เย็นย่ำค่ำแล้วพ่อกับลูก ๆตัวน้อยเดินเรียงแถวขึ้นที่พักก็ไม่ต่างอะไรจากลูกไก่เดินตามแม่เข้านอน...

เสียงหายใจเป็นปกติของการหลับจากลูกชายวัยซนทั้งสองคนบ่งบอกว่า...พ่อค่อย ๆย่องออกมาเปิดบันทึกนี้ได้แล้ว...ฮา ๆ เอิก ๆ...

 

เย็นย่ำค่ำแล้วพ่อกับลูก ๆตัวน้อยเดินเรียงแถวขึ้นที่พักก็ไม่ต่างอะไรจากลูกไก่เดินตามแม่เข้านอน...

 

วันนี้แม่ของลูก ๆวัยซนซึ่งมีอาชีพพยาบาลต้องไปขึ้นเวรบ่าย...ปล่อยให้พ่อดูแลลูก น้อยๆ  ป้อนข้าวป้อนน้ำอาบถูสบู่ตามตัว...ถู ๆให้ทั่ว...ร้องเพลงไปด้วย...

 

ทำหน้าที่ความเป็นพ่อและแม่ในขณะเดียวกัน...บางครั้งก็ไล่จับกันตอนเจ้าตัวเล็กเมื่อไม่ได้ดังใจก็จะวิ่งไปทางห้องน้ำซึ่งมีน้ำเปียกอยู่จะหกล้มได้...

เจ้าตัวเล็กทำทีวิ่งไปแล้วหยุดหันมามองว่ามีใครตามไปจับตัวไหม...ถ้ามีก็จะดิ้นแสดงอาการขัดใจ...แสดงละครเป็นด้วยนะ...ฮา ๆ เอิก ๆ 

 

 หลังจากทานข้าวแล้วอาบน้ำพาสองลูกชายวัยซนเข้าไปเล่นในห้องนอนปูที่นอนเล็กรอบที่นอนใหญ่...แล้วเปิดแอร์ให้เย็นฉ่ำทีนี้...

สองคนก็ทำเป็นลิงโลดกระโดดเต้นกันเป็นชั่วโมงเหมือนแสดงละครให้พ่อชมเลย...ผมคอยนั่งดูและช่วยตอนเขาแสดงพลาดจะตกพื้นแข็ง ๆ เท่านั้น...

 

ดูชีวิตวัยเด็กสนุกกับการเล่นเหลือเกินสองพี่น้องเต้นไปหัวเราะชอบใจไป...จนเหนื่อยจึงขอกินนม...แล้ว...พักสักครู่...ก็เอนกายและหลับอย่างง่ายดายไปทั้งสองคน...

 

ช่วง 3 ทุ่มเศษ ๆนี้เอง  แล้วผมก็เลยออกมาเก็บของเล่นทุกอย่างให้เข้าที่แล้วเข้ามาบันทึกนี้เองครับ ฮา ๆ เอิก ๆ...