คนเป็นครูคงไม่มีอะไรภูมิใจมากไปกว่าได้เห็นความสำเร็จของลูกศิษย์ โดยเฉพาะลูกศิษย์อย่างแคท

<p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p>

แคท เป็นเด็กผู้ชายหน้าตาน่ารักที่เรียนอ่อนถึงขั้นอ่อนมากเมื่อตอนขึ้นมาชั้น ป.2ใหม่ๆ เพราะสอบได้อันดับสุดท้ายของห้อง แต่สิ่งที่แคทไม่เหมือนใคร คือ ความเป็นเด็กมีน้ำใจ ร่าเริง ช่างพูด (จนบางครั้งถึงขั้นพูดมาก เพราะชอบพูดในเวลาเรียน) เป็นเด็กตลก ตลกตั้งแต่คำพูด และท่าทาง ชอบนำเรื่องที่แคทคิดว่าตลก แต่เป็นเรื่องตกอกตกใจสำหรับครูตุ๊กมาเล่าให้ฟัง ( แต่ถ้าเรียกมาอ่านหนังสือ หรือท่องสูตรคูณ แคทจะวิ่งหนีทันที) แคทเป็นเด็กอารมณ์ดีมากแม้กระทั่งเวลาโดนทำโทษแคทก็ไม่เคยร้องไห้ จนครูตุ๊กต้องเลิกทำโทษ(ก็ทำโทษไม่ลง..ด้วยรอยยิ้มและแววตาอันใสซื่อ) แต่มีเรื่องที่ทำให้แคทร้องไห้ทั้งๆ ที่ไม่น่าร้องและเป็นเหตุให้แคทกับ      ครูตุ๊กเกิดความผูกพันกันจนใครๆเรียกแคทว่า ลูกชายครูตุ๊ก

             ในชั่วโมงพละ ซึ่งครูตุ๊กไม่ได้สอน แคทต้องไปเรียนกับครูอีกคนหนึ่ง แต่ขณะที่ครูตุ๊กกำลังถ่ายเอกสารแบบฝึกอยู่นั้นก็มีครูท่านหนึ่งมาบอกว่า ไอ้ตุ๊ก ลูกชายเธอไม่สบาย ตอนแรกคิดว่าเป็นเมฆ (ครูตุ๊กมักจะเรียกลูกศิษย์ว่าลูกชาย และลูกสาวเสมอ) เมื่อขึ้นไปบนห้องพบว่าเป็นแคท นั่งร้องไห้และบอกว่าเจ็บหัวใจ ตอนแรกก็คิดว่าเรียนพละมาเหนื่อย ครูท่านอื่นก็ช่วยดูแลอยู่ แต่สักพักอาการก็ไม้ดีขึ้น จึงตัดสินใจพาไปอนามัย (ครั้นจะเอารถไปก็ดูจะเว่อร์เพราะอนามัยอยู่ติดกับโรงเรียน) ครูตุ๊กจึงนำแคทขี่คอและเดินไปอนามัย แต่โรงเรียนวัดท่าไชยเป็นโรงเรียนที่มีบริเวณกว้างขวางมาก และอาคารเรียนของครูตุ๊กอยู่อยู่ด้านในสุดกว่าจะพาแคทขี่คอเดินออกไปหน้าโรงเรียนและอ้อมรั้วไปถึงอนามัยแทบเป็นลม เพราะตลอดทางที่เดินไปแคทร้องไห้เสียงดัง และรั้งคอครูตุ๊กไปตลอดทาง(หายใจไม่ออก..อ๊อก) เมื่อไปถึงอนามัยคุณหมอให้ยาแคททานไป 1 เม็ด สักพักอาการก็ดีขึ้น และ     แคทบอกว่า ที่เป็นเพราะ แคทคิดถึงครูตุ๊ก (โอ้แม่เจ้า..จะดีใจดีไหมเนี่ย)  <p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-indent: 36pt; text-align: justify" class="MsoNormal">วันจันทร์แคทไม่มาโรงเรียนสอบถามจึงได้ข่าวแคทอยู่โรงพยาบาลตอนเย็นครูตุ๊กจึงไปเยี่ยม ก็พบความน่ารักของแคทคือแคท จะใช้แทนตัวเองว่าแคททุกครั้งที่พูดกับพ่อแม่ แต่กับครูแคทจะแทนว่าผม และเมื่อแคทกลับมาเรียนตามปกติ มักจะมีเด็กวิ่งมาบอกว่า       แคทร้องไห้เจ็บหน้าอกอีกแล้ว(หลายๆครั้ง) เมื่อไปพบแคท ก็ได้รับคำตอบว่าคิดถึงครูตุ๊ก แล้วก็หาย(ทุกครั้งที่เป็น)  และแคทก็จะเดินตามครูตุ๊กไปทุกที่ แม้หน้าห้องน้ำ(เฮ่อ) จนเห็นท่าไม่ดี จึงแกล้งบอกว่า  แคทไม่ได้เป็นจริงๆ แคทเรียกร้องความสนใจจากครูและเมื่อแคทเป็นอีกก็แกล้งไม่สนใจ(จะบาปไหมเนี่ย..แต่ก็เฝ้าระวังกลัวเป็นจริงๆ) หลังจากวันนั้นแคทก็ไม่เจ็บหน้าอกอีกเลย และจากการที่เดินตาม   ครูตุ๊กก็เปลี่ยนเป็นใหม่ให้มาอ่านหนังสือและท่องสูตรคูณในเวลาพักและเวลาว่างแทน และแคทก็จะตอบว่าผมอ่านไม่ได้ ผมท่องไม่ได้ ก็จะลองให้แคทอ่านและท่องโดยครูคอยช่วยและบอกว่าแคททำได้ถ้า   แคทตั้งใจ เมื่อแคทเริ่มอ่านหนังสือได้ท่องสูตรคูณได้ก็จะบอกว่า เห็นไหมแคททำได้แล้ว ทำแบบนี้ทุกวันจนตอนนี้แคทสามารถท่องสูตรคูณได้อ่านหนังสือได้ และเวลาสอบเก็บคะแนนแคทจะทำคะแนนผ่านเกณฑ์  เมื่อได้รับคำชมแคทจะบอกว่า ผมตั้งใจครับ</p>

             ในวันประกาศผลสอบ เมื่อแคทได้รับทราบผลสอบของตนเอง แคทยิ้มหน้าบาน เพราะแคทสอบได้ที่ 18  จากที่ตอนปลายภาคเรียนที่ 1 แคทสอบได้ที่สุดท้ายของห้อง และเป็นความภูมิใจของครูตุ๊กด้วยที่สามารถทำให้แคทสอบผ่านทุกวิชา(ถึงแม้จะไม่ใช่วิชาที่สอนเอง เราเพราะแคทสามารถอ่านข้อสอบได้ด้วยตนเอง) เมื่อประกาศผลสอบเสร็จก็พานักเรียนทั้งห้องรวมถึงแคทไปส่งที่ห้อง ป.3 เป็นอันว่าเรือจ้างลำนี้สามารถส่งผู้โดยสารถึงฝั่งโดยปลอดภัยทุกคน ไม่มีใครต้องกลับมากับเรือลำนี้อีก และกลับมารอรับผู้โดยสารรุ่นใหม่คือนักเรียนชั้น ป.1 ที่จะขึ้นมาอยู่ห้องครูตุ๊ก เมื่อให้การบ้านปิดเทอม แบบฝึกอ่านกับนักเรียนที่ขึ้นมาใหม่แล้ว ก็บอกว่าให้ไปฝึกท่องสูตรคูณแม่2 – 5 เปิดเทอมมาครูจะสอบ(ขู่ไว้ก่อน) ก็มีเด็กผู้ชายคนหนึ่งพูดว่าโอ้โฮ ครูครับ ป๊อดครับ ครูตุ๊กดีใจมาก คิดในใจว่าสงสัยท่องได้แล้วคงจะง่าย ก็เลยถามว่า ป๊อดเนี่ยง่ายใช่ไหมก้อง นายก้องก็ตอบกลับมาว่า โอ๊ยยากครับ ท่าจะแย่ สรุปว่า ป๊อด ของนายก้องคือ ยากมากๆ              

               และตำนานเรื่องใหม่ระหว่างนายก้องกับครูตุ๊กก็เริ่มขึ้น เพราะนายก้องกับนายแคทมีอะไรที่คล้ายกันเรียกว่าเป็นตัวตายตัวแทนกัน แต่ครูตุ๊กจะ รัก นายก้องได้เท่ากับแคท หรือไม่เป็นสิ่งที่คิดอยู่เพราะสิ่งเดียวที่ก้องไม่เหมือนกับแคท คือ แคทเป็นเด็กมีน้ำใจ แต่ก้องเป็นเด็กที่ค่อนข้างเห็นแก่ตัว (คิดมากไปหรือเปล่าครุตุ๊ก) 

 แต่ไม่เป็นไร  สู้ต่อไป…ทาเคชิ</span>