เป็นงานที่ถ้าใครพลาดแล้วนับว่า “น่าเสียดาย” เป็นอย่างยิ่ง พอๆกับ มวยคู่เอกชิงแชมป์โลกประมาณนั้นเลยครับ เพราะเป็นการเปรียบมวยที่สูสี ยิ่งใหญ่ และสมศักดิ์ศรี ที่ปกติ มักเป็นข้อกังขาของกองเชียร์ทั้งสองฝ่าย ว่างานนี้ใครจะเหนือใคร

 เมื่อวานนี้ (๔ มีนาคม ๕๐) ผมได้ไปประชุมเริ่มงานวิจัยเชิงปฏิบัติการที่จังหวัดอุบลราธานีในระดับแปลง และกลุ่มเกษตรกร รวม ๒ เรื่อง พร้อมๆกัน คือ <ol style="margin-top: 0cm">

  • โครงการจัดการน้ำเพื่อระบบเศรษฐกิจพอเพียง ในหัวข้อ “ประสิทธิภาพการใช้น้ำ” โดยเทคนิควิธีการต่างๆ ทั้งที่เป็นภูมิปัญญาและชุดความรู้ใหม่ เปรียบเทียบกัน
  • โครงการพัฒนาการใช้วัสดุดินเหนียวเพื่อพัฒนาคุณภาพและศักยภาพการผลิตของดินทราย

    • </ol><p> บังเอิญการประชุมเสร็จสิ้นเร็ว และทราบข่าวว่ามีการจัดนิทรรศการในงานเกษตรแห่งชาติ ในบริเวณมหาวิทยาลับอุบลราชธานี ก็เลยแวะไปดูพร้อมๆกับครูบาสุทธินันท์ และ นักศึกษาปริญญาเอกด้านเศรษฐกิจพอเพียงอีก ๒ ท่าน คือ อาจารย์อุทัย และอาจารย์หลง  </p><p></p><p>พอไปถึงงานก็พบว่ามีการประชันการจัดนิทรรศการกันทั้ง ๒ แบบ คือ แบบมีชีวิตจริง โดยกลุ่มสันติอโศก ที่เริ่มงานเพื่อสนับสนุนการเรียนการสอน มาเป็นเวลากว่า ๔ เดือน</p><p> และ “นักวิชาการ” จากหน่วยงานต่างๆ ที่ปักหลักจัดทำแปลงสาธิตมากว่า ๒ เดือน</p><p>การจัดนิทรรศการที่มีชีวิตนี้เป็นการแช่งขันการทำงานอย่างสร้างสรรค์จริงๆ เนื่องจากได้ทราบว่า แต่เดิมก็เป็นการเตรียมการอย่าง “ธรรมดา” แต่วันนี้การเตรียมการที่เห็น “ไม่ธรรมดา” เลยครับ </p><p>ทั้งสองแบบ มีการเตรียมการ วางแผน ทุ่มเท ระดมความคิด และศักยภาพทุกรูปแบบ และทุกระดับ บนพื้นที่ป่าเสื่อมโทรม ที่เป็นดินทรายจัด และมีไม้พุ่มเล็กๆ กระจัดกระจายอยู่ทั่วไป เพื่อให้เห็นว่าการทำงานตามแนวปรัชญา “เศรษฐกิจพอเพียง” ตามแนวคิดของตนนั้นมีความละเอียด ชัดเจนอย่างไร จากฐานทรัพยากรที่ใกล้เคียงกันในแทบทุกด้าน และจัดอยู่กันคนละฟากถนนที่เปรียบเทียบได้อย่างชัดเจนมากที่สุด เท่าที่เคยเห็นมา </p><p></p><p>ทางกลุ่มสันติอโศกนั้นได้เน้น การเปลี่ยนแปลงแนวคิด การรวมกลุ่ม ความสามัคคี ความหลากหลายในรูปแบบ ที่มีการระดมกำลังมาจากทั่วประเทศไทย แบ่งเป็นกลุ่มๆ ย่อย บนพื้นที่ ๓๐๐ ไร่ ที่มีระบบการผลิตเพื่อการยังชีพ และทำบุญ และเน้นการแจกเอกสารขยายแนวคิดการทำการเกษตรตามแนวพุทธ ที่การยังชีพ และพึ่งตนเอง </p><p></p><p>ในขณะที่ทางฝ่าย “วิชาการ” ก็ระดมพล เน้นการนำเสนอ “เทคโนโลยี” ที่สนับสนุน “ปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง” โดยเน้นการพัฒนาระบบการผลิตที่สอดคล้องกับทรัพยากรและทำให้เกิด “รายได้” ที่นำไปสู่เป้าหมาย “เศรษฐกิจพอเพียง”  </p><p></p><p>งานนี้เป็นงานที่ถ้าใครพลาดแล้วนับว่า “น่าเสียดาย” เป็นอย่างยิ่ง พอๆกับ มวยคู่เอกชิงแชมป์โลกประมาณนั้นเลยครับ เพราะเป็นการเปรียบมวยที่สูสี ยิ่งใหญ่ และสมศักดิ์ศรี ที่ปกติ มักเป็นข้อกังขาของกองเชียร์ทั้งสองฝ่าย ว่างานนี้ใครจะเหนือใคร งานนี้ถือว่าเริ่มต้นพร้อมกัน และงัดกลยุทธ์ทุกอย่างที่ตนมีมาโชว์อย่างสุดฝีมือ อย่างที่เห็นในรูปแหละครับ </p><p></p><p></p><p>ผมไปดูมาแล้ว พบว่า ณ วันนี้ มีจุดเด่นทั้งสองฝ่ายอย่างก้ำกึ่งกันแบบที่ภาษาแข่งม้าว่าต้องดูรูปถ่าย และประมาณว่า “เฉือนกันที่ปลายจมูก” จริงๆ และวัดกันว่า ใครจะยืนระยะได้นานกว่ากันเท่านั้นแหละครับ </p><p></p><p>ถ้าฝ่ายใดแผ่วแรงลงไปละก็ มีโอกาส “พลาดทันที” ครับ </p><p>การพลาดมีทั้งในสนามแข่งที่มหาวิทยาลัยอุบลฯ และสนามระยะยาวที่แข่งกันในสังคมจริงๆอีกด้วย  </p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ผมจึงขอแนะนำและเชิญชวนท่านไปร่วมชม พลาดคราวนี้ ไม่ทราบเมื่อไหร่จะมีอีก</p><p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal"></p><p> จะรอการจัดงานแบนี้ในปีหน้า ก็ไม่ยุติธรรมแล้วครับ เพราะกลุ่มสันติอโศกก็จะยืนหยัดก้าวหน้าไปอีกไกล ที่ทางฝ่ายวิชาการที่มาตั้งต้นเตรียมการใหม่ ก็ยากจะตามไปเปรียบมวยได้ทัน </p><p>จะรอดูสนามอื่นก็ไม่ทราบจะมีอีกหรือเปล่า  </p><p></p><p>วันนี้ นิทรรศการที่มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี จึงถือว่าน่าชมมากที่สุดครับ   </p>