บันทึก(เดินทาง)แบ่งปันความรู้สึก : ชวนเที่ยวไทย...ไปเขาพะเนินทุ่ง (3)


เมืองไทยมีสถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงามน่าเที่ยวอีกมาก มีความสวยงามที่แอบซ่อนอยู่ เที่ยวเมืองไทยเถอะค่ะ เพราะเมืองไทยมีดี

ในที่สุดเวลา 8 โมงเช้ากว่า ๆ ของวันที่ 4 มีค.50 เราก็มาถึงจุดหมายปลายทาง คือเขาพะเนินทุ่งจนได้ มีผู้คนที่เดินทางมาถึงก่อนพวกเราเป็นจำนวนมากพอสมควร ซึ่งต่างก็เฮละโลขึ้นไปบนลานกว้างของยอดเขาเพื่อที่จะชมความงดงามของทะเลหมอก เมื่อได้เห็นก๊ะตา ก็พบว่ามีหมอกให้เห็นไม่สวยงามมากอย่างที่คิดฝัน อาจจะเนื่องจากช่วงเดือนนี้อากาศร้อนหมอกจึงไม่หนาและสวยงามเท่ากับตอนหน้าหนาวก็เป็นได้

ทะเลหมอกที่เขาพะเนินทุ่งมีพอให้ชื่นใจที่ได้มาเห็น

อีกมุมหนึ่งของทะเลหมอกบนเขาพะเนินทุ่ง สวยงามไปอีกแบบ

  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">แต่คนที่เป็นนางงามจิตใจดีอย่างเรา..อิอิอิ …ต้องคิดและมองโลกในแง่ดีใช้ม้า ? ดังนั้นเราต้องพอใจในสิ่งที่อยู่ตรงหน้าค่ะ  แก๊งค์ของเราจึงไม่สนใจสิ่งอื่นใด นอกจากถ่ายรูป..ถ่ายรูป..และถ่ายรูป ทั้งถ่ายรูปคน ถ่ายรูปวิวกันเพลินเลยค่ะ แถมอิฉันก็คิดแผลง ๆ อีกไม่อยากถ่ายรูปที่มีแอ็คชั่นเหมือนชาวบ้าน รีบหาพรรคพวกที่จะมาทำให้ชีวิตคึกคัก ครื้นเครง..</p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">อิฉัน : “..น้องเฟิร์น…น้าเล็กเบื่อถ่ายรูปกับป้ายแบบเดิม ๆ ง่ะ  เรามาลองถ่ายรูปกะป้ายแบบไม่เหมือนใครดีม๊ะ ?</p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">น้องเฟิร์นรีบพยักหน้าเห็นดีด้วย  :  ดีค่ะ ดี น้าเล็ก สนุกดี </p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">แหม๊…ให้มันได้อย่างนี้ซิหลานรัก ..เอาไงเอากัน มันส์ดี …555..และก็เป็นดังรูปค่ะ..</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p> <p style="text-align: center">มีคนแอบมองเรา 2 คนด้วยสายตาดูหมิ่นเหยียดหยามว่าทำไปด้ายย…..</p> <p style="text-align: center"></p>นี่…ดูซิคะ 2 คนน้าหลานน่ารักมากเรยยย….อิอิอิ   <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ตอนมุดก็สนุกดีออกนะคะ แต่ตอนจะลุกขึ้นนี่ซิ อูยส์..ลำบากน่าดู แถมมีถลอกปอกเปิกเล็กน้อย… มันส์ค่ะมันส์…</p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">หลังจากถ่ายรูปกับทะเลหมอกเพื่อเก็บเป็นที่ระลึกกันจนอิ่มหนำใจแล้ว น้องใหม่ก็พาเราไปชมบ้านพักที่สมเด็จพระเทพฯ เคยมาพัก และแจ้งว่าให้เวลาพวกเราพักผ่อนบนนี้เพื่อรับประทานอาหารที่พวกเราเตรียมมาประมาณหนึ่งชั่วโมงและจะออกเดินทางกลับประมาณ 10 โมงกว่า ๆ </p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">อ้อ..อิฉันลืมบอกไปว่าการเดินทางขึ้นเขาพะเนินทุ่งนี้ รถจะไม่วิ่งสวนกันเด็ดขาด เวลาขึ้นและลงจะมีกำหนดเวลาที่แน่นอน เช่น รถจะเริ่มขึ้นเขาตั้งแต่ตี 5 จนถึง 10 โมง ในช่วงเวลานี้จะไม่มีรถสวนลงเขามาเด็ดขาด เนื่องจากเส้นทางมีความลาดชัน ถนนไม่ค่อยดี และสองข้างทางก็เป็นหุบเหว ถ้าหากให้มีการเดินรถสวนทางกันจะเป็นการเสี่ยงและอันตรายมาก  ส่วนเวลาที่จะเริ่มให้รถลงเขา คือหลัง 10 โมงช่วงเวลานี้ก็จะไม่มีรถขึ้นเขาเช่นกัน </p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">เอ๊ะ..แล้วระยะเวลาชั่วโมงกว่า ๆ  ที่พวกเราพักอยู่บนเขาพะเนินทุ่ง พวกเราจะทำอะไรดีน้อ… หลังจากนั่งขโยกเขยกบนรถเป็นนานสองนาน อาหารที่แย่งกันหนุบหนับก็ย่อยหมดแล้ว ก็ถึงเวลาที่ต้องเติมพลังกันซะแล้ว เริ่มด้วยพี่ตุ้มต้มน้ำ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center"> </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p>น้องเล็ก-ทิพาภรณ์ชงกาแฟ พี่ปัททำขนมปังแซนด์วิชทูน่าแจกให้ทุกคน  ฮื้อ…!!! เป็นอาหารมื้อเช้าที่อาหย่อยอย่าบอกใครเลย <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">กัดแซนด์วิชไป จิบกาแฟไป มองธรรมชาติรอบตัวไป พลัน…สายตาก็เห็นดอกไม้คล้าย ๆ ดอกหญ้าหน้าตาแปลก ๆ ไม่เคยเห็นมาก่อนหล่นอยู่บนพื้นดิน ดูสวยงามไปอีกแบบ เลยเดินเก็บมาได้กองใหญ่ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center"> </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">นั่งมองไปมองมาเรายังมีเวลานั่งเล่นอีกนานหาอะไรเล่นดีกว่า เลยชวนน้องฝนเล่นดอกหญ้าให้เพลินดีกว่า ดีกว่าอยู่เปล่า ๆ น้องฝนก็ดั๊นเล่นกะน้าเล็กอีก เลยกลายเป็นที่มาของรูปที่ชื่อว่า ผู้หญิงสองวัย แต่ใจตรงกัน</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center">สื่อความหมายได้อย่างเดียว ผู้หญิงสองวัย แต่ใจตรงกัน</p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">และบนเขาพะเนินทุ่งนี้เอง อิฉันเห็นนักท่องเที่ยวหลายคนมีอุปกรณ์สำหรับส่องดูนกด้วย จากการพูดคุย ทำให้ทราบว่าที่นี่มีนกหลายชนิดที่นักดูนกต้องหาโอกาสมาส่องดูเหมือนกัน แต่มีสิ่งทีท่านไม่อยากเจอแต่ต้องพบเจอเป็นจำนวนมหาศาลคือผึ้งค่ะ ผึ้งจะบินมาตอมรอบ ๆ ตัวท่าน มีหลายคนพากันวี๊ดว้าย โบกไล่กลัวผึ้งต่อย น้องใหม่รีบบอกพวกเราว่าเวลาที่เขาบินตอมไต่ตัวเรา อย่าโบกไล่เพราะผึ้งจะต่อยเอา ให้อยู่เฉย ๆ อิฉันก็เชื่อเป็นอย่างดี พยายามนั่งนิ่ง ๆ ไม่กระดุกกระดิกแล้วเชียวน้า แต่ก็ไม่วายถูกผึ้งฝากรัก (ต่อย)จนได้ เบ็ดเสร็จมีพวกเราคนน่ารัก..ที่โดนผึ้งฝากรักมีทั้งหมด 4 คน คือ น้องฝน ไก่ น้องเล็ก-ทิ และอิฉันเอง </p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">หลัง 10 โมงน้องใหม่ก็บอกให้พวกเราเตรียมตัวกลับลงเขาได้ ในระหว่างขาลงเราก็ได้มีโอกาสเห็นผีเสื้อจำนวนมากเกาะอยู่ตรงบริเวณที่เป็นดินตรงธารน้ำ ถามมัคคุเทศก์ใหม่ว่าทำไมถึงได้มีผีเสื้อเกาะบริเวณดังกล่าวมาก น้องใหม่บอกว่า สงสัยจะมากินเยี่ยวช้าง…555 ….</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center">กองทัพผีเสื้อบริเวณลำธารสู่เขาพะเนินทุ่ง</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center">ผีเสื้อหลากสีสันและลีลา กางปีกอวดสีสันสวยงาม จะมีใครมีโอกาสได้เห็นความสวยงามได้เท่ากับเรา เว้นแต่จะไปที่พะเนินทุ่งเท่านั้น</p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ที่ลำธารนี้เองพวกเราก็พากันเดินลุยลำธาร ซึ่งทำให้นึกถึงเนื้อเพลงท่อนหนึ่ง…</p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center"> น้ำใสไหลเย็นเห็นตัวปลา ว่ายวนไปมาน่าเอ็นดู</p>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">น้ำในลำธารนั้นทั้งเย็นและใสจนเห็นก้อนหินทุกก้อน เห็นปลาที่แหวกว่ายอยู่ไปมา </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center"> </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">เห็นลูกอ๊อด เด็ก ๆ หลายคนที่ไม่เคยรู้จักลูกอ๊อดก็ได้เห็นจากของจริง ไม่ใช่จากภาพในหนังสือเรียน  </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ทุกคนเดินท่องไปตามกระแสน้ำในลำธาร หลาน ๆน้องเฟิร์นก็สนุกสนานกับการห้อยโหนต้นไม้เป็นทาร์ซาน…</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center"> </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center">ได้สัมผัสธรรมชาติที่คงความสมบูรณืแบบป่าทำให้พวกเราสนุกสนานปลดปล่อยเต็มที่ อิฉันทำท่าเหมือนจะกระโจนลงน้ำนะเนี่ย..</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">อิฉันรู้สึกได้ว่าการสัมผัสธรรมชาติอย่างนี้ทำให้พวกเราชื่นฉ่ำเย็น หลายคนรักหวงแหนในธรรมชาติอย่างบอกไม่ถูก </p>  ตัวเราหนอช่างโชคดีเสียนี่กระไร มีโชคดี 2 ชั้น <blockquote> <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">โชคชั้นที่ 1 ได้เดินทางท่องเที่ยวกับเพื่อนรู้ใจ ไปไหนไปกัน เฮไหน เฮนั่น ว่าตามกัน ไม่มีขัดใจกัน</p>  โชคชั้นที่ 2 ได้สัมผัสธรรมชาติครบครัน ทั้งพระอาทิตย์ขึ้น พระอาทิตย์ตกดิน จันทรุปราคา ทะเลหมอก อีกทั้งผีเสื้อและฝูงผึ้ง สมดังเจตนารมณ์ </blockquote>  <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">กลับจากการเดินทางในครั้งนี้ดิฉันตั้งใจว่าจะต้องบันทึก(เดินทาง) แห่งความทรงจำนี้เพื่อให้ทุกคนรู้ว่า เมืองไทยมีสถานที่ท่องเที่ยวที่สวยงามน่าเที่ยวอีกมาก ที่อิฉันไปนี้เป็นเพียงเศษเสี้ยวหนึ่งเท่านั้นเอง เมืองไทยมีความสวยงามที่แอบซ่อนอยู่อีกมาก เที่ยวเมืองไทยเถอะค่ะ เพราะเมืองไทยมีดี</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center"> </p>  เมื่อคนแจ่มใส หน้าตาดีมารวมกันก็เกิดสีสันแบบนี้แหล่ะค่ะ  

หมายเลขบันทึก: 86840เขียนเมื่อ 27 มีนาคม 2007 15:58 น. ()แก้ไขเมื่อ 6 กันยายน 2013 17:54 น. ()สัญญาอนุญาต: จำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (8)

สวยมากค่ะพี่เล็ก ทั้งคนทั้งทิวทัศน์ อิ อิ ;)

น่าสนุก แต่คงเหนื่อยน่าดู
สวยมากคับพี่เล็ก หมูชอบภูเขาและทะเลหมอก เป็นชีวิตจิตใจเลย

อ.จันนี่น่ารักที่สุดเลย...เพราะพูดความจริง อิอิอิ.. ^___^

คุณลุงวอคะ..

ถึงจะเหนื่อยแต่ก็คุ้มค่ากับธรรมชาติที่ไปสัมผัสมาค่ะ

น้องหมู

ไม่ต้องบอกพี่ก็รู้ว่าน้องหมูต้องชอบเพราะภาพถ่ายประจำบล็อกของน้องหมูมีภาพวิวและหมอกเป็น background

  • สวยมากกกกก...ค่ะ
  • เห็นแล้วอยากไปเที่ยวจริง ๆ ค่ะ
  • ขอบพระคุณที่นำภาพสวย ๆ มาฝาก.... คนก็สวยด้วย 
  • blog เก๋มากค่ะ  เข้ากับคนชุดเขียวจริง ๆ

 

คุณอ้อขา...

  • ไม่ต้องลังเลใจค่ะ ไปเลยนะคะ เที่ยวเมืองไทยเถอะค่ะ ทั้งสวยและไม่เปลืองตังค์นะ
  • ขอบคุณมากค่ะ

พี่เล็กลองไปอ่านบันทึกล่องใต้ของหมูสิ่

ว่าน่าเที่ยวไหม

หมูถึงชอบภูเขามากกว่าไง

เพราะเราเดิน

  • ธรรมชาติงดงามเสมอ
  • รอยยิ้มของผู้คนในภาพก็บ่งบอกถึงความมีชีวิต  ทั้งชีวิตของเจ้าตัวและชีวิตของธรรมชาติรอบข้าง
  • ภาพ...มีชีวิตมากครับ
พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี
L3nr
ระบบห้องเรียนกลับทาง