เมื่อวานนี้ 5 มี.ค.อาจารย์ตุ้ม หรือ ดร.ทิพวัลย์ สีจันทร์ จาก ม.เกษตรศาตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ชวนไปร่วมกิจกรรมแลกเปลี่ยนเรียนรู้ศึกษาดูงาน โครงการโรงเรียนวิถีพุทธซึ่งอาจารย์เป็นที่ปรึกษาโครงการจัดการความรู้โรงเรียนวิถีพุทธอยู่ ว่าที่จริงอาจารย์ได้โทร.มาประสานไว้แต่เย็นวันอาทิตย์ที่ 4 แล้ว ในฐานะกัลยาณมิตรกันก็ไปร่วมกับคณะเขาด้วยเผื่อจะได้ความรู้ประสบการณ์มาปรับใช้ในงานได้บ้าง

ได้ทราบว่าโรงเรียนวิถีพุทธในโครงการจัดการความรู้ฯที่อาจารย์เป็นที่ปรึกษานี่ ได้คัดสุดยอดโรงเรียนวิถีพุทธจากทั่วประเทศได้ 17 โรงเรียน มีทั้ง 3 ประเภทโรงเรียน คือโรงเรียนขนาดเล็ก กลาง และใหญ่ ขณะนี้โรงเรียนทั้ง 17 โรงดังกล่าวกำลังทำ CoPs กันอย่างเข้มข้น แลกเปลี่ยนเรียนรู้ศึกษาดูงานแบบออนทัวร์ AAR เพื่อขยายผลไปสู่โรงเรียนอื่นตั้งเป้าหมายใหม่ร้อยกว่าโรง ผมก็เพิ่งทราบว่าในรอบแรก 17 โรงเรียนวิถีพุทธสุดยอดทั่วประเทศ มีโรงเรียนในจังหวัดนครศรีธรรมราชด้วยทั้งขนาดเล็กกลางและใหญ่ทั้ง 3 ประเภทเลย ขนาดเล็กคือโรงเรียนบ้านขอนหาด อำเภอชะอวด โรงเรียนขนาดกลางคือโรงเรียนปทุมมานุกูล อำเภอท่าศาลา และโรงเรียนสตรีปากพนัง อำเภอปากพนัง ประเภทโรงเรียนขนาดใหญ่

ผมได้ไปร่วม 2 โรงเรียน คือโรงเรียนปทุมมานุกูล และโรงเรียนสตรีปากพนัง  ได้เห็นร่องรอยกิจกรรมการทำสมุดภาพการ์ตูนธรรมะ นิทานธรรมะ อัลบัล์มภาพนักเรียนไปวัดทุกวันพระ บทเรียนสำเร็จรูปของกลุ่มสาระต่างๆ ฯลฯที่โรงเรียนปทุมมานุกูล และการนำคุณธรรมไปใช้กับเศรษฐกิจพอเพียงในโครงการหลักสูตรบูรณาการจาก (จาก คือพืชน้ำในเขตลุ่มน้ำที่งอกงามดีในน้ำกร่อย)ในกลุ่มสาระต่างๆทั้ง 8 กลุ่มสาระที่โรงเรียนสตรีปากพนัง น่าสนใจมาก ทำให้เห็นว่าชุดความรู้ที่โรงเรียนทั้งสองได้พัฒนาขึ้น สามารถนำไปใช้ต่อให้เกิดประโยชน์ในชุมชนได้มากมาย หากจะได้เชื่อมต่อกับวงเรียนรู้อื่น เช่น กับการจัดการความรู้สู่ชุมชนอินทรีย์ของจังหวัดนครศรีธรรมราชเรา ซึ่งผมคิดว่าโรงเรียนมีความสำคัญมากจริงๆ

ผมได้ทราบจาก อ.ตุ้ม ว่าจะ.ใช้บล็อกgotoKnow มาเป็นเครื่องมือที่สำคัญอีกอย่างหนึ่งในการทำกิจกรรมของโครงการโรงเรียนวิถีพุทธนี้ ก็เป็นที่น่าดีใจอีกอย่างหนึ่ง

ขอบคุณ อ.ตุ้ม ครับ ที่ชวนไปดูของดีๆ ในวันหยุดชดเชยมาฆบูชา 

ผมมีภาพระหว่างเดินทางคณะนี้ครับ (รถทัวร์)  เขามีแต่ซีดีธรรมะ นิทานธรรมะ ไหว้พระสวดมนต์ พอค่ำก็หลับตานั่งสมาธิกันบนรถ

เสร็จภารกิจแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่โรงเรียนสตรีปากพนัง จากนั้นทางโรงเรียนก็พาคณะล่องดูระบบนิเวศน์ ศึกษาธรรมชาติของแม่น้ำปากพนัง จนออกปากอ่าวใกล้ๆแหลมตะลุมพุก

 

 อ.ตุ้ม ดร.ทิพวัลย์ สีจันทร์ ที่ปรึกษาโครงการ KM โรงเรียนวิถีพุทธ

 นกนางนวลบินตามทางเรือนที่แล่นไป โฉบปลาที่ตื่นเรือกิน เดี๋ยวนี้เขาบอกฝูงนกลดลงตามปลาที่น้อยลงแล้ว

                                         <p align="justify"> ปล่องโรงสีข้าวที่เหลือไว้เป็นอนุสาวรีย์ความอุดมสมบูรณ์เมืองการค้าพาณิชย์ของลุ่มน้ำปากพนังหรือเมืองนัง</p><div style="text-align: center"></div><p align="justify">หมู่ซั้งยอ(ห้าง กะหนำ ที่พักสำหรับยกยอ)ที่เห็นได้ทั่วไปบริเวณปากอ่าวปลายแม่น้ำปากพนัง</p><div style="text-align: center"></div><p align="center"> ซั้งยอ มองระยะใกล้ๆ </p><div style="text-align: center"></div><p align="justify"> เรืออวนรุนกำลังจะลงอวน เป็นวิธีการจับปลาที่ผิดกฏหมาย ต้องยอมผิดกฏหมาย เสี่ยงเอาเพราะปลาจับได้ยากขึ้นทุกวัน</p><div style="text-align: center"></div><p style="text-align: center"></p><p style="text-align: center" align="center">บ้านริมน้ำ แวดล้อมด้วยป่าโกงกาง</p><div style="text-align: center"></div><p align="center">กระชังปลา หน้าบ้าน</p><div style="text-align: center"></div><p align="center">ยอ เมื่อไม่ใช้ก็ยกขึ้นผึ่งแดด ตากแดด ตากลม</p><div style="text-align: center"></div><p align="justify">ประตูระบายน้ำอุทกวิภาตประสิทธิ์กั้นน้ำจืดตอนบนและน้ำเค็มตอนล่าง ทำให้ระบายน้ำแล้วส่งผลให้ปริมาณน้ำกร่อยลดน้อยลง ส่งผลกระทบหลายอย่าง</p>