คุณหมอรวิวรรณ แห่งรพ. เชียงรายประชานุเคราะห์ เขียนมาถามใน http://gotoknow.org/ask/vicharnpanich/5044 ดังนี้
เรียน อ. วิจารณ์ ที่เคารพ
ได้อ่านบล็อกอาจารย์ แล้วนำเอาแนวคิด KM ที่ได้ไปรวมประสบการณ์เดิม เทคนิคสุนทรียสนทนาของ อ. วิศิษฐ์ เทคนิคการเป็นที่ปรึกษา HA ของพี่อนุวัฒน์ ลองเอามาช่วยกันกับทีมทำ เวทีสัญจรที่รพ. เชียงรายฯ ก็รู้สึกไปได้ดีพอควร ที่สำคัญ คนทำ และคนรับเยี่ยมมีความสุขทั้งสองค่ะ
ได้ดำเนินการทำ เวทีสัญจรในหน่วยต่างๆ AAR ในทุกครั้งที่ทำ ทำไป แก้ไปตอนนี้ทำเวทีสัญจรได้ 8 ครั้งแล้วค่ะ ลงสรุป ไว้ในบล็อก http://gotoknow.org/blog/MT-CRH
เมื่อวานเอาเข้าเสนอ กรรมการบริหาร อ้างถึง blog นี้ ของอาจารย์ใน http://gotoknow.org/blog/MT-CRH/87471
อยากได้คำแนะนำจาก อาจารย์เพิ่มค่ะว่าทำอะไรต่อ น่าจะก้าวต่ออย่างไร ต้องระวังอะไร จุดเร่งงานว่าควรเร่งที่ไหนจึงจะไปได้เร็วคะ
ขอบพระคุณค่ะ
รวิวรรณ
คำตอบ
เอา "เส้นผม" ที่บังภูเขาอยู่ ออก "เส้นผม" คือ KM และเครื่องมือ KM ครับ ต้องย้ายออกไปจากจุดสนใจ เอาไปไว้เป็น "KM Inside" ดึงจุดสนใจออกมาเป็น ผลลัพธ์ที่ดีขึ้นของงาน, ความสุข ที่สุขขึ้น ของคนทำงาน, ความมีตัวตน มีความมั่นใจตนเอง มีความเคารพเห็นคุณค่าซึ่งกันและกันของคนทำงาน
สร้าง "ทีมแกนนำ" ไว้กระจายทั่วองค์กร empower แต่ละคนที่เป็นทีมแกนนำ ให้เขาทำหน้าที่ "คุณอำนวย" ได้ อาจได้ต่างจากคุณหมอ แต่ก็อาจจะดีกว่าในบางด้าน ที่แน่ๆ เขาจะช่วยเติมเต็มบางด้านที่คุณหมออ่อน (เหมือนอย่างน้องๆ ลูกๆ ที่ สคส. ช่วยเติมบางด้านที่ผมอ่อน)
ยกเรื่องการทำงานแบบที่มีนวัตกรรมเล็กๆ ของผู้คนที่อยู่ในจุดต่างๆ ที่คนละเลย ขึ้นมาชื่นชม เอามาเอ่ยถึงบ่อยๆ เอ่ยถึงแบบตีความ ว่ามันดีต่อผู้ป่วยอย่างไร ดีต่อองค์กรอย่างไร ดีต่อเจ้าตัวเขาอย่างไร
ยกตัวคนและผลงานมาเผยแพร่ เผยแพร่ให้เห็นตัวตนและจิตวิญญาณที่ดีของเขา เผยแพร่แบบที่ให้คนใน รพ. เชียงรายฯ เห็น (ไม่ทราบว่าที่นั่นมีคนอ่าน บล็อก กี่คน)
วิจารณ์ พานิช
๓๑ มี.ค. ๕๐
อาจารย์ให้ข้อปฏิบัติที่ชัดเจนกับผู้บริหารมากค่ะ ใช้ได้แม้แต่พวกเราตัวเล็กๆเอาไว้ใช้ค่ะ ขอบคุณมากๆ
ขอบพระคุณอย่างยิ่งค่ะ
รวิวรรณ