสนาบ้างจัง
  • ที่กล่าวมาคือ กรณีคนไกลตัวค่ะ ส่วนกรณีคนใกล้ตัวเสียชีวิต เช่นญาติสนิท เชื่อไม๊ค่ะว่าไม่เคยร้องไห้เมื่อทราบว่า่ญาติเสีย แต่กลับร้องไห้เมื่อได้ฟังต่อว่าคนรอบข้างร้องไห้มีปฏิกริยาอย่างไร เสียใจอย่างไร แต่เป็นซักพักก็หายค่ะ เพราะคนรอบข้างก็ดีขึ้นทุกคน สรุปคือเศร้าเพราะคนที่อยู่ข้างหลังมากกว่าค่ะ

    • </ul><p>---------------------------------------------------------------------
    ๒. ถ้าความตายมาถึงตรงหน้าในเร็ววัน เราจะรู้สึกอย่างไร เพราะเหตุใด</p><ul>

  • รู้สึกพร้อมค่ะ  ยิ่งตอนนี้ตายได้เลยค่ะ ขี้เกียจเขียน thesis ๕๕๕๕๕๕ ล้อเล่นค่ะ : P
  • แต่จริงๆนะคะตายได้ค่ะ รู้สึกไม่กลัวตาย เพราะใช้ชีวิตแบบที่คิดว่าตายพรุ่งนี้ก็ได้
  • จะกลัวก็แต่ความเจ็บปวดก่อนตายนี่แหละค่ะ แล้วก็เกรงตัวเองว่าถ้าเจ็บมากๆจะบอกญาติบอกหมอให้ถอดปลั๊ก จะทำให้คนอื่นตัดสินใจลำบากเปล่าๆ (แต่ตั้งใจไว้ว่ายังไงซะจะพยายามไปเอง ไม่ว่าจะปวดเจ็บแค่ไหน)
  • แล้วก็คิดว่าถ้าตายเร็วๆนี้คนรอบข้างคงตกใจและเสียใจน่าดูเหมือนกันค่ะ

    • </ul><p>--------------------------------------------------------------------- </p><p>๓. ถ้าก่อนตาย เรามีเวลาทำเรื่อง ๑ อย่างในชีวิต เราอยากทำอะไร</p><ul><li>ได้อย่างเดียวเลยเหรอค่ะ งั้นคงเลือกที่จะบอกให้คนที่รัก ครอบครัว และเพื่อนทราบว่าเราพร้อมที่จะตาย ไม่ต้องห่วง</li></ul><p>---------------------------------------------------------------------  </p><p>๔. ชั่วโมงสุดท้ายก่อนตาย เราอยากทำอะไร</p><ul>

  • เคยดูสารคดีเรื่อง what is life เป็นเรื่องเกี่ยวกับชีวิตของ Francisco Varela รวมทั้งคำสัมภาษณ์เค้าช่วงที่ป่วยเป็นมะเร็ง เค้าบอกว่าเวลาเจ็บมากๆ เค้าจะนั่งสมาธิ ให้ภรรยามานั่งด้านหลังให้เค้าพิง แล้วเค้าจะเข้าสมาธิถึงจุดๆหนึ่งจนรู้สึกว่าเจ็บน้อยลง มีการรวมเป็นหนึ่งของจิตเค้า เค้าจะรู้สึกนิ่ง ถึงเจ็บก็ไม่ทรมาน
  • ชม. สุดท้ายคงนั่งหรือนอนสมาธิค่ะ ให้นิ่งและเข้าถึงจุดๆนั้นบ้างก็จะดี อยากไปแบบสงบค่ะ

    • </ul><p>--------------------------------------------------------------------- </p><h2>"แล้วความตายก็จบลง" </h2><p>One short sleepe past, wee wake eternally,
    </p><p> And death shall be no more, </p><p>death thou shalt die.</p><p>โดย John Donne 1572-1631 </p><p> </p>