ถ้าจะเขียนอีกอย่างก็คงเข้าทำนอง ฝนตกไม่ทั่วฟ้า อย่างที่เป็นอยู่เดี๋ยวนี้ ชาวบ้านเรียกว่าฝนชะดอกมะม่วง ถ้ามีฝนช่วงนี้ผลมะม่วงที่กำลังติดขั้วเรียงแถวเล็กๆจะเติบโตไม่ร่วงมาก ที่บ้านผมร้อนแล้งมาก ต้นไม้สลัดใบทิ้งเกลื่อนพื้น เพื่อนส่งข่าวที่โน้นฝนแรง ที่นั่นตกหนัก ..เออให้มันตกลงไป ไม่พัดมาทางนี้มั่งให้มันรู้ไป พระพิรุณ พระยานาคที่ให้น้ำปีละเท่านั้นเท่านี้ห่า ไม่หันหัวกระบอกฉีดมาทางนี้บ้าง สักวันเถอะจะชวนลูกหลานแห่นางแมวเสียให้เข็ด  

เมื่อคืนนี้ลมกระโชกแรง เสียงกิ่งไม้หักโครมคราม ฟ้าคำรามครื้นครางมาเป็นระยะ ถึงไม่เคยไปสาบานว่าจะไม่นอกใจใคร แต่ก็ไม่ควรออกจากชายคาอยู่ดี ประเหมาะเคราะห์ร้ายอาจจะมาเจ็บเพราะงูเงี้ยวเขี้ยวขอ ที่เที่ยวออกมาจับแมลงกบเขียดเริงฝนกินก็ได้  

ในระหว่างที่นั่งภาวนาขอให้ฝนตกมาแรงๆ ไฟฟ้าก็ดับ ไม่แน่ใจว่าถูกหรือเปล่า เขาบอกว่าถ้าฝนหนักลมแรงไฟฟ้าชนบทจะตัดลงวงจรชั่วคราวโดยอัตโนมัติ ถ้าไม่มีสาเหตุอันเกี่ยวกับระบบไฟฟ้าเสียหาย กระแสไฟจะมาบริการแสงสว่างโดยเร็ว   เป็นงานบริการที่รับผิดชอบสูงมาก น่าชมเขาอยู่เหมือนกัน   ..คนอยู่ในป่าจะทำอะไรได้ แทนที่จะนอนเฉยๆ  ก็คิดถึงเรื่องราวที่จะเขียนถึงญาติชาวเหนือคนหนึ่ง คิดปะติดปะต่อเหมือนเค้นกะทิ เธอน่าจะอย่างนั้นอย่างนี้ เพราะไม่ประสงค์ที่จะไปจาบจ้วงความเป็นตัวเธอผิดๆ จึงตัดสินใจว่า..รู้แค่ไหนก็เขียนแค่นั้น รู้สึกอย่างไรก็เขียนไปตามนั้น จะไม่หลอกตัวเองในขณะที่ฟ้าคำรามอยู่รอบตัวเป็นอันขาด ธรณีนี่นี้เป็นพยาน..  

พูดถึงฝนคนในเมืองไม่กระไรนัก บางคนไม่ต้องการให้ฝนตกตลอดปียิ่งดี แต่พวกเราชาวไร่ชาวนา ถ้าฝนไม่มาก็แทบจะขาดใจ โดยเฉพาะภาคอีสานที่ทำการเกษตรอาศัยน้ำฝน ไม่เหมือนภาคกลางที่ทำการเกษตรระบบชลประทาน ลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยามีระบบบริหารจัดการน้ำไปอีกแบบหนึ่ง  

วันนี้ช่วงบ่ายๆจะมีฝรั่งที่ทำโครงการจัดการน้ำนานาชาติมาคุยด้วย ก็คงจะพูดได้เฉพาะแง่มุมของน้ำฝนและน้ำบาดาลที่ใช้อยู่ น้ำบาดาลมีข้อจำกัดเยอะ คุณภาพน้ำแตกต่างกันไป บางแห่งเค็ม กร่อย เป็นสนิม กระด้าง ฟอกสบู่แทบไม่มีฟอง ส่วนน้ำฝนนั้นเหมือนน้ำปุ๋ย ชุ่มเย็นทำให้ต้นไม้สดชื่นกว่าการรดจากน้ำชนิดอื่น สรุปว่า พืชชอบน้ำฝน คนชอบน้ำชา กาแฟ สุรา เมรัย คนเขียนบล็อกชอบน้ำใจไมตรี และรอยยิ้ม .. พูดถึงรอยยิ้ม ผมขอเสนอญาติคนถัดไปดีไหมละ  

ลำดับที่8   เด็กๆเขาจะมีของชอบ ของหวง ของเล่นที่สุดของที่สุด แต่คนชราภาพอย่างผมคงไม่มีของชอบที่สุดอย่างนั้นได้หรอก เพียงแต่มีคนรู้จักมักคุ้นที่คุยกันได้ทุกเรื่องแบบเปิดใจ กรุณาขีดเส้นใต้ด้วยนะครับ คุยแบบเปิดใจ ใช่ว่าเราจะไปทะเร่อทะร่าคุยกับใครได้ง่ายๆ บางคนเขาก็ถือตัว บางคนเขาก็มีข้อจำกัดส่วนตัว บางคนก็ไม่อยู่ในฐานะที่เราจะไปแสดงความสนิทสนมอะไรได้ แต่กับบุคคลท่านนี้ผมมีความรู้สึกเป็นกันเองอย่างไรก็ไม่ทราบได้ ทั้งๆที่ไม่มีข้อมูลส่วนตัวและไม่รู้จักมักจี่กันก่อน เป็นแต่เกิดจากความชอบอัธยาศัยได้แลกเปลี่ยนความเห็นกันไปมา ก็ขอโมเมทึกทักเอาว่าเราน่าจะเป็น คอเดียวกัน   นั่งโต๊ะบล็อกสนทนาวิสาสะกันได้ หนักเบาอย่างไรก็ไม่วิตกกังวลอะไร ถือเอาอย่างที่พระท่านว่า ..ความคุ้นเคยเป็นญาติอย่างยิ่ง  

ช่วงที่ผ่านมาผมคิดว่าเราติดตามดูแลกันไม่คราดสายตา มีการร้องขอบางเรื่อง และท่านได้ขันอาสาช่วยเหลือด้วยความสบายใจ ผมนั่งนึกเล่นๆว่าเมื่อก่อนนี้เราไปอยู่กันที่ไหนหนา ถ้าเจอกันเมื่อสักสิบปีที่แล้วสุขภาพจิตคงจะดีกว่าดี ได้ช่วยกันทำงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอันมากกว่านี้  

ผมชอบติดตามอ่านความเห็นที่เธอสะท้อนคิด รู้สึกชัดถึงเสน่ห์แห่งเหตุผล ที่มีมุมมองแบบเอกซเรย์ละเอียดลออไปอีกแบบหนึ่ง ง่ายๆชัดๆแต่เด็ด เด่น บางทีก็เป็นประเด็นร้อนได้ไม่ยาก ความเป็นตัวของตนเองสูง ผมถือว่าเป็นความกล้าหาญทางวิชาการ เสียดายว่าถ้าผมได้เคยนั่งคุยกับเธอเหมือนอาจารย์ Paew สักครั้งหนึ่ง  ผมคงจะมีเรื่องเขียนถึงเธออย่างสนุกและน่าสนใจมากกว่านี้ นี่เป็นเรื่องจริงนะครับ คิดดูสิ ถ้าเธอมีความดีความสามารถประมาณ100เล่มสมุดไทย แล้วเราไปจับกระเดียดมาเขียนเพียงนิดเดียว ก็นึกดูเถิดว่า ผู้เขียนสมควรตายกี่ครั้ง โธ่!! และโธ่!!   

ข้อมูลดิบ เธอน่าจะเคยเป็นเทพธิดาสีขาว .. พวกเราเหล่านักเรียนพยาบาล บริการปวงชนให้พ้น .. ผมที่ความหลังหวานเจี๊ยบกับคนเหนือเสียด้วยสิ ความพึงพอใจในนิสัยของจ๋าวเหนืออู้กำเมืองยังปักหมุดอยู่ในห้วงคำนึงไม่เสื่อมคลาย นึกถึงคราใดก็ยังอิ่มเอิบที่มีวาสนาได้ไปข้องแหวะตามจริตหนุ่มรุ่นกระทง ที่หลงใหลความเรียบงามสาวชาวถิ่นไทยงาม   เขียมมาถึงตรงนี้ก้อนสะอึกมันพุ่งขึ้นมาจุก ความหลังตามมาเช็คบิลกระชั้นชิด ขออภัยเขียนต่อไม่ได้ ..เอาเป็นลองให้ทายกัน ว่าญาติผู้อารีคนที่8ของครูบา เธอผู้นี้น่าจะเป็นใคร?

เฉลยครับ

P