เขียนเพื่อปลดปล่อยความรู้สึกผิดและขอโทษผู้ที่อาจได้รับผลกระทบโดยไม่รู้ตัว

สัปดาห์นี้เครื่องที่เป็นหัวแรงหลักของหน่วย Chem มีปัญหา ดังในบันทึกที่คุณศิริได้เล่าถึงด้วย ซึ่งพวกเรายังไม่สามารถพิสูจน์ได้ว่า เกิดจากอะไร แต่จากกระบวนการตรวจสอบที่เรามีนั้น เราคิดว่าผลแล็บที่ได้ก็ยังคงเชื่อถือได้ค่อนข้างสูง

สำหรับตัวเองแล้ว รับหน้าที่ออกผล ได้พยายามอย่างเต็มความสามารถแล้วที่จะตรวจสอบ ติดตาม ทำซ้ำทุกรายที่ทำได้ว่าให้ได้ผลที่ถูกต้อง แต่ก็ยังทำใจได้ยากที่จะไม่กังวลว่า จะมีผลอันไหนไหมนะที่หลุดรอดออกไปเพราะความไม่เสถียรของเครื่องที่เราตรวจสอบไม่ได้ เราไม่สามารถจะปิดบริการได้ เพราะจะมีผู้เดือดร้อนอีกมากมาย และไม่มีเหตุผลเพียงพอ แต่พวกเราทุกคนก็ต้องช่วยกันใช้ทรัพยากรทุกอย่างที่เรามี เพื่อช่วยกันทำให้สามารถออกผลได้ วันที่ร้ายแรงที่สุดก็คือวันอังคารที่ผ่านมา ซึ่งพวกเราเกือบทุกคนอยู่กันจนมืดค่ำ เพื่อจะตรวจสอบระบบ ท่ามกลางวิกฤตไฟฟ้าขัดข้อง (อีกต่างหาก)

ต้องบอกว่า ห่อเหี่ยวใจเพราะเราหยุดทำและทิ้งไปไม่ได้ แต่เราก็ไม่มีความมั่นใจเต็มร้อยเหมือนที่เคยเป็น ซึ่งภาวะจำยอมเช่นนี้มีส่วนอย่างมากที่ทำให้ใจทุกข์ค่ะ

หากแต่ว่าสัปดาห์นี้เช่นกัน ที่ต้องเป็นผู้ปกครองของเด็กวัยรุ่น (10-15 ปี) พร้อมๆกันถึง 7 คน ต้องแบ่งใจ แบ่งสมอง แบ่งเวลาอย่างมากมายเลยเชียวค่ะ รู้สึกเลยว่า ชีวิตเรานี้ช่างมีรสชาติเสียจริงๆ