ขอบคุณทุกๆ มิตรภาพที่ดีและมีให้กับผมครับ ตลอดจนที่ท่านที่เข้ามาอ่านแต่ไม่กล้าฝากรอยพิมพ์ไว้ด้วยครับ ฝากไว้ได้เต็มที่ครับ จะอยู่ในหรือนอกประเด็นคงไม่สำคัญไปกว่ามิตรภาพที่อยากมีให้ต่อกันนะครับ

สวัสดีครับ

          ผมเป็นสมาชิก GotoKnow นานมากกว่าปีแล้วแต่เป็นสมาชิกเพียงแค่การสมัคร โดยได้รับการแนะนำจากพี่ชาย สุจริต ส่วนไพโรจน์ แล้วก็คัดลอกบทความจาก msn space มาใส่ไว้ตามที่เคยเขียนไว้บ้างในระหว่างเรียน

เป็นสมาชิกตั้งแต่: ส. 24 ธ.ค. 2548 @ 09:34

          เริ่มต้นกันด้วยบทความ ทุกสิ่งล้วนสมมติขึ้น มีกรรม มีอายุขัย และธรรมดา เพราะมีเหตุปัจจัยให้ทบทวนบทบาทตัวเอง แล้วก็เขียนลงไปตามความรู้สึกในตอนนั้น

และเพิ่งได้เข้ามาต่อเนื่องก็เพิ่งได้สามอาทิตย์ที่ผ่านมานี่หล่ะครับ ทิ้งให้บล็อกร้าง ด้วยยังไม่คุ้นเคยกับการใช้บล็อก เพราะเข้าไปแต่ในบันทึกตัวไม่เคยได้ออกไปยังหน้าแรก เพื่ออ่านบทความคนอื่นเลย ด้วยเหตุที่ไม่ได้รู้อะไรเลยตอนนั้น

          แล้วก็นานๆ ทีกว่าจะได้เข้ามาอีก จนวันหนึ่ง เมื่อเดือนก่อน ได้เข้าไปค้นเจอบันทึกเกี่ยวกับลูกเนียง ของพี่ธวัท เลยโพสต์ความเห็นไปอีกรอบ เลยหันย้อนมายังบทบันทึกของตัวเอง แล้วเลยหันมาลองคิดแล้วทำความรู้จัก gotoknow มากขึ้น เลยได้ความคิดว่าจะลองวิจัย gotoknow ดูซิครับ ว่าเป็นอย่างไรในสังคมแห่งการเรียนรู้นี้ เพราะก่อนหน้านี้ก็ได้แค่เขียนระบายสิ่งที่ตัวเองอึดอัดลงไปในบล็อก ตามวาระและเหตุการณ์

          แต่มาวันนี้เหมือนว่าจะติดหนึบไปซะแล้ว เพราะว่าสังคม gotoknow ได้ให้อะไรกับผมมากกว่า

  • การเข้ามาเขียนบทความของตัวเอง
  • มากกว่าการเข้ามาอ่านเสพความรู้ในสิ่งที่ที่ตัวเองไม่รู้

          แต่สิ่งที่ผมได้ให้และรับมันมีทั้งรูปธรรมและนามธรรม ทั้งสัมผัสได้ทั้งความรู้สึกภายในและภายนอก บางอย่างอธิบายไม่ถูก สิ่งที่ผมได้เจอในสังคมนี้คือ

  • ได้เจอคนที่มีความสามารถในแต่ละสาขา
  • ได้เจอคนที่มีความจริงใจทั้งภายในและภายนอก gotoknow
  • หลังจากได้คุยกันแล้วเหมือนว่ารู้จักกับคุณๆท่านๆมานานแล้ว
  • ได้ถกประเด็นที่ยังบ่มไม่สุกในสมองกับหลายๆ ท่านจนทำให้วิ่งไปอย่างรวดเร็ว
  • ทำให้การโยงใยอะไรไม่รู้ในหัวให้เกิดการรวมตัวกันเป็นกลุ่มก้อนก่อนถ่ายทอดออกมา
  • ทำให้รู้สึกว่าโลกนี้แคบจริงๆ แล้วถึงกันหมด เครือข่ายที่ขาดๆ หรือยังไม่ได้ต่อเชื่อมมันกลับมาเชื่อมได้เห็นภาพมากขึ้น
  • ได้บริหารสมองจากการอ่านหรือเขียนของตัวเองและบริหารจากคำถามของท่านอื่นๆ ตลอดจนบทความของท่านอื่นๆจากมิตรภาพที่เกิดใน gotoknow
  • ที่แน่ๆ เป็นความสุขที่เกิดขึ้นแบบไม่รู้ตัว แล้วผมมองเห็นเส้นทางของการพัฒนาประเทศแบบเครือข่าย และเห็นความเป็นไปได้มากขึ้นครับ
  • มิตรภาพที่เกิดขึ้นใน gotoknow สังคมแห่งการเรียนรู้แห่งนี้ให้อะไรมากกว่า ความรู้

       ดีใจครับที่มี gotoknow เกิดขึ้นในสังคมไทย ที่กระจายอยู่ไปทั่วทุกทวีป เพราะคนไทยของเราอยู่ทั่วไปตามที่คนเข้ามาอ่าน จากหลายๆ บันทึกที่หลายๆ ท่านได้ทำแผนที่การเข้าอ่านบทความ ทำให้ทราบว่าผู้อ่านคือคนไทยที่กระจายอยู่ทั่วไปทุกทวีปเลยครับ

       จริงๆ แล้วผมกะว่าจะรอให้ครบเดือนก่อนแล้วค่อยมาโพสต์ความรู้สึกนี้ แต่คิดว่าเวลานี้คงเหมาะที่สุดจากความรู้สึกที่มีดีๆ ในใจ คิดตอนนี้ทำตอนนี้เลย น่าจะดีกว่าครับ

       ขอบคุณทุกๆ มิตรภาพที่ดีและมีให้กับผมครับ ตลอดจนที่ท่านที่เข้ามาอ่านแต่ไม่กล้าฝากรอยพิมพ์ไว้ด้วยครับ ฝากไว้ได้เต็มที่ครับ จะอยู่ในหรือนอกประเด็นคงไม่สำคัญไปกว่ามิตรภาพที่อยากมีให้ต่อกันนะครับ

       หากผมพอจะมีความรู้ให้ในการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ก็จะยินดีช่วยครับ คุณหล่ะครับเกิดความรู้สึกอย่างไรจะระบายออกมาบ้างครับ เติมเต็มได้ที่นี่เช่นกันนะครับ

กราบขอบพระคุณทุกๆท่าน ด้วยมิตรภาพและจริงใจครับ

มิสเตอร์ช่วย  สมพร ช่วยอารีย์