"จิตมนุษย์นี้ไซร้ ยากแท้ หยั่งถึง"

      วันนี้มีเรื่องเล่าสนุกๆ อ่านแล้วอย่าถือเป็นอารมณ์นะครับ…
      ทับทิมอยู่ในครอบครัวที่ค่อนข้างจะหัวโบราณ  ได้รับการอบรมให้อยู่ในกรอบขนบธรรมเนียมประเพณีและวัฒนธรรมของไทยอย่างเคร่งครัด  ตั้งแต่เด็กจนโตเป็นสาว  ดังนั้น  เธอจึงเป็นผู้ที่รักนวลสงวนตัว ไม่เที่ยวเตร่คบค้าสมาคมกับชายใด  
      ครั้งหนึ่ง ทับทิมมีความจำเป็นต้องไปราชการต่างจังหวัดโดยลำพังหลายวัน  และจำเป็นต้องพักค้างคืนที่โรงแรมด้วย      ในคืนแรกทับทิมรู้สึกตื่นเต้นและหวาดกลัว   จนนอนไม่หลับ  จึงเปิดประตูออกมายืนที่ระเบียงด้านหลัง   สักครู่ทับทิมก็ผลุนผลันออกจากห้องลงไปเคาะประตูห้องผู้จัดการโรงแรม  พอผู้จัดการเปิดประตูออกมา ทับทิมก็ต่อว่าทันที 
     “ฉันไม่คิดว่าโรงแรมที่มีชื่อเสียงอย่างนี้จะปล่อยให้แขกที่ไม่มีวัฒนธรรมมาทำบัดสีอย่างน่าละอายที่สุด  คุณต้องจัดการเดี๋ยวนี้  ไม่เช่นนั้นฉันจะย้ายไปอยู่โรงแรมอื่น”  
    “เป็นไปได้ยังไงครับ”  ผู้จัดการงุนงง    ทับทิมคาดคั้นต่อ 
   “เชิญคุณมาดูให้เห็นกับตาได้เลย”  ว่าแล้วทับทิมก็เร่งเร้าให้ผู้จัดการตามไปที่ห้องพักแล้วเธอก็เปิดประตูออกไปที่ระเบียบด้านหลัง 
   “โน่นไง  คุณดูเสียให้เต็มตา  คนอะไรบัดสีบัดเถลิงที่สุด”  ทับทิมโวยวาย 
    “ขอประทานโทษเถอะครับ  จากที่มองอยู่นี่ผมเห็นเพียงผู้ชายคนหนึ่งเปลือยท่อนบนเท่านั้น” 
   “คุณนี่เป็นผู้จัดการได้อย่างไร  ทำไมคุณไม่ปีนขึ้นไปบนโต๊ะชะโงกหน้าดูซิว่าจะเห็นมั้ย”