• เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ

ผมรักยูคาเท่ากับ น้องภรรยา (2)

  ผมรักต้นไม้เท่ากับน้องเมีย แต่วันนี้ขออนุญาตเปลี่ยนว่ารักต้นไม้เท่ากับ ลูกหว้า ราณี รัตติยา หนิง สมพร รักหมดหัวใจทั้งก๊วนนั่นแหละ เรื่องนี้ไม่ได้พูดเล่น ที่ส่งเสริมรณรงค์ปลูกป่าไม่สำเร็จเพราะกระบวนการมันไปไม่ถึงความรัก  

 

ปัญหาเรื่องการเสริมสร้างสภาพแวดล้อมทางธรราชาติอยู่ตรงไหน คงต้องถามใจคนไทยทุกคนแล้วละครับ ว่าวันนี้มีสำนึกรักป่าไม้ ภูเขา ลำเนาไพร สักแค่ไหน ถ้าถามผมเมื่อก่อนก็จะตอบว่า ผมรักต้นไม้เท่ากับน้องเมีย แต่วันนี้ขออนุญาตเปลี่ยนว่ารักต้นไม้เท่ากับ ลูกหว้า ราณี รัตติยา หนิง สมพร รักหมดหัวใจทั้งก๊วนนั่นแหละ เรื่องนี้ไม่ได้พูดเล่น ที่ส่งเสริมรณรงค์ปลูกป่าไม่สำเร็จเพราะกระบวนการมันไปไม่ถึงความรัก ถ้าเรารักที่จะปลูกต้นไม้แล้ว ไม่ต้องพูดกันมาก นั่นดอกอะไรเสียบไว้ในรูฮู้ ก่อนหน้านี้เคยลองใจรำพัน .. ดอกรักบานในหัวใจใครทั้งโลก แต่ดอกโศกบานในหัวใจฉัน   .

.ทุกคนค้านเป็นเสียงเดียวกันว่าไม่ปลูกต้นโศกเป็นอันขาด แย่งกันส่งภาพดอกไม้ ต้นไม้สวยๆมาประชันกันอย่างสนุก แสดงว่ายังพอมีหวังที่จะปลูกฝังต้นไม้ลงในหัวใจน้อยๆของสาวสวยและหนุ่มเน้าเหล่านื้ โดยเฉพาะอีตาเม้ง  คงจะอาศัยตั้งให้เป็นหัวหน้าสาขาปลูกป่าเชิงรุกได้ เพราะเห็นหลุด Key Word ออกมา ..ไม่มีป่าไม้ จะมีปัญหา มีความตาย หายนะกันอย่างทั่วหน้า   

สมัยหนึ่ง มีการออกคำโฆษณาปลุกกระแสปลูกต้นไม้ ออกมาว่า ปลูกต้นไม้วันละต้น ทุกแห่งหนจะร่มเย็น ถามว่าผิดไหม ไม่ผิดหรอก แต่มันไม่เข้าท่าในทางปฏิบัติ ถ้าคิดไม่ออกน่าจะจัดประกวดคำขวัญ แทนที่จะหลุดคำโฆษณาชวนเชื่อเสร่อๆออกมา เมื่อสัก 3-4 ปีที่แล้ว รัฐบาลเห็นว่าน่าจะเร่งส่งเสริมการปลูกป่าไม้ให้มีพื้นที่สีเขียว40%ของพื้นที่ จึงรณรงค์ปลุกไม้โตเร็วขนาดใหญ่ เร่งมากเท่าใดกระแสต่อต้านก็มากเท่านั้น

สุดท้ายแก้ลำด้วยการให้เงินอุดหนุนชาวบ้านให้ปลูกต้นไม้ในที่ดินกรรมสิทธิ์ของตนเอง ในอัตราไร่ละ3,000บาท ขนาดให้เงินฟรีปลูกต้นไม้ของตนเอง โตแล้วจะเอาไปทำอะไรก็ได้ สุดท้ายก็พบว่าโครงการนี้หงายท้องไม่เป็นท่า เสียเงิน แต่ไม่ได้พื้นที่ป่าเพิ่มขึ้นตามที่วาดหวังไว้ มีเรื่องร้องเรียนทุจริต ป่าไม้โดนอับเปหิออกไปหลายคน ที่อกหักกองระเนระนาดอยู่ในกรมก็ไม่น้อย ทนเจ็บปวดกับฉายาที่ชาวบ้านตั้งชื่อให้ใหม่ว่า กรมป่าม้วย ถูกจับแยกออกไปเป็น 2 กรม แยกบทบาทกันชัดเจน พวกอนุรักษ์และส่งเสริมแยกไปตั้งกระทรวงสิ่งแวดล้อมและธรรมชาติ พวกดูแลป่า ไล่จับมอดไม้ เฝ้ากฎหมายป่าไม้ ยังอยู่ในสังกัดเดิมนามกรมป่าไม้ต่อไป สรุปว่าวันนี้เมืองไทยยังไม่มียุทธศาสตร์ที่สีเขียวที่หวังผลได้ ตรงกันข้ามกลับรุกป่าออกกรรมสิทธิ์ ใช้พื้นที่ป่าไม่เหมาะสม ทุจริตเรื่องการออกเอกสารสิทธิ์ที่ดินทั่วประเทศ 

  ผลกระทบความขลาดเขลาของคนในชาติ ทำให้คนไทยประสบเคราะห์กรรมทั่วหน้า น้ำท่วมกับฝนแล้งเกิดขึ้นสลับกันทั้งปีทั้งชาติ เล่นตลกจ่ายเงินชดเชยทั้งขึ้นทั้งล่อง ก่อนหน้านี้ก็ออกนโยบายเพาะกล้ายางพาราจำหน่าย ขนาดว่ามีชาวบ้านขานรับก็ยังกลืนยากจนขื่นคอ ฟ้องร้องกันอีก เพราะหมกเม็ดให้พวกพ้องประมูลงานทำเจ้าเดียว จะได้หักหัวคิวที่เดียวสะดวกดี ที่พูดเรื่องนี้ก็เพราะไม่มีโครงการอะไรที่หน่วยงานส่งเสริมทำแล้วไม่มีปัญหา

สมัยหนึ่งแค่เรื่องแจกเมล็ดพันธุ์ผักช่วยสร้างงานเร่งด่วนหลังน้ำท่วม นี่ก็แด-อีกมิได้ละเว้น เมล็ดบวบพ่อมั-กระป๋องละเป็นพัน พูดกับอย่างหนาตราช้างก็อย่างนี้แหละ ไม่ต่างกับหมาเห่าเครื่องบิน เห่าบ่อยๆก็หาว่าปากไม่มีคุณสมบัติผู้ดีอีก โดนทั้งขึ้นทั้งล่อง สงสัยว่าคงจะต้องชวนเจ้าเม้งไปเห่าอย่างอื่นจะสะดวกใจกว่า ไม่เมื่อยคอด้วย  ตอนนี้ยุให้รวมกรมส่งเสริมการเกษตรเข้ากับกรมวิชาการเกษตร จะได้ไม่สิ้นเปลืองงบประมาณ อีกทั้งสามารถจัดความซ้ำซ้อนงานบุคคลและภาระงานได้มาก  

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

  หมายเลขบันทึก: 82402
  เขียน:  
  แก้ไข:  
  ความเห็น: 21
  อ่าน:
  สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (21)

พ่อครู

กระตุกเป็นระยะ ๆ กินขนมจีน มือไม้สั่น หน้าแดง(คิดว่าเพราะเผ็ด) จริง ๆ มีพ่อครูมา(แอบ)บอกรักนี่เอง

เชื่อในอานุภาพแห่งความรักค่ะพ่อ

ทุกอย่างถ้าทำด้วยความรัก ทำด้วยใจรัก เกือบร้อยเปอร์เซ็น ประสบผลสำเร็จ (เช่นวันดีเดย์ 5 - 7 เมย. ที่เราจะพบกันเพราะมาจากความรักที่เรามีต่อกันนั่นเอง) เปอร์เซ็นที่เหลือมาจากปัจจัยภายนอกที่ไม่สามารถควบคุมได้ ที่ทำให้เราทำอะไรไม่ประสบผลสำเร็จ  แต่บางครั้งมันก็เป็นปัจจัยที่สามารถบั่นทอนการทำงาน บั่นทอนชีวิต บั่นทอนกำลังกาย กำลังใจ ที่จะทำอะไรให้ประสบผลสำเร็จตามที่ตั้งไว้

แต่ตอนนี้นะพ่อนะ..........ตั้งความหวังให้น้อยลง  ทำให้มากขึ้นบนพื้นฐานความถูกต้อง อย่างไรก็ต้องทำ  ขยันก็ทำ ขี้เกียจก็ทำ ชอบก็ทำ ไม่ชอบก็ทำ (ยืมน้องกะปุ๋มมา)

ใช้ได้ดีจริง ๆ นะพ่อ  มีความสุขดี  มีความสุขที่จะรักทำในสิ่งที่ดี ๆ ทุกวันค่ะพ่อ

ทานข้าวหรือยังคะพ่อ (อย่าลืมทานข้าวกับน้ำพริกนะคะ จะได้หล่อ รอรับลูก ๆ ฮา........)

P

ดีใจที่เจอสาวน้อยเป็นคนแรก ยังไม่ได้ทานข้าวตั้งแต่เมื่อวาน เพราะอิ่มใจ ตื้นตันใจ กินอะไรไม่ลง สงสัยว่าจะอิ่มทิพย์

"หน้าแดง ดีกว่าหน้าดำ" แน่นอน 

  • ถ้าราชการไม่คดโกงก็ดีซิครับ
  • งง ว่าทำได้อย่างไรไม่ทราบ
  • เสียดายที่เขาเป็นข้าราชการน่าจะช่วยเหลือชาวบ้านไม่ใช่ซำเติม
  • ธรราชาติอยู่ตรง
  • ขอบคุณครับ
  • ปี 39 -43 ผมทำงานที่นครสวรรค์กับโครงการกลุ่มป่าห้วยขาแข้ง ก็พบผู้มีอันจะกินคู่หนึ่ง ท่านเป็นเจ้าของโรงงานผลิตผ้าใบคลุมรถบรรทุก 10 ล้อที่วิ่งบนถนนนี่แหละครับ ท่านมาซื้อที่ดินติดภูเขา ปลูกบ้านหลังเล็กๆพออยู่ได้ 2-3 คน ผมไปพบท่านทั้งสองเพราะทึ่งในการใช้ชีวิตของท่านยามแก่เฒ่า
  • ท่านบอกว่าได้ยกกิจการโรงงานให้ลูกๆทำต่อไปแล้วอพยพมาอยู่ริมภูเขากันสองคนเพราะต้องการมาปลูกป่า..ถวายในหลวงด้วยเงินส่วนตัว
  • ท่านบอกว่าเริ่มแรกมาจากอาการไม่สบายของร่างกาย หมอแนะนำให้ออกไปอยู่ต่างจังหวัดหาสถานที่อากาศโปร่งๆอยู่เพราะกรุงเทพฯมลภาวะมาก ทำให้เกิดโรคภัยต่างๆมากมาย ท่านจึงมาอยู่นครสวรรค์ริมป่า เพราะไม่ไกลจากกรุงเทพฯมากนัก ลูกๆร้องห่มร้องให้กลัวพ่อแม่ลำบาก ทำไมต้องไปอยู่ป่าอยู่เขา เงินทองมีมากมายหาเอามาทำไม
  • 2 ปีที่ท่านอยู่ที่นั่นโรคภัยหายเป็นปลิดทิ้ง และเริ่มปลูกป่าหมดเงินไปมากกว่า 10 ล้านบาท ท่านจ้างชาวบ้านปลูกและควบคุมเอง ผมเลยชวนนายอำเภอไปสนับสนุนท่าน ชวนเพื่อนทำงาน NGO ไปให้กำลังใจและสนับสนุนท่าน ท่านอยู่อย่างเรียบง่ายมาก และป่าไม้ที่ท่านปลูกเติบโตดีเพราะท่านดูแลเอง  ผมว่าดีกว่านักป่าไม้อีกมั๊ง
  • ทั้งสองท่านผมไม่ได้ไปเยี่ยมนานแล้ว คิดถึงท่านผู้ใจบุญผู้เห็นคุณค่าป่า สุขภาพท่านดีมากๆ หน้าตาสดใส แข็งแรงเพราะออกกำลังกายปีนเขาไปดูป่าทุกวัน  ทั้งสองท่านนามสกุล "เอี่ยมศิริ" ครับ หากท่านเห็นรถสิบล้อมีผ้าใบคลุมละก้อ ลองเหลือบมองยี่ห้อดูนะครับ ถ้า "JB เอี่ยมศิริ" ละก้อ ใช้ผลิตมาจากโรงงานที่ท่านยกให้ลูกชายไปแล้ว แต่ท่านกลับไปอยู่ป่า ??

กราบสวัสดีท่านครูครับ

  • ได้ตามคำขอจริงๆครับ ชอบๆครับ ผมจะเข้ามาอีกอ่านละเอียดอีกรอบครับ
  • อันนี้ทักทายก่อนครับผม ยิ่งพูดเรื่องต้นไม้ โดนใจทั้งนั้นครับ โดยเฉพาะ ป่าไม้ สิ่งแวดล้อม แล้วความหายนะ
  • ขอบคุณมากๆครับ
P

"เอี่ยมศิริ" รู้สึกคุ้นๆ นับเป็นข่าวดี เรื่องดี ฟังแล้วหายร้อน ใครร้อนใจร้อนกาย ติดต่อบางทราย เข้าป่า ปลูกป่า โรคาจะหายสิ้น เพราะได้ออกกำลังกาย คลายเครียด ปล่อยว่าง อยู่กับธรรมชาติ อากาศ แสงแดด บรรยากาศ สภาพความปกติ ไม่ว้าวุ่น ไม่วุ่นวาย ไม่ซังกะตายไปวันๆ

ท่านบางทรายครับ เรามาสร้างกระแส

ปลูกต้นไม้ ความเครียดหาย โรคร้ายฝ่อ หัวร่อช่วย รวยความสุข

ดีไหมครับ

  • ดีเยี่ยมครับท่านครูบา ผมเห็นด้วยครับ ต้นไม้คือชีวิต ขาดต้นไม้ก็ไร้ชีวิต
  • ปลูกต้นไม้ ความเครียดหาย โรคร้ายฝ่อ หัวร่อช่วย รวยความสุข เยี่ยมจริงๆครับ
  • การพบปะของชาว Blog ในเดือนหน้าน่าที่จะมีกิจกรรมนี้ด้วยดังที่บางท่านเสนอไว้แล้วครับ เป็นการเริ่มต้นเพื่อสังคม แม้เพียงเล็กๆ แต่มีคุณค่ามากมาย ครับ
เรียนท่านครูบา และแอบอ่านของคุณบางทรายด้วยค่ะ - เห็นด้วยค่ะที่ปลูกต้นไม้ ความเครียดหาย โรคร้ายฝ่อ หัวร่อช่วย รวยความสุข โดยเฉพาะอันหลังนี้ชอบมากค่ะ แถมช่วยรักษาชั้นบรรยากาศให้มีความชื้นด้วย - ชื่นชม 2คนที่ทำเพื่อชาติ มีคนเป็นตัวอย่างที่ดี ให้ชนรุ่นหลังชื่นชม อ้าวลืมไป blogครูบานี่นา ขอโทษนะค่ะ

ไม่รักลูกหนูแล้วหรือจ๊ะ...พ่อใหญ๋

  • คุณพ่อขา..คุณหนูน้อยใจแล้ว...
  • อยากไปปลูกต้นไม้บ้านคุณพ่อไวๆจังเลยค่ะ
  • มารายงานตัวค่ะพ่อครูขา  อิอิ  ไม่บอกก็รู้ค่าา..^__*
  • แต่คุณนายสายเสมอจะขอตัวไปนอนก่อนน๊า...
ครูบาขา โปรแกรมต่อจากรวมพลที่สวนป่าครูบาแล้ว น่าจะเป็นโปรแกรมปลูกป่ามั้ยค่ะ......เวลานั่งรถผ่านภูเขาหัวโล้นแถบๆเพชรบูรณ์หล่มสัก มาหลายๆปี ก็ยังสงสัยว่าทำไมยังเป็นหัวโล้นอยู่อย่างนั้น.......
P

 เรื่องปลูกต้นไม้ทำได้ 2วิธี

  1. ปลูกส่วนตัว ปลูกในใจ ปลูกในกล้อง ปลูกในกระถาง ปลูกลงมุมบ้าน ปลูกในแปลง
  2. ปลูกเป็นทางการ แห่กันไปปลูก ออกข่าว ปักป้าย โครงการเทิดพระเกียรติ ออกทีวี.ไม่มีคนดูแล ไปดูทีหลังตายเรียบ
  3. บนภูเขา พอต้นไม้ใหญ่หมดไป จะมีไฟฟป่ามา ต้นเล็กต้นน้อยตายเรียบ มันเลยโล้น เลี่ยน เตียน โล่งโจ้ง เคยเก็บความชุ่มชื้น ก็สะท้อนรังสีร้อน เห็นแล้วร้อน หดหู่ เคยคิดจะขอปลูกบนเขาเป็นลูกๆ หมาหวงก้างไม่นุญาต ก็เลยปล่อยไปช่างหัวมัน..
  4. มาทำในส่วนที่ทำได้ ปลูกของเรา ปลุกบ้านเรา ถ้าอาจารย์มาได้ 5-8 ม.ย.จะเตรียมหลุมให้ปลูก ชอบต้นอะไรบอกด้วยเผื่อจะหาเตรียมไว้ให้ได้
  5. ปลูกแล้วถ่ายรูปเก็บไว้ ยิ้มหวานข้างหลุม
  6. จะให้ปลูกทุกคน บรรจุไว้ในรายการแล้ว
  7. ทุกหลุมจะต่อน้ำหยดไปถึง วันไหนเห็นภาพในบล็อก(จะให้ชมเดือนละครั้ง) ก็โทรมาเตือน ได้

พ่อครูคะ

ขอปลูกต้นไม้ด้วยในวันที่ 5 - 7 เมย.

เอาต้นอะไรก็ได้ยกเว้น ดอกโศกค่ะ

ไปนอนก่อนนะคะ ง่วง ๆ ๆ ๆ ๆ

หนูแป๊ดเธอไปประชุมที่หาดแก้ว

ตอนนี้ตื่นมาดูข่าวเช้า

ส่วนหนูยังไม่ได้นอน และแอบดูบอลนิดหน่อย 55

กราบสวัสดีงามๆ ยามดึกครับผม

  • และแล้วผมก็มาอิๆ วันนี้ ไม่ได้รีเฟรชบ่อยเท่าไหร่ครับ พอดีทีวีมาสัมภาษณ์ งานที่ครับ ก็ผ่านไปแล้วก็ต้องพัฒนากันต่อไปครับ
  • ผมเสนอให้ท่านครูเขียนเรื่องต้นไม้ไปเรื่อยๆ นะครับ ทุกต้นก็มีความสุขทั้งนั้นครับ เพราะการปลูกก็คือการให้ชีวิตเค้า พอเราให้ชีวิตเค้าเค้าก็จะสนองคุณเราเอง เพราะว่าต้นไม้รู้สำนึกและทำตัวเองครบวงจร จนกว่าชีวิตจะหาไม่
  • เห็นด้วยกับท่านครูครับ ว่าที่ปลูกๆ กันมาเพราะให้ความรักไม่ถึง ต้นไม้ก็ต้องการความรักครับ ยิ่งรักยิ่งดูแลยิ่งงดงาม เคยอยู่กับต้นถั่วเหลืองมา 120 วัน คืออยู่ตั้งแต่หย่อนเมล็ด ไปจนถึงออกฝักแล้วตายจากกันไปเลยทีเดียว ได้แนวคิดอะไรดีๆ จากต้นไม้หลายๆ อย่าง
  • น่าจะลองจัดโครงการ GotoKnow Grows Trees Project ปลูกกันในบ้านนี่หล่ะครับ รอบรั้วหรือตรงไหนในละแวกบ้าน เริ่มกันที่ต้นอะไรก็ได้ที่คิดว่าปลูกเพื่อให้ความรักเค้า เป็นต้นไม้ที่ปลูกแล้วเราไม่ทำลายเค้า แล้วเป็นต้นไม้ที่ไม่ผลัดใบ จากนั้นก็ให้มาส่งงาน โดยมาอวดต้นไม้ของตัวเองกันว่าเป็นอย่างไรบ้าง เจอโรคไรบ้างแล้วสอนให้คำแนะนำกันผ่าน GotoKnow โดนเน้นการให้ร่มเงาหรือใครจะเน้นผลไม้ไว้กินก็ได้ครับ แต่ไม่โค่นหรือทำลายเค้า ใครจะปลูกมากกว่าหนึ่งต้นก็ได้
  • สิ่งที่ต้องเตรียมในการปลูกก็คือ เมล็ดพันธุ์ ให้ปลูกด้วยต้นกล้าที่ได้มาจากการเพาะเมล็ดได้ก็ยิ่งดี
  • ลำดับต่อมาที่ต้องเตรียมคือ หัวใจ และไอรัก อันนี้สำคัญ ให้มองเค้าคือเพื่อนหรือลูกหรือญาติก็ได้ โดยให้รักกับเค้าไปตลอด และต่อเนื่อง
  • จากนั้นก็ค่อยๆ เพิ่มปริมาณกันครับ
  • โครงการที่ท่านครูเสนอก็ดีครับ หลายๆ โครงการก็ดีครับ เริ่มกันในสังคมชุมชนที่ทำกันได้ก่อนครับ
  • สำหรับพื้นที่ที่ไม่มีป่าไม้เลย อาจจะต้องหาต้นกล้าที่ทนแล้งแล้วไม่ผลัดใบมาปลูกหลังจากฝนตกหนัก หรือตอนน้ำท่วม เพราะหากจะเอาไปปลูกตอนแห้งๆ คงโดนเผาตายตั้งแต่ตอนหย่อนหลุมครับ
  • ปลูกต้นไม้ก็เหมือนเลี้ยงลูกแล้วส่งลูกเรียนครับ เพราะกว่าผลมันจะออกจากการปลูกคนละต้นสองต้น กว่าจะมาเป็นป่า ต้องใช้เวลานานเหมือนกับการศึกษา แต่ดอกของการศึกษาเค้าเปรียบว่าเหมือนดอกกล้วยไม้ เพราะว่าดอกอยู่ทน อยู่นาน ป่าไม้ก็เช่นกัน หากปลูกจากต้นไม้หลายๆ ต้นกลายเป็นป่า มันก็จะอยู่กับโลกนี้ไปอีกนาน
  • ต้นไม้คือครัวของโลกใบนี้ เราจะกินอะไรหล่ะครับ หากไม่มีครัว เราจะไปซื้อตลาด แต่ตลาดก็เอามาจากครัวเหมือนกันครับ
  • ดังนั้นสุดท้าย ยืนยันเหมือนเดิม ไม่มีป่าไม้ ไม่มีชีวิต
  • ขอบคุณมากๆ นะครับผม
  • ครูบาเขียนได้เร้าใจและถูกใจผมมากเลยครับ
  • แทนที่จะรวมกรมส่งเสริมการเกษตรกับกรมวิชาการเกษตร แต่ตอนนี้กลับแยกทั้ง 2 กรม เพิ่มเป็นกรมการข้าวขึ้นมาอีกเป็นกรมที่ 3 แล้วครับ...ชาวบ้านก็อยู่อย่างเดิมครับ

เรียนท่านครูบา 

          แอบเข้ามาดูอีกรอบเพราะชอบรูป(ใคร?ก็ไม่รู้ยืนโอบต้นไม้อยู่ค่ะ)  ใครเอ่ยมีพุงด้วยฮิๆๆๆๆ 55555

P

จะเอายไงดีละครับ

ขอเก็บเป็นการบ้านละกัน

P

ต้นนี้อยู่หน้าบ้านนักวิจัยที่ออสเตรเลีย

ตอนมาเมืองไทยชอบใจที่เราต้อนรับดี

ไปบ้านเขา ก็เลยนัดเลี้ยงกันที่บ้านหลายมื้อ

แม่บ้านเขาเป็นดาราทีวี ทำอาหารเก่ง

ที่กอด เป็นไม้ยูคาที่เกิดธรรมชาติอายุปประมาณ 200 ปี

ตายจริง ลงรูปให้ดูต้นไม้ ไม่ใช่ไปดูพุง!!อิอิๆๆ

กราบสวัสดีแทบตักคะพ่อครูฯ

        เสร็จภาระกิจตั้งแต่เมื่อวานแล้วค่ะ  แต่ทางพ่อบ้านกับเจ้าทะโมน 2 ตัว  ตามไปสมทบกับคุณแม่  กะจะเล่นน้ำชายทะเลต่ออีกสักวัน  ทั้ง  ๆ ที่ตั้งใจไว้แต่แรกแล้วว่า  เสร็จงานปุ๊บ สิ่งที่คิดถึงอันดับแรกคือ  อยากเข้ามาบ้านพ่อครูฯ  แต่คุณพี่อึ่งอ๊อบ  เธอบอกว่า  วันนี้เธอขอหนึ่งวัน "ขอให้ใช้เวลาอยู่กับครอบครัว"  ไปหาพ่อครูฯ ค่อยเป็นวันพรุ่งก็ได้  เลยรับปากเธอค่ะ

         ตอนนี้มาถึงบ้านแล้วค่ะ งานเสร็จเรียบร้อย  ครอบครัวก็มีความสุข  พี่อึ่งฯ ก็มีความสุข  เพราะนู๋แป๊ด ทำตามที่พี่อึ่งฯ แนะนะ

         ตอนนี้กำลังทยอยเร่งอ่านบันทึกยูคาฯ ให้ครบทุกบันทึกค่ะ  แต่มาสะดุดตรงบันทึกนี้ ที่เห็นพ่อครูฯ โอบต้นยูคาฯ (รึป่าวค่ะ) 

        แฮะ ๆ คล้าย ๆ ถูกพ่อครูฯ โอบกอดอยู่ยังไงยังง้าน  เพราะพ่อครูฯ คงโอบไม่รอบ เหมือนต้นยูคาฯ เลยค่ะ

          ด้วยความเคารพค่ะ