• เข้าระบบ
  • สมัครสมาชิก
  • แผงจัดการ
  • ออกจากระบบ

แข่งอะไร???

  คนเราต้องต่อสู้ แข่งขันตลอดชีวิต ท่านคิดว่ากำลังแข่งกับใครและแข่งทำไม  
  คำสำคัญ (keywords): บทกวี 
  หมายเลขบันทึก: 81197
  เขียน:  
  แก้ไข:  
  ความเห็น: 7
  อ่าน:
  สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ

ความเห็น (7)

...ผู้คนมากมาย...ในโลกผุผุใบนี้... ...ต่างคน..ต่างก็ดิ้นรน..เอาตัวรอด... ...ตั้งแต่วินาที่แรก...ที่ลืมตาดูโลก... ...ราวกับสัญญาณการแข่งขัน...ดังขึ้นบัดนั้น... ...ต่างคน...ต่างแหวกว่าย..ฉุดรั้ง..ผลักไส.. ...ใช้กลวิธีนานับประการ..เพื่อเป้าหมาย..คือผู้ชนะ... ...ไม่แยแส..ไม่สนใจ..ใครจะเป็นจะตายอยู่เบื้องหลัง.. ...เพราะเป้าหมาย...อยู่ข้างหน้า.. อยากถาม...เขาแข่งอะไรหรือ.... อยากถาม...เขาแข่งกับใครหรือ... อยากถาม...เขาชนะมาเท่าไหร่แล้ว... อยากถาม...เขาต้องการชนะอีกเท่าไหร่(ถึงจะพอ) อยากถาม...เขาเหนื่อยกันบ้างไหม... หากตื่นขึ้นมา..แล้วคิดแต่..ต้องชนะ...ต้องชนะ.... คิดหรือ...ว่าสุดท้าย..คุณคือผู้ชนะ... คิดหรือ...ว่าทุกคน..จะยอมให้คุณ...คือผู้ชนะ... ในเมื่อทุกคน...ก็อยากเป็นผู้ชนะ.. สุดท้าย..ก็ไม่มีใครสมหวัง..กับการเป็นผู้ชนะ.. ไม่มีใครชนะ...ไม่มีใครชนะ...ไม่มีใครชนะ... แต่...ประตูแห่งชัยชนะ...ยังเปิดกว้างเสมอ... เพียงแค่เรา...เปลี่ยน...คู่ต่อสู้... จาก..ทุกคนที่ขวางหน้า... มาเป็น...ตัวเราเอง.... ใช่..ตัวเราเองนี่แหละ... ...รัก โลภ โกรธ หลง... ...อิจฉา ริษยา.. ...เคียดแค้น ชิงชัง.. ...ยะโส โอหัง... ...จองหอง พองขน... ...มักใหญ่ ใฝ่สูง... ...ฯลฯ ...ฯลฯ... ล้วนแต่...อยู่ในตัวเราทั้งสิ้น... คอยกัดกร่อน..ล่อหลอก..ให้จิตใจมืดดำ... ตาบอด(สี)...ไม่เห็นความดีงามของผู้อื่น.. มีแต่ตัวเอง..และตัวเอง(egocentric) โลกนี้จึงบูดเบี้ยว...ขึ้นทุกวัน..ทุกวัน... เนื้อความต่อไป..ควรเป็นอย่างไร... ท่านผู้มีแสงสว่างในใจ...โปรดเติมเต็ม...

ถ้าคิดว่าชีวิตคือการต่อสู้ ก็ต้องแข่งขัน เหนื่อยไม่รู้วันจบ แต่ถ้าคิดว่าชีวิตคือการทำงาน วันไหนไม่ทำงานวันนั้นชีวิตก็หาไม่ ร่างกายของเราคือชีวิต มีลมหายใจเพื่อการมีชีวิตเพื่อต่อสู้ เพื่อตัวเราเอง เพื่อคนที่เรารัก เพื่อสังคม เพื่อประเทศชาติ เพื่อโลกที่สวยงาม การทำลายมักเริ่มจากตัวเราเองเสมอ ทำลายความเชื่อตัวเอง 

ข้อคิดเห็นของอาจารย์เป็นมุมมองที่มองข้ามไม่ได้ หลายคนคิดว่าโลกกำลังบิดเบี้ยวไม่น่าอยู่ คนในสังคมมีแต่การแข่งขัน บางครั้งจุดจบของผู้ชนะก็คือความแพ้ การแพ้ใจตัวเองในการทำความดีนำไปสู่การปฏิบัติชั่ว

ขอบคุณทุกคนที่มีความคิดเห็นที่แตกต่าง แต่การให้กำลังใจซึ่งกัน มองในสิ่งที่สวยงามที่มีอยู่ ก็น่าจะเป็นสิ่งที่เพิ่มความมีกำลังใจให้กับตัวเอง เพื่อสู่กับสิ่งที่ไม่ถูกต้อง

ขออภัยอาจารย์ด้วยถ้ามุมมองหรือข้อคิดไม่ตรงประเด็นที่อาจารย์บันทึก

มาเยี่ยมครับ.....อาจารย์

ขอบคุณ คุณMrx และอ.วันพิชิตเป็นอย่างสูงครับที่กรุณาเข้ามาให้กำลังใจกับบันทึกชิ้นแรกของผมครับ

เพิ่งรู้ว่าเป็นนักกวีด้วย

แหะ แหะ นิดโหน่ยครับ

มาร่วมกันแข่งขันกันทำความดี ครับ