…ผู้คนมากมาย…ในโลกผุผุใบนี้… …ต่างคน..ต่างก็ดิ้นรน..เอาตัวรอด… …ตั้งแต่วินาที่แรก…ที่ลืมตาดูโลก… …ราวกับสัญญาณการแข่งขัน…ดังขึ้นบัดนั้น… …ต่างคน…ต่างแหวกว่าย..ฉุดรั้ง..ผลักไส.. …ใช้กลวิธีนานับประการ..เพื่อเป้าหมาย..คือผู้ชนะ… …ไม่แยแส..ไม่สนใจ..ใครจะเป็นจะตายอยู่เบื้องหลัง.. …เพราะเป้าหมาย…อยู่ข้างหน้า.. อยากถาม…เขาแข่งอะไรหรือ…. อยากถาม…เขาแข่งกับใครหรือ… อยากถาม…เขาชนะมาเท่าไหร่แล้ว… อยากถาม…เขาต้องการชนะอีกเท่าไหร่(ถึงจะพอ) อยากถาม…เขาเหนื่อยกันบ้างไหม… หากตื่นขึ้นมา..แล้วคิดแต่..ต้องชนะ…ต้องชนะ…. คิดหรือ…ว่าสุดท้าย..คุณคือผู้ชนะ… คิดหรือ…ว่าทุกคน..จะยอมให้คุณ…คือผู้ชนะ… ในเมื่อทุกคน…ก็อยากเป็นผู้ชนะ.. สุดท้าย..ก็ไม่มีใครสมหวัง..กับการเป็นผู้ชนะ.. ไม่มีใครชนะ…ไม่มีใครชนะ…ไม่มีใครชนะ… แต่…ประตูแห่งชัยชนะ…ยังเปิดกว้างเสมอ… เพียงแค่เรา…เปลี่ยน…คู่ต่อสู้… จาก..ทุกคนที่ขวางหน้า… มาเป็น…ตัวเราเอง…. ใช่..ตัวเราเองนี่แหละ… …รัก โลภ โกรธ หลง… …อิจฉา ริษยา.. …เคียดแค้น ชิงชัง.. …ยะโส โอหัง… …จองหอง พองขน… …มักใหญ่ ใฝ่สูง… …ฯลฯ …ฯลฯ… ล้วนแต่…อยู่ในตัวเราทั้งสิ้น… คอยกัดกร่อน..ล่อหลอก..ให้จิตใจมืดดำ… ตาบอด(สี)…ไม่เห็นความดีงามของผู้อื่น.. มีแต่ตัวเอง..และตัวเอง(egocentric) โลกนี้จึงบูดเบี้ยว…ขึ้นทุกวัน..ทุกวัน… เนื้อความต่อไป..ควรเป็นอย่างไร… ท่านผู้มีแสงสว่างในใจ…โปรดเติมเต็ม…