พี่น้องใน Gotoknow ที่เข้ามาอ่าน blog ของผมอาจสงสัยว่าทำไมตั้งชื่อ แพลนเน็ตว่า ศิษย์จิวแป๊ะธง
ที่มาก็มาจากแรงบันดาลใจจาก หนังจีนกำลังภายใน มังกรหยก ครับ เพราะนอกจาก ความประทับใจที่ผมมีต่อความสามารถของจอมยุทธก๊วยเจ๋ง เอี่ยก้วย และแม่นางเซียวเหลียงนึ่งแล้ว ผมยังรู้สึกประทับใจในตัวตนของจิวแป๊ะธง หรือเฒ่าทารกอย่างสูงส่ง
ท่านจิวแป๊ะธง มีดีอะไร ทำไมเด็กน้อยอายุไม่น่าจะเกิน 10 ขวบอย่างผมในขณะนั้นถึงยอมรับ นับถือท่านและยกท่านเป็นแบบอย่าง (Role model) ในการใช้ชีวิตของผมตั้งแต่บัดนั้นจนกระทั่งถึงทุกวันนี้ เพราะผมมองเห็นความเก่ง และความสนุกสนานร่าเริงในการใช้ชีวิต ไม่เย่อหยิ่ง ไม่อวดตัว แต่ถ้าสู้รบ ประมือกับใครก็มักจะชนะทุกที
แม้ว่าผมจะไม่มีคุณสมบัติของท่านสมบูรณ์แบบ แต่ที่ผ่านมาก็พิสูจน์ได้อย่างหนึ่งว่า การเลือกบุคคลต้นแบบที่ดี และก้าวเดินตามความดีของท่าน และหมั่นตรวจสอบว่าเราปฏิบัตินอกรีดนอกรอยจากท่านหรือไม่ แล้วมีการแก้ไขพัฒนาตนเองอยู่เสมอ พิสูจน์แล้วว่าความดีของท่านไม่หายไปเลยจริงๆ
ถ้าเรารัก และเคารพใครสักคน เราทำตามท่าน ก็น่าจะเรียกได้ว่าปฏิบัติบูชา จริงมั๊ยครับ
TZUCHI
I Am Terror
สวัสดีค่ะคุณข้ามสีนันดร
ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมนะคะ เป็นศิษย์จิวแป๊ะธงเหมือนกันค่ะ น่ารักดี เป็นคนเก่งที่ทำเป็นเหมือนไม่เก่ง แต่สุดยอดวิทยายุทธเลย 555
^___^
แวะมาบอกว่าชอบบล็อคและรูปของคุณข้ามสีทันดรนะคะ
จะตามอ่านค่ะ
สวัสดีครับคุณ
ที่เข้ามาอ่านและทักทายผม
รู้สึกเป็นเกียรติอย่างยิ่งครับ หวังว่าเกร็ดเล็ก เกร็ดน้อยที่ผมบันทึกไว้จะตรงใจท่านบ้างไม่มากก็น้อย สมดังเจตนารมณ์ของบล็อกนี้นะครับ
"เก็บเล็กผสมน้อย แง่คิดดีๆ ในบางแง่มุมที่อาจจะช่วยให้สังคมนี้เป็นสังคมเดียวกัน สังคมแห่งความเอื้ออาทร สามัคคี รักและช่วยเหลือกัน แบ่งเบาความทุกข์ แบ่งปันความสุข และรอยยิ้ม ซึ่งอาจช่วยเติมเต็มให้แก่กันและกัน เพื่อชีวิตงาน ชีวิตประจำวัน และชีวิตหลังความตาย"