ดิฉันแปลกใจมากที่อ่านหลายบันทึกแล้วพบว่าหลายท่านกล่าวว่าได้อ่านหนังสือพุทธธรรม ที่เขียนโดย ท่านพระธรรมปิฎก (ป.อ.ปยุตโต)   แล้วชอบ และได้มองเห็นพระพุทธศาสนาจากมุมมองที่กระจ่างขึ้นอีก 

       ดิฉันอธิบายยาวๆไม่ใคร่ถูก แต่ยังคงรู้สึกเสมอมาว่าโชคดีเหลือเกินที่เกิดทันเห็น ทันอ่าน  ทั้งท่านพุทธทาส และท่านพระธรรมปิฎก 

       บางครั้งมนุษย์ก็ไม่ต้องการอะไรมากไปกว่าคำอธิบายให้ตรงตามความเชื่อของตน   แต่บางครั้ง  มนุษย์ก็กล้าสงสัย...ตั้งคำถาม...และหาคำตอบ  ดิฉันคิดว่าเราโชคดีมากที่มีโอกาส และมีเสรีในการหาคำตอบ

                                       ..... นับถึงวันนี้...เรายังโชคดีอยู่มาก!  .....

       และที่ดิฉันแปลกใจเสมอมา คือเมื่อพบว่าคนรุ่นราวคราวเดียว  หรือใกล้เคียงกับดิฉัน  ได้อ่านเรื่องชุด บ้านเล็กในป่าใหญ่ ที่แปลโดย "สุคนธรส" 

      เวลาคุยแล้วนึกเห็นภาพคล้ายกัน   หรือไม่ก็เกิดจินตนาการและอารมณ์ร่วมที่ใกล้เคียงกัน  ทั้งลำห้วย  น้ำค้างแข็ง  ผ้าสักหลาดคันๆ เป็นต้น

       และเป็นเพราะเรื่องชุดนี้ ทำให้ดิฉันรักการอ่าน  ชีวิตของเด็กหญิงและครอบครัวเล็กๆที่แสนอบอุ่นอีกซีกโลก   ทำให้ดิฉันเห็นการอ่านเป็นประตูมหัศจรรย์สู่โลกกว้าง  

                                                และยังเห็นอย่างนั้นอยู่จนทุกวันนี้.....   : )

ขอบคุณอาจารย์ลูกหว้าที่ส่งต่อ  book tag มานะคะ  เลยขออนุญาตตอบในบล็อกใหม่เสียเลยค่ะ :-)