ขอบคุณครับ ขอบคุณปิยมิตรของผมทุกคน

เหตุการณ์ในสองวันก่อน

ผมตกใจเหมือนเห็นผี… <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เดินลงตึกทำงานแทบไม่ทัน…และบอกตัวเองว่าไม่กลับมาที่นี่อีกแล้ว ทั้งๆที่ผมบอกตัวเองก่อนหน้านี้ว่าต้องอดทนและอดทน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ถามตัวเองหลายครั้งว่า…ไม่อดทน เหมือนที่ใครบางคนปรามาสผมหรือเปล่า ที่หุนหันพลันแล่นไม่ทนกับสิ่งที่ไม่ชอบใจ ผมยังเข้าข้างตนเองอยู่ครับ ว่าผมเป็นคน “อดทน” เด็กบ้านนอกแบบผมทำไมไม่อดทน ก็ผ่านมาทุกสภาวะ แต่ที่ไม่ทนมันก็มีเหตุให้ถามตัวเองว่าต้องอดทนทำไม?</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">กลับมาที่บ้านพร้อมกายและใจที่อ่อนระโหย เพราะท้องร่วง(คาดว่าน่าจะติดเชื้อ เพราะปวดบิด) แถมยังจับไข้อีก ปวดร้าวทั่วตัว หนาวสั่นสะท้านตลอดเวลา…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เวลาใจทุกข์ กายก็เจ็บยิ่งซ้ำกระหน่ำเข้าไปใหญ่  ฝืนตัวเองดื่มน้ำอุ่นผสมน้ำผึ้งหลายๆแก้วเพื่อให้มีแรง ..</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">รู้สึกดีขึ้น ฝืนตัวเองเปิดคอมพิวเตอร์ว่าจะเรียบเรียงรายละเอียดเนื้อหาประชุมที่จะมีในวันรุ่งขึ้น ที่ผมต้องเป็นผู้นำการประชุม และวิเคราะห์สถิติ SPSS งานวิจัยที่ยังค้างอยู่ แต่ทำได้สักครู่ก็ไม่ไหว เพราะร่างกายมันอ่อนล้ามาก…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">พรุ่งนี้นัดพี่อึ่งอ๊อบ พี่บอกผมว่าจะพาไปทำบุญที่วัด…</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ซึ่งผมก็ตอบรับในทันทีที่พี่สาวชวน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">เป็นความตั้งใจของผมที่จะไปเพื่อความสบายใจ และถือโอกาสได้ทบทวนตัวเองพร้อมกันไปด้วย แม้จะไม่มีเวลามาก …แต่นัดประชุมงานวิจัยพรุ่งนี้ราว ๑๐ โมง ช่วงก่อนหน้านั้นก็คงมีเวลามากพอ….</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ถอดบทเรียนตัวเอง</p><ul>

  • งานหนักเป็นดอกไม้ของชีวิต ...สอนให้เราอดทน แต่สิ่งที่ทนไม่ได้คือ บรรยากาศการทำงานที่ไม่เห็นความเป็นมนุษย์ และมีศักดิ์ศรี ความเท่าเทียม
  • เมื่อใจทุกข์ ย่อมส่งผลกระทบกับกายด้วย ดังนั้นการดูแลจิตใจให้เข้มแข็ง ก็เท่ากับการเสริมภูมิต้านทานตัวเอง
  • ปิยมิตรที่ดีที่สุด ดูได้จากตอนที่เราทุกข์ เพียงคำพูดที่ปลอบโยน ก็ยิ่งใหญ่

    • </ul><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"><hr></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"> “งั้นพรุ่งนี้พี่จะชวนไปวัดนะ…ไปวัด ทำบุญกับพี่นะ” </p>:พี่อี่งอ๊อบ   (MSN เวลา ๑๗.๔๕) <table border="0"><tbody><tr>

    P
    Miss somporn poungpratoom

    </tr></tbody></table></span></span><p><hr></p><p>“นายยังมีเราเป็นเพื่อนนะ เราให้กำลังใจนายเสมอ….” </p><p>:นายต้นตอ   (โทรศัพท์ เวลา ๑๕.๒๐ น.)</p><hr><p> </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal">ขอบคุณครับ ขอบคุณปิยมิตรของผมทุกคน</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt 18pt" class="MsoNormal"></p>