การจัดการความรู้ หมายถึง การรวบรวมความรู้ที่มีอยู่ในองค์กร ซึ่งกระจัดกระจายที่อยู่ในตัวบุคคลหรือเอกสารมาพัฒนาให้เป็นระบบ เพื่อให้ทุกคนในองค์กรเข้าถึงความรู้และพัฒนาตนเองให้เป็นผู้รู้ รวมทั้งปฏิบัติงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ อันจะส่งผลให้องค์กรมีความสามารถในเชิงการแข่งขันสูงสุด
กรอบแนวคิดในการจัดทำแผน: <p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แนวคิดที่ 1 กระบวนการจัดการความรู้ (Knowledge Management Process)</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">แนวคิดที่ 2 การบริหารการเปลี่ยนแปลง(Change Management Process)</p> แนวคิดที่ 1 + แนวคิดที่ 2 Action Plan แนวทางการกำหนดขอบเขตและเป้าหมาย KM แนวทางที่ 1. เป็นความรู้ที่จำเป็นเพื่อสนับสนุน พันธกิจ/ วิสัยทัศน์/ ประเด็นยุทธศาสตร์ แนวทางที่ 2. เป็นความรู้ที่สำคัญต่อองค์กร เช่น การทำ CQI ทางด้านคลินิก /งานด้านสนับสนุน แนวทางที่ 3. เป็นปัญหาที่ประสบอยู่ แนวทางที่ 4. แนวทางอื่น/ รูปแบบแบไม่เป็นทางการ เช่น สภากาแฟ
ลองใส่ความรู้สึกอันดีงามและมิตรภาพเข้าไปในการจัดการความรู้ด้วยนะน้อย จะพบว่ามีอะไรดีๆอีกเยอะในการจัดการความรู้
ขอบคุณอาจารย์นิพัธ มากครับที่ให้ความคิดเห็นเกี่ยวกับการจัดการความรู้ ผมเรียนอาจารย์ตรงๆพอได้เรียนรู้เกี่ยวกับ KM และได้มีโอกาสช่วยทำงาน KMให้โรงพยาบาลรู้สึกเครียดบางครั้งคิดถึงแผนอันสวยหรูแต่ไม่ได้ปฏิบัติ ก็คงเป็นคำยอดฮิตคือ Planning แต่ลองได้มีโอกาสแลกเปลี่ยนเรียนรู้เกี่ยวกับประเด็นการแจ้งข่าวร้ายในการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายกับทีมงานพยาบาลที่เกี่ยวข้องกับการดูแลผู้ป่วยกลุ่มนี้ สิ่งหนึ่งที่ผมประทับใจคือ บรรยากาศ รอยยิ้มและความเป็นกันเอง ทุกคนอยากจะเล่าเรื่องที่ตนเองประสบ ปรากฏว่า ได้แผนงานที่อยากจะทำหลายเรื่องด้วยกัน เช่น
- ปฐมนิเทศเจ้าหน้าที่ใหม่ เรื่องการแจ้งข่าวร้าย(พ.พงศกร)- เผยแพร่สิ่งที่เราคุยกันต่อเจ้าหน้าที่โรงพยาบาล- ทำจดหมายถึงกลุ่มงานและแพทย์ประจำ ให้ระมัดระวังและสอนแพทย์ใช้ทุน- จัดหาพระ เทปธรรมะ หนังสือธรรมะ ไว้ตามตึก(ชมรมจริยธรรม)- จัดสถานที่สำหรับแจ้งข่าวร้าย(หัวหน้าตึก)- พูดคุยกับเจ้าหน้าที่ทุกคนเรื่องการแจ้งข่าวร้าย (หัวหน้าตึก)- ปรับการดำเนินการภายหลังการเสียชีวิต (การทำความสะอาด, การเคลื่อนย้าย, การเก็บศพ) <p>แต่ผมก็ยังวิตกจริตนิดว่า สิ่งที่เราทำใช่ KM หรือไม่แต่สิ่งหนึ่งที่ผนมเห็นและสอดคล้องกับความคิดเห็นของอาจารย์คือ </p>
สิ่งหนึ่งที่ผมเห็นสอดคล้องกับความคิดเห็นของอาจารย์คือ มีอะไรอีกเยอะในการจัดการความรู้อย่างน้อยที่ผมเห็นคือความรู้สึกดีงามที่ผู้เข้าแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่มีต่องานที่ตัวเองได้สัมผัสอยู่บางคนมีน้ำตาแห่งความสงสารผู้ป่วย อินกับเหตุการณ์ที่เล่า ซึ่งผมว่ามันต่างจากการประชุม วางแผนแก้ปัญหา เมื่อคนเรารู้สึกร่วมโดยฌฉพาะในสิ่งที่ดีผมว่าแผนงานที่จะทำน่าจะเป็นสิ่งที่ท้าทายในความสำเร็จ