GotoKnow
  • เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ
GotoKnow

ความประทับใจและความทรงจำจากภาพประจำบล๊อก

เป็นอีกหนึ่งประสบการณ์ที่ดี ได้ช่วยเหลือผู้ที่ได้รับความเดือดร้อนจากภัยธรรมชาติ ได้ทำประโยชน์กับเพื่อนมนุษย์ เป็นความสุขและความประทับใจที่ยากจะลืม

เนื่องในโอกาสที่มีBlogใหม่เป็นของตัวเองก็ขอประเดิมเริ่มเล่าเรื่องเบาๆเพื่อฝึกทักษะของตนเองก่อนนะคะ เป็นอย่างไรก็ขอเชิญพี่ๆที่มีประสบการณ์แก่กล้าทั้งหลายเข้ามาทักทายให้คำแนะนำด้วยนะคะ    ก่อนอื่นขอขอบคุณ อาจารย์พี่ นู๋ทิม เป็นอย่างสูงที่เสียสละเวลามาช่วยสอนให้อย่างใกล้ชิด (ขอให้ผลบุญนี้ให้พี่เราจงพบเนื้อคู่ที่ถูกใจเร็วๆนี้เทอญ)

           อยู่ที่ PCUบ้านกร่างมาก็เข้าปีที่ 3 แล้วสิ่งที่ชาวบ้านหมู่ 10 บ้านแม่ระหันต้องพบเจอเป็นประจำทุกปีคือภาวะนำท่วมขังเป็นเวลานานหลายเดือน เคยได้ยินและได้ฟังเรื่องราวมาตลอดแต่ไม่มีโอกาสได้เข้าไปในพื้นที่สักที  ปี 2549  ฤดูฝนที่ผ่านมา ชาวบ้านได้รับความเดือดร้อนมากมาย ไร่นาเสียหาย นำท่วมบ้าน  ท่วมถนนหนทาง ความช่วยเหลือจากหลายหน่วยงานได้ลงมาอย่างต่อเนื่อง  รวมทั้ง นู๋รัตน์เองก็ได้มีโอกาสได้ไปออกหน่วยให้บริการตรวจรักษา ในวันพุธสับดาห์ละครั้ง ทุกครั้งที่เห็นภาพนี้

       ภาพความตื่นเต้นขณะนั่งเรือติดเครื่องยนต์ที่ได้รับความอนุเคราะห์จากท่านสมาชิกอบต หมู่ 10 (คุณ ไฉน)  ท่ามกลางท้องทุ่งที่เต็มไปด้วยนำล้อมอยู่รอบตัว เหมือนอยู่กลางทะเลยังงัยยังงั้นเลย จะไม่ตื่นเต้นได้งัย ก็นู๋รัตน์ว่ายนำไม่เป็น เสื้อชูชีพก็ไม่มี ที่เห็นยิ้มอยู่ได้.....ก็ทำใจดีสู้เสือไปงั้นแหละ (กลัวแทยตาย) ไปถึงหน่วยบริการก็มีผู้มารับบริการพอสมควร ได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี ก็เป็นอีกหนึ่งประสบการณ์ที่ดี ได้ช่วยเหลือผู้ที่ได้รับความเดือดร้อนจากภัยธรรมชาติ  ได้ทำประโยชน์กับเพื่อนมนุษย์ เป็นความสุขและความประทับใจที่ยากจะลืม

    เป็นไงบ้างคะบันทึกเรื่องแรกของนู๋รัตน์ ยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่เกิดขึ้นในชุมชนของคนบ้านกร่าง แล้วคงจะได้นำมาเล่าสู่กันฟังค่อไป

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย 

คำสำคัญ (keywords): test
หมายเลขบันทึก: 81740
เขียน:
แก้ไข:
ความเห็น: 13
อ่าน:
สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (13)

  • นู๋รัตน์  ยินดีต้อนรับน้องใหม่จ๊ะ ดีใจจังเลยที่เห็นน้องรัตน์มีบันทึกเป็นของตัวเองซะที  อย่าลืมเขียนบ่อยๆนะจะคอยติดตามอ่านจ๊ะ แล้วเดี๋ยวจะนำเข้าแพลนเนต Knitpat , DMbuddhachin, KMfammed, และนู๋ทิมเล่าเรื่องสัพเพเหระนะจ๊ะ จะได้หากันง่ายๆ พี่ๆน้องๆเวชศาสตร์จะได้เข้ามาอ่านจ๊ะ
  • นู๋รัตน์เล่าเรื่องเก่งจะตาย น่าสนใจด้วย จะรอแลกเปลี่ยนจ๊ะ
  • นำรูปตอนที่ไปเยี่ยมชาวบ้านแม่ระหันตอนน้ำท่วมมาให้ดูด้วย  วันนั้นไปไม่พบนู๋รัตน์ นู๋จอย ยังได้นั่งเรือสำรวจพื้นที่น้ำท่วมกันเลย  น่าสงสารชาวบ้านแถวนั้นมาก แต่ตอนนี้ก็เข้าสู่ภาวะปกติแล้วเน๊าะ

ขอบคุณพี่นู๋ทิมมากที่เข้ามาให้กำลังใจ แถมมีรูปมาฝากอีก คิดถึงพี่มากเพราะยังมีเรื่องราวที่อยากเรียนรู้จากพี่อีกมากมาย แต่ไม่ค่อยมีเวลากำลังเตรียมตัวเพื่อต้อนรับการประเมินมาตรฐาน pcu  ของพี่โต้งแหละ น้องๆที่บ้านกร่างทุกคนกำลังตกอยู่ในภาวะเครียดมากๆ  ดีใจจังที่มีพี่สาวน่ารัก น่ารัก อย่างนี้

เยี่ยมจริงๆนะคะพี่นู๋รัดมี..(มีอะไร? )มีblogเป็นของตัวเองด้วย เวลามีผลงานดีๆจะได้นำมาลงบอกกล่าวเล่าสิบกันได้ ขอเป็นแรงเชียร์ให้นะคะ ... formปิลันย่า

 

  • นู๋รัตน์จ๋า ดึงบล็อกนี้เข้าแพลนเนต Fammed. Buddhachinaraj  และdmbuddhachin  แล้วนะ อย่าลืมเขียนมาให้อ่านบ่อยๆนะ...พี่นู๋ทิม
  •   ยินดีต้อนรับนะจ๊ะ นู๋รัตน์ พี่โต้งเฝ้ารอมาตั้งนานต่อไปคงจะได้อ่านเรื่องเล่าการทำงานที่หลากหลาย รวมทั้งหน้าที่ของพยาบาลชุมชนอย่างพวกเรากับชาวบ้านที่ประทับใจ อยากอ่านน่ะค่ะ...
  •    อีกอย่างอย่าไปเครียดกับเรื่องการประเมินมาตรฐาน ให้คิดซะว่ามีคนมาช่วยติชมเพื่อการพัฒนา และมาตรฐานจะเป็นเครื่องมือที่ช่วยในการทบทวนและประเมินตนเองเพื่อหาส่วนขาดและก็พัฒนา    เพราะฉะนั้นอย่าลืมทบทวนและประเมินกระบวนการทำงานของ พีซียู ในแต่ละหมวดนะจ๊ะ.......บอกทีมงานด้วยว่าที่แล้วมาก็ทำได้ดีละค่ะ แต่ก็ต้องพัฒนาให้ดีต่อไปเรื่อยๆเป็นกำลังใจนะ
    เพิ่งรู้วันนี้ว่ามี blog ของตัวเองละ หนูรัตน์ ให้จอยกับน้องพร มาร่วมกันเล่าด้วยนะ เราอยากรู้ว่า ชาวบ้านกร่างของพวกเราทำอะไรบ้างในการดูแลสุขภาพ เหมือนได้ทำงานด้วยกันอยู่ตลอดเวลาจ้ะ

ขอบคุณทุกกำลังใจที่ให้มา ตอนนี้นู๋รัตน์ นู๋จอย  มีกำลังใจขึ้นเยอะเลย ขอบคุณอาจารย์นิพัธและพี่โต้ง พี่นู๋ทิม และนู๋ปิลันย่า   ได้พยายามเขียนเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในชุมชนคนบ้านกร่าง สุดท้ายเนตล่มทุกที เฮ้อ ! เป็นงี้ได้งัยเนี่ย  เอานะ....รอหน่อย รับรองว่าน้องใหม่จะไม่ยอมแพ้แน่นอน

  • ขอบคุณอาจารย์นิพัธ ที่อยากเห็นผลงานของหนูจอย ตอนนี้กำลังเตรียมรับการประเมินมาตรฐานของพี่โต้งอยู่ค่ะ
  • พี่โต้งคะน้องจอยและน้องๆที่บ้านกร่าง จะเตรียมตัวต้อนรับให้ดีที่สุด เมื่อวันศุกร์ที่ 9 มีนาคม เราได้ประชุมทีม ประเมินตนเองตามคำแนะนำของพี่โต้งแล้ว ทุกคนมากันพร้อมหน้า ขาดแต่น้องดิศของพี่โต้งคนเดียว   ตอนนี้กำลังปลื้มกับน้องพร น้องรุ ที่มาช่วยให้การทำงานที่บ้านกร่างเป็นทีมมากขึ้น  และได้ปรับพื้นที่ให้บริการใน pcu ให้ได้ใกล้เคียงกับมาตรฐานของพี่อยู่ค่ะ......หวังว่าพี่โต้งคงเมตตาให้ผ่านนะคะ
  • กลับมาอีกครั้งเพื่อจะบอกว่า อย่าลืม นำ Trick ของนู๋รัตน์ มานำเสนอนะคนข้างบนแถวๆนี้กำลังรออ่านอยู่จ๊ะ...และรออ่านบันทึกต่อๆไปอีกด้วย...อาทิตย์หน้าพี่นู๋จะไม่อยู่ 1 wk ฝากดูแลบ้านด้วยนะอย่าลืมแวะเวียนมาเยี่ยมกันล่ะ.. ขอบคุณค่ะ
  • ขอบอก พี่โต้งชอบเพลงของฝน ธนสุนทร ชื่อเพลงว่า "ใจอ่อน" นู๋รัตน์ต้องร้องให้ฟังบ่อยๆนะ..555
  •  ได้ฟังแล้วชื่นใจเป็นที่สุดที่น้องๆได้ร่วมกันทำงานเป็นทีม สามัคคีคือพลังน่ะค่ะ แค่นี้ก็ถือว่าเดินทางมาได้เกินครึ่งแล้วล่ะค่ะ นู๋รัตน์ นู๋จอย น้องพร น้องรุ ขอให้ทำงานอย่างมีความสุขนะ 
  • ส่วนกษิดิษเค้าอารมณ์ศิลปินน่ะค่ะ น้องๆก็ช่วยกันกระตุ้นหน่อย เอาอะไรให้กินดีหว่า.....อย่าบอกว่าพี่โต้งแซวนะ
  • น้องๆที่รัก มาตรฐานไม่ใช่ของพี่โต้งแน่ๆจ้ะ เป็นของน้องๆนั่นแหละ ประเมินแล้วรู้ยังว่าขาดตรงไหนบ้างและจะพัฒนากันอย่างไร ทำต่อได้เลยนะ ช่วยกันจ้ะ
  • อย่าไปเชื่อ นู๋ทิมนะ "ไม่ใจอ่อน" ง่ายๆหรอกจ้ะ 555 พี่โต้งเค็มค่ะ
  • พรุ่งนี้ผู้ตรวจมาแจกใบประกาศฯ พีซียู ผ่านเกณฑ์มาตรฐานบ้านกร่างไปรับด้วยรึเปล่าจ้ะ
 แต่ถ้ามีมาตรฐานข้อไหนที่ไม่เข้าใจหรือประเมินตนเองแล้วไม่สามารถทำได้ ถามมาได้เลยนะ ไม่ต้องเกรงใจ ดูปีนี้พีซียูบ้านกร่างคึกคักจังเลยยค่ะ.....
  • วันนี้เป็นอาทิตย์ เป็นวันหยุดคะ แต่น้องรัตน์  น้องจอย น้องพร ไม่หยุดค่ะ มาเตรียมตัว เตรียมความพร้อมกันใหญ่เลย กะว่าปี่นี้จะได้ซัก 5 ดาวนะคะพี่โต้ง พรุ่งนี้น้องรัตน์จะไป    ทอปแลนด์ด้วยตัวเองค่ะ(ไม่มีใคร่ว่างเลยต้องไปเอง)
  • เพลงใจอ่อนน้องรัตน์ร้องได้แน่นอนคะ ช่วยหาเวทีให้โชว์เสียงหน่อยก็ดีนะพี่หนู   เวลาอยู่กรุงเทพเดินระวังอ่างกะปิบ้างนะคะ...เป็นห่วงจริง จริ๊ง บอกพี่อ้อ ช่วยดูแลให้ดีด้วย