“แม่...อย่าลืมมาใส่บาตรเด้อ”

เมื่อวานเด็กชายแผ่นดิน  ปรีวาสนา  ในวัย 5 ขวบต้น ๆ  ได้บรรพชาเป็นสามเณรที่วัดบ้านเกิดของคุณปู่และคุณย่า  ท่ามกลางความปลื้มปิติของเครือญาติ  ท่านเป็นสามเณรที่มีอายุน้อยที่สุด  แต่ก็กล้ายืนยันว่ามีจิตใจมุ่งมั่นในด้านการบวชเณรไม้น้อยไปกว่าสามเณรรูปอื่น ๆ 

    <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ในห้วงชีวิตที่ผ่านมา… วิถีชีวิตของท่านวนเวียนและสัมพันธ์อย่างกลมกลืนกับวิถีทางศาสนา  ชอบที่จะทำบุญตักบาตร ,  ชอบไปวัดแทบทุกเช้า,  ชอบท่องบทสวดของพระ,  ชอบสวมบทบาทห่มจีวรเป็นพระสงฆ์อยู่อย่างสม่ำเสมอ  รวมถึงการพร่ำเพ้ออยู่ตลอดเวลาว่า “โตขึ้นจะบวชโดยไม่สึก”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เมื่อวาน,  ความใฝ่ฝันของเด็กชายแผ่นดิน  ได้กลายเป็นความจริง…เป็นความฝันที่มีชีวิต  ท่านเปลี่ยนแปลงสถานะจากเด็กนักเรียนที่ดูเติบโตก่อนวัยอยู่ในสถานะของสามเณรเป็นที่เรียบร้อยแล้ว</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>    </p><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เกือบทั้งวันท่านไม่ยอมฉันนมเลยไม่แต่น้อย  โดยอ้างว่าจะได้ฝึกความอดทน  ไม่งั้นกลางคืนก็จะทนหิวไม่ไหว! …ความคิดเช่นนั้นทำเอาปู่และย่าอดสงสารหลานรักไม่ได้และพาลน้ำตาคลอจะหยาดไหล  จนคุณแม่ของน้องดินต้องเข้าไปเจรจาและทำความเข้าใจว่าขอให้ดื่มนมไปก่อน  ไม่งั้นจะไม่มีแรงเข้าร่วมพิธีบรรพชา…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p>   <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ก่อนที่คุณแม่ของสามเณรจะเดินทางกลับสารคาม  เณรน้อยได้กล่าวกับโยมแม่อย่างชัดฉานว่า  “แม่…อย่าลืมมาใส่บาตรเด้อ”</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p>   </p><p>เมื่อคืนผมครุ่นคิดอยู่ไม่น้อยว่าเณรน้อยจะจำวัดอย่างไร  หลับหรือเปล่า  ดื่มนมบ้างหรือไม่  ขณะที่เช้าวันนี้ผมยังอยู่ที่มหาสารคาม   ผมนึกภาพไม่ออกว่าเณรน้อยจะบิณฑบาตอย่างไรบ้าง     </p><p></p><p></p><p>นี่คือครั้งแรกที่ผมเขียนบันทึกอย่างไม่ลื่นไหล  และไม่รู้จะสรรหาถ้อยคำใด ๆ มาบอกเล่าเรื่องราวแห่งความสุขนี้ได้  แต่เพราะเชื่อว่า “ภาพหนึ่งภาพมีค่าเท่ากับคำพูดหนึ่งพันคำ”  (one  picture  is  worth  a thousand  words)  จึงเชื่ออย่างแรงกล้าว่า  ภาพเหล่านี้จะบอกเล่าเรื่องราวของมันเองได้อย่างสมบูรณ์</p><p>  </p><p>ผมไม่ใคร่แน่ใจว่า  สามเณรน้อยจะครองผ้าเหลืองได้กี่วัน  แต่วันนี้..และ แค่นี้ผมก็ปลื้มสุขเกินกว่าจะอธิบายได้   รวมถึงในเร็ววันนี้ผมจะกลับไปตักบาตรตามคำสัญญาให้จงได้</p><p></p>