รายงานชีวิตประจำวันของนักศึกษาปริญญาเอกภาษาอังกฤษ

   ช่วงนี้อยู่ในช่วงการทำวิทยานิพนธ์ ค่อนข้างวุ่นๆกับการค้นงานการหาข้อมูลต่างๆมาเขียน  ผู้เขียนปกติแล้วเป็นคนที่รู้จักคนง่ายแต่การที่จะคบใครนานๆต้องใช้เวลา  ต้องศึกษาความคิด นิสัยใจคอของคนที่เราจะคบด้วยค่อนข้างนาน มาอยู่ที่มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี จึงมีแต่เพื่อนในสาขาวิชาเอกภาษาอังกฤษ คนจีนทั้ง 6 คนที่เป็นเพื่อนก็หนีกลับไปทำวิจัยที่ประเทศจีน เหลือพี่ๆเพื่อนๆบางคนช่วงนี้ก็กำลังเขียนวิทยานิพนธ์ หลายคนหายไปเลย  ปล่อยให้ผู้เขียนโดดเดี่ยวเดียวดาย ทำงานอยู่ที่มหาวิทยาลัย ที่มหาวิทยาลัยเป็นห้องพัก มีน้องปริญญาโท สาขา เคมี 4 คน เป็นศิษย์เก่าจากมหาวิทยาลัย อุบลราชธานี มาเรียนปริญญาโทต่อที่นี่ เลยได้น้องๆเป็นเพื่อน ออกกำลังกาย เล่นตะกร้อ ฟุตบอล(กีฬานี่ผู้เขียนชอบ) แต่น้องชอบเล่นแบดมินตันและเริ่มไปว่ายน้ำผู้เขียนเลยได้ลูกศิษย์ในการสอนว่ายน้ำเพิ่ม หลังจากที่เคยสอนมานานเมื่อเกือบ 10 ปีก่อน ไม่ทราบว่าเป็นลูกศิษย์ใครบางคนจากมหาวิทยาลัยอุบลราชธานีหรือไม่  อาจารย์อุทัย อันพิมพ์ อาจจะเคยเห็น  ลองมาดูรูปดีกว่า 

    

  จากซ้ายไปขวา น้องวานจากจังหวัดบุรีรัมย์ น้องออมจากจังหวัดมุกดาหาร น้องเจี๊ยบจากจังหวัดอำนาจเจริญ น้องเขียวจากจังหวัดอุบลราชธานี(โอ้โห มาจากคนละจังหวัดทีเดียว)

 

           

  คนริมสุดทางซ้ายมือน้องแอ๊ด(ฮิฮิฮิๆๆ)มาจากจังหวัดกาญจนบุรี(สังเกตไหมครับว่าเป็นเสื้อสุดหล่อเป็นของฝากจากพี่สมพร จากเชียงใหม่)    

     (ขอออกตัวก่อน การถ่ายรูปอาหารให้น่ากินยากมาก คงต้องอาศัยผู้รู้อย่างคุณ Nidnoi หรือหลายๆท่านช่วยแนะนำ ผู้เขียนถ่ายออกมาแล้วไม่ดีเท่ากับการถ่ายรูปดอกไม้ หรือคน ยอมรับว่าเป็น การถ่ายรูปที่ปราบเซียนมาก)  

  

      ส้มตำปลาดุกฟู(เพิ่งเคยเห็น น้องเจี๊ยบบอกว่าสั่งผิด)  

<p>   </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal"></p><p align="center">        ลูกชิ้นทอด น้ำจิ้มอร่อยมาก</p><p>           </p><p align="center"> ไข่เจียว </p><p></p><p>  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: justify" class="MsoNormal" align="center">                          ปลาทับทิมนึ่งมะนาว </p><p></p><p>              </p><p align="justify">   ของแถมเห็นคุณยายคนแก่มาขายต้องซื้อทุกที สงสารแก อยากถามว่าที่จังหวัดที่ท่านอยู่เรียกว่าอะไร                </p><p></p><p></p><p align="justify">  ผู้เขียนมีเหตุผลที่เขียนบันทึกนี้เพราะต้องการสนับสนุนความคิดของท่านอาจารย์ ธเนศ ขำเกิดในเรื่องการอยู่หอพัก ถ้าอยู่ใกล้ๆกัน สามารถช่วยเหลือกันได้ เนื่องจากมีเพื่อนชาวเวียดนามด้วย น้องๆทั้ง 4 คนก็ได้ฝึกการฟังภาษาอังกฤษ ฝึกพูด เป็นการเกื้อกูลกันที่ดี  ขนาดผู้เขียนเองก็ต้องอาศัยน้องทั้ง 4 คนในการถามเส้นทางต่างๆในภาคอีสาน เนื่องจากอยู่แต่มหาวิทยาลัย ไม่ได้ไปไหนเลย แถมไม่เคยมาภาคอีสามาก่อน ถ้าเป็นภาคกลางหรือภาคใต้คงลุยไปได้ทุกที่ ครั้งก่อนไปบ้านพ่อครูบาสุทธินันท์ก็ถามทางน้องทั้ง4 คน นอกจากนี้การไปโรงเรียนบ้านเม็กดำ ที่มหาสารคามของ ผอ ศักดิ์พงศ์ ก็ได้น้องช่วยแนะนำเส้นทาง การมาเรียนในระดับสูงๆ ผู้เขียนเชื่อว่า เป็นการค้นคว้าเองเป็นส่วนใหญ่ แต่การที่ได้กัลยาณมิตรดีๆจากน้องทั้ง 4 คน จะเป็นกำไรชีวิตในอนาคตเรายังได้ติดต่อกันอีก  สังคมอยู่ได้ต้องมีการช่วยเหลือเกื้อกูลกัน  จึงอยากบอกว่า วันธรรมดากับคนพิเศษความรู้สึกจึงพิเศษเป็นธรรมดา…</p><p align="justify"></p><p align="center">Run DM Smiley  Dancing Couple Ballerina Belly Dancer</p>