เพลงกล่อมเด็กเป็นวัฒนธรรมท้องถิ่นอย่างหนึ่ง

บันทึกนี้เป็นบันทึกแรกของมะขามอ่อน ไปอ่านเจอมาและอยากให้ทุกคนได้อ่านด้วยค่ะ

เพลงกล่อมเด็กเป็นวัฒนธรรมท้องถิ่นอย่างหนึ่งที่สะท้อนให้เห็นความเชื่อค่านิยมของคนในท้องถิ่นต่าง ๆ คนทุกชาติทุกภาษาในโลกมีบทเพลงกล่อมเด็กด้วยกันทั้งนั้น สันนิษฐานว่าเพลงกล่อมเด็กมีวิวัฒนาการจากการเล่านิทาน ให้เด็กฟังก่อนนอน ดังนั้น เพลงกล่อมเด็กบางเพลงจึงมีลักษณะเนื้อร้องที่เป็นเรื่องเป็นราว เช่น จันทรโครพ ไชยเชษฐ์ พระรถเสน เป็นต้น การที่ต้องมีเพลงกล่อมเด็กก็เพื่อให้เด็กเกิดความเพลิดเพลิน หลับง่าย เกิดความอบอุ่นใจ
เพลงกล่อมเด็กภาคเหนือ
** อื่อ อื่อ อื่อ จา จา หลับสองต๋า
แม่มันไปนานอกบ้าน
ไปเก็บบ่าลูกสักมาใส่ส๊า
มาเก็บบ่าเขือม้ามาใส่กรวย
อื่อ อื่อ อื่อ จา จา
*** นอนเหียลูกเน้อ หลับต๋าไปอ้วยซ้วย
หันไผมาขายกล้วย บ้องจิซื้อหื้อกิน
แม่เจ้าไปไส่ เปิ้นจิหมกไข่มาหา
แม่เจ้าไปนา เปิ้นจิหมกไข่ป๋ามาป้อน
แม่เจ้ามาฮอดแล้ว จึงค่อยตื่นกิ๋นนม
***** อือ อือ แม่เอ่อนอน นอนในอู่สายกอน จายอย่าไห้ นอนไหล้จั่งกั๋นหลี
อือ อือ เจ้าจงนอน นอนในเปลสายหย่อน นอน นอน จายเอ่อนอน หลับตาอย่าไห้
นอนไหล้จั่งกั๋นหลี
** นอน นอนสา หลับต๋าเน้อน้อง เขามาขายของ แม่สิซื้อไปตาน เขามาขายอาน
แม่สิซื้อหื้อเจ้า แมวโพงเข้า ต๋าหลวงหม่าว
*** อี่เอ้ยเหย ไก่กิ๋นข้าวยังจาน ฟานกิ๋นน้ำยังท่า จั๊กก่าหวีหัว อี่สัวแยงแว่น
อี่แอ่นแยงเงา นกเขาตากปีก นกสะหลีกสองหาง นายางหว่านกล้า ป่าหญ้าล็อบแล็บ
สาวก้นแต็บ แม่ฮ้างก้นกึ่ง
**** อี่เอ้ยเหย หมูมึงออกคอก ไส้มันออก ยาวศอกยาววา หลับเหียเต๊อะนา ถ้าแม่มิงมาค่อยตื่น
***** ไฟปุ๊ไฟปวง ไฟดวงไฟดาว ผ่อเน้อสาว แม่เฮือนต่างก้าน สาวขี้คร้านล่นไปยืมครัว
เปิ้นมีผิวเปิ้นเอาไว้หย้อง ล่นไปยืมจ้อง กับแม่ก๋ำเดือน ลงเฮือนไป ลูกเปิ้นไห้ สาวขี้ไร้
นุ่งซิ่นดำเขียว นุ่งซิ่นต๋าแหล้ จ๊าดเปิงแต๊แต๊ นุ่งซิ่นยอดไหม

(จากหนังสือ วัฒนธรรมพื้นบ้าน ผศ. ประเทือง คล้ายสุบรรณ์)