ถ้าจะเขียนอีกอย่างก็คงเข้าทำนอง ฝนตกไม่ทั่วฟ้า อย่างที่เป็นอยู่เดี๋ยวนี้ ชาวบ้านเรียกว่าฝนชะดอกมะม่วง ถ้ามีฝนช่วงนี้ผลมะม่วงที่กำลังติดขั้วเรียงแถวเล็กๆจะเติบโตไม่ร่วงมาก ที่บ้านผมร้อนแล้งมาก ต้นไม้สลัดใบทิ้งเกลื่อนพื้น เพื่อนส่งข่าวที่โน้นฝนแรง ที่นั่นตกหนัก..เออให้มันตกลงไป ไม่พัดมาทางนี้มั่งให้มันรู้ไป พระพิรุณ พระยานาคที่ให้น้ำปีละเท่านั้นเท่านี้ห่า ไม่หันหัวกระบอกฉีดมาทางนี้บ้าง สักวันเถอะจะชวนลูกหลานแห่นางแมวเสียให้เข็ด
เมื่อคืนนี้ลมกระโชกแรง เสียงกิ่งไม้หักโครมคราม ฟ้าคำรามครื้นครางมาเป็นระยะ ถึงไม่เคยไปสาบานว่าจะไม่นอกใจใคร แต่ก็ไม่ควรออกจากชายคาอยู่ดี ประเหมาะเคราะห์ร้ายอาจจะมาเจ็บเพราะงูเงี้ยวเขี้ยวขอ ที่เที่ยวออกมาจับแมลงกบเขียดเริงฝนกินก็ได้
ในระหว่างที่นั่งภาวนาขอให้ฝนตกมาแรงๆ ไฟฟ้าก็ดับ ไม่แน่ใจว่าถูกหรือเปล่า เขาบอกว่าถ้าฝนหนักลมแรงไฟฟ้าชนบทจะตัดลงวงจรชั่วคราวโดยอัตโนมัติ ถ้าไม่มีสาเหตุอันเกี่ยวกับระบบไฟฟ้าเสียหาย กระแสไฟจะมาบริการแสงสว่างโดยเร็ว เป็นงานบริการที่รับผิดชอบสูงมาก น่าชมเขาอยู่เหมือนกัน ..คนอยู่ในป่าจะทำอะไรได้ แทนที่จะนอนเฉยๆ ก็คิดถึงเรื่องราวที่จะเขียนถึงญาติชาวเหนือคนหนึ่ง คิดปะติดปะต่อเหมือนเค้นกะทิ เธอน่าจะอย่างนั้นอย่างนี้ เพราะไม่ประสงค์ที่จะไปจาบจ้วงความเป็นตัวเธอผิดๆ จึงตัดสินใจว่า..รู้แค่ไหนก็เขียนแค่นั้น รู้สึกอย่างไรก็เขียนไปตามนั้น จะไม่หลอกตัวเองในขณะที่ฟ้าคำรามอยู่รอบตัวเป็นอันขาด ธรณีนี่นี้เป็นพยาน..
พูดถึงฝนคนในเมืองไม่กระไรนัก บางคนไม่ต้องการให้ฝนตกตลอดปียิ่งดี แต่พวกเราชาวไร่ชาวนา ถ้าฝนไม่มาก็แทบจะขาดใจ โดยเฉพาะภาคอีสานที่ทำการเกษตรอาศัยน้ำฝน ไม่เหมือนภาคกลางที่ทำการเกษตรระบบชลประทาน ลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยามีระบบบริหารจัดการน้ำไปอีกแบบหนึ่ง
วันนี้ช่วงบ่ายๆจะมีฝรั่งที่ทำโครงการจัดการน้ำนานาชาติมาคุยด้วย ก็คงจะพูดได้เฉพาะแง่มุมของน้ำฝนและน้ำบาดาลที่ใช้อยู่ น้ำบาดาลมีข้อจำกัดเยอะ คุณภาพน้ำแตกต่างกันไป บางแห่งเค็ม กร่อย เป็นสนิม กระด้าง ฟอกสบู่แทบไม่มีฟอง ส่วนน้ำฝนนั้นเหมือนน้ำปุ๋ย ชุ่มเย็นทำให้ต้นไม้สดชื่นกว่าการรดจากน้ำชนิดอื่น สรุปว่า พืชชอบน้ำฝน คนชอบน้ำชา กาแฟ สุรา เมรัย คนเขียนบล็อกชอบน้ำใจไมตรี และรอยยิ้ม.. พูดถึงรอยยิ้ม ผมขอเสนอญาติคนถัดไปดีไหมละ
ลำดับที่8 เด็กๆเขาจะมีของชอบ ของหวง ของเล่นที่สุดของที่สุด แต่คนชราภาพอย่างผมคงไม่มีของชอบที่สุดอย่างนั้นได้หรอก เพียงแต่มีคนรู้จักมักคุ้นที่คุยกันได้ทุกเรื่องแบบเปิดใจ กรุณาขีดเส้นใต้ด้วยนะครับ คุยแบบเปิดใจ ใช่ว่าเราจะไปทะเร่อทะร่าคุยกับใครได้ง่ายๆ บางคนเขาก็ถือตัว บางคนเขาก็มีข้อจำกัดส่วนตัว บางคนก็ไม่อยู่ในฐานะที่เราจะไปแสดงความสนิทสนมอะไรได้ แต่กับบุคคลท่านนี้ผมมีความรู้สึกเป็นกันเองอย่างไรก็ไม่ทราบได้ ทั้งๆที่ไม่มีข้อมูลส่วนตัวและไม่รู้จักมักจี่กันก่อน เป็นแต่เกิดจากความชอบอัธยาศัยได้แลกเปลี่ยนความเห็นกันไปมา ก็ขอโมเมทึกทักเอาว่าเราน่าจะเป็น”คอเดียวกัน” นั่งโต๊ะบล็อกสนทนาวิสาสะกันได้ หนักเบาอย่างไรก็ไม่วิตกกังวลอะไร ถือเอาอย่างที่พระท่านว่า..ความคุ้นเคยเป็นญาติอย่างยิ่ง
ช่วงที่ผ่านมาผมคิดว่าเราติดตามดูแลกันไม่คราดสายตา มีการร้องขอบางเรื่อง และท่านได้ขันอาสาช่วยเหลือด้วยความสบายใจ ผมนั่งนึกเล่นๆว่าเมื่อก่อนนี้เราไปอยู่กันที่ไหนหนา ถ้าเจอกันเมื่อสักสิบปีที่แล้วสุขภาพจิตคงจะดีกว่าดี ได้ช่วยกันทำงานอะไรเป็นชิ้นเป็นอันมากกว่านี้
ผมชอบติดตามอ่านความเห็นที่เธอสะท้อนคิด รู้สึกชัดถึงเสน่ห์แห่งเหตุผล ที่มีมุมมองแบบเอกซเรย์ละเอียดลออไปอีกแบบหนึ่ง ง่ายๆชัดๆแต่เด็ด เด่น บางทีก็เป็นประเด็นร้อนได้ไม่ยาก ความเป็นตัวของตนเองสูง ผมถือว่าเป็นความกล้าหาญทางวิชาการ เสียดายว่าถ้าผมได้เคยนั่งคุยกับเธอเหมือนอาจารย์ Paew สักครั้งหนึ่ง ผมคงจะมีเรื่องเขียนถึงเธออย่างสนุกและน่าสนใจมากกว่านี้ นี่เป็นเรื่องจริงนะครับ คิดดูสิ ถ้าเธอมีความดีความสามารถประมาณ100เล่มสมุดไทย แล้วเราไปจับกระเดียดมาเขียนเพียงนิดเดียว ก็นึกดูเถิดว่า ผู้เขียนสมควรตายกี่ครั้ง โธ่!! และโธ่!!
ข้อมูลดิบเธอน่าจะเคยเป็นเทพธิดาสีขาว..พวกเราเหล่านักเรียนพยาบาล บริการปวงชนให้พ้น..ผมที่ความหลังหวานเจี๊ยบกับคนเหนือเสียด้วยสิ ความพึงพอใจในนิสัยของจ๋าวเหนืออู้กำเมืองยังปักหมุดอยู่ในห้วงคำนึงไม่เสื่อมคลาย นึกถึงคราใดก็ยังอิ่มเอิบที่มีวาสนาได้ไปข้องแหวะตามจริตหนุ่มรุ่นกระทง ที่หลงใหลความเรียบงามสาวชาวถิ่นไทยงาม เขียมมาถึงตรงนี้ก้อนสะอึกมันพุ่งขึ้นมาจุก ความหลังตามมาเช็คบิลกระชั้นชิด ขออภัยเขียนต่อไม่ได้..เอาเป็นลองให้ทายกัน ว่าญาติผู้อารีคนที่8ของครูบา เธอผู้นี้น่าจะเป็นใคร?
เฉลยครับ
![]()
พ่อครูคะ
มารายงานตัวหลังจากหนีหายจากการแอบไปเที่ยวต่างประเทศไปตามหามณีจันทร์ที่เมียววดี เบิ่งหาแถว ๆ ตลาดบุเรงนอง แต่ไม่ยักกะเจอค่ะ
คนเหนือขอใช้สิทธิ์ทายก่อน เพราะเป็นคนในดวงใจเช่นเดียวกันบ้านใกล้เรือนเคียง เป็นอาจารย์สอนคณะพยาบาล มช. งานเขียนอาจารย์อ่านแล้วให้ข้อคิดดี ๆ เสมอ
เอ…เดี๋ยวทายถูกไว ต้นเดือนเมษายนพ่อครูจะเลื่อนให้จากเลี้ยงน้องเหมยซานไปเป็นพาน้องนกกระจอกเทศวิ่งตอนเช้า
ยังไม่ขอเอ่ยนามดีกว่า
นี่แหละเอกลักษณ์ ที่เป็นตัวตนของคนที่ชื่อสมพรละ
มีลูกเล่าลูกฮา ไม่รู้ว่าเป็นญาติกับล้อต๊อกหรือเปล่า
อย่าประมาทนะ ที่นึกๆว่าจะใช่ อาจจะไม่ใกล้เลยก็ได้
ภาคเหนือไม่ใช่มีที่ มช.แห่งเดียวที่ไหนละ
อ๋อ ! ทำไมนอนดึกนักละ หรือว่าคุณเจ๊เพิ่งตื่นจ๊ะ
ไปเที่ยวเมืองมะละเเม่ง ด้วยไหม ก่อนไปถ้าดูหนังพระนเรศวรจะอินมาก
อยากจะไปชมภาค2 ก็ไม่ทราบว่าออกจากโรงแล้วยัง
ไม่เหมือนเมืองกรุงจะฉายยาวนานกว่ากัน
แน่หรือ พี่ขา จะมาให้เห็นใบหน้า
อิอิ สาวที่มีความลับตอนใส่บาตรแน่ๆเลยค่ะ
หนิงช่วงนี้ ยุ่งมากไหม?
ไม่ยุ่งหรอกค่ะพ่อครูขา.. แค่มีงานให้ทำ อิอิ แต่บางทีก็ให้เดอะออยทำ 555 ค่อยมาตรวจความถูกต้องเหมาะสมค่ะ ช่วงนี้เด็กๆกำลังสอบค่ะ พ่อครูบามีอะไรให้หนิงทำบ้างมั๊ยคะ
ตะเช้ายังไม่ยอมเฉลย
มาเฉลยหลังอาหารกลางวัน...อิอิ
ท่านครูบาคะ
ตื้นตันใจค่ะ ที่ท่านครูบากรุณาเขียนถึง เมื่อเช้านึกถึง อาจารย์หนิงค่ะ ยังนึกขำ ว่าครูบาเริ่มจะเป็นท้าวสามล หาลูกเขยให้ลูกสาวทั้ง 7 ซะอีก อิอิ
อดีตเป็นพยาบาล...ถูกต้องค่ะ เป็นอยู่ 5 ปี ดูแล้วชีวิตนี้อยากทำอย่างอื่นบ้าง เลยย้ายเป็นอาจารย์ ตอนนี้อยากกลับไปเป็นพยาบาลประจำการ แต่คงไม่มีโรงพยาบาลไหนรับคนแก่ๆ ไปขึ้นเวรอีกค่ะ
ได้เลข 8 เป็นเลขประจำตัวจากโรงเรียนของครูบานะคะ เลข 8 เป็นเลขประจำตัวของราหูผู้ลึกลับ...ซะด้วย
อ่านบันทึกครูบาแล้วอยากกลับไป เขียนประวัติ...แต่ขี้เกียจจัง ไม่ชอบเขียนประวัติของตัวเองค่ะ ... ลืมประวัติไปหลายอย่างแล้วด้วย เช่นจบประถมเมื่อ พ.ศ เท่าไหร่ ชื่อปริญญาที่เคยได้รับก็ไม่จำ ...ถ้าไม่ขี้เกียจเมื่อไหร่จะเขียนประวัติไว้ค่ะ ....เอ๊ะ หรือยังไม่ต้องเขียนปล่อยให้ลึกลับแบบพระราหูไปก่อน...อิอิ
ความสามารถก็ไม่ค่อยมีอะไรมากกว่านี้แล้วค่ะ ถ้าครูบาได้นั่งคุยด้วยอาจจะอยากถอนคุณสมบัติไปอีกหลายข้อ เพราะฉะนั้น ไม่ยอมเจอในตอนนี้...เด็ดขาด..ฮ่า ฮ่า ฮ่า
อ่านสำนวนคุณพ่อแล้วชักจะเคลิมเคลิ้มตามไปด้วย แหม..สำนวนอย่างเนี้ย..หนุ่มๆสู้ไม่ได้เลยนะเนี่ย มาอ่านตอนคุณพ่อเฉลยแล้วค่ะ แต่ถึงไม่เฉลยหว้าก็ทายได้นะคะ…สาวที่มีความลับตอนใส่บาตรเหมือนพี่หนิง
สวัสดีค่ะครูบาขา
วันนี้มานั่งทำงานที่ มข แล้วค่ะ กำลังจะจัดทำข้อสอบ...(อีกแล้ว) เพื่อคัดเลือกคนเข้าศึกษาต่อปริญญาโท ที่ภาควิชาค่ะ ...ก็เป็นการสร้างความเครียดให้กับผู้อยากเรียนต่อ อีกรูปแบบหนึ่งค่ะ.....
ครูบา เฉลย แล้วว่าเป็นท่านอาจารย์จันทรรัตน์....แป๋วก็ไม่ค่อยได้ ลปรร กับอาจารย์ แต่เห็นที่อาจารย์มา ลปรร กับครูบาค่ะ ...อย่างหนึ่งที่รู้สึก คือ อาจารย์จันทรรัตน์มีเสน่ห์ค่ะ....
วันนี้หวังว่าครูบา คงทานข้าวกลางวันแล้วนะค่ะ ... ถ้าทานแต่มะขามหวาน กับน้ำชารองท้อง เกรงว่า อีกไม่นานครูบาจะเป็นโรคกระเพาะค่ะ.....ดูแลสุขภาพด้วยค่ะ......
อ.ขจิต ขา ถ้าเราตามบ่นว่า ท่านครูบา ไม่ยอมทานข้าวเพราะสนุกกับงาน นี่ท่านจะเบื่อเรามั้ยค่ะ…..ท่านมีแม่ครัวทำอาหารให้แขกที่มาสวนป่า แปลกเน๊าะทำไมไม่ยอมทานข้าว….เกรงว่าสุขภาพจะยิ่งแย่ค่ะ….เอาเป็นว่า…สมาชิกก๊วนครูบา เป็นห่วงครูบา มากนะค่ะ….เห็นแก่สมาชิกก๊วน ด้วยการทานข้าวเป็นเวลาด้วยนะค่ะ…….ด้วยความเคารพค่ะ
ตาม อ.paew มาเป็นห่วงพ่อครูฯ ด้วยคนค่ะ
วันนี้ หนูมีกิจกรรมจัดอบรมให้ที่คณะฯ ได้ทีม พี่ ๆ จาก blogger มอ.หลายท่าน ไปช่วยเป็นวิทยากรให้ค่ะ ทุกคนน่ารักมาก มาช่วยด้วยความเต็มใจ ทั้ง ๆ ที่มีภารกิจงานประจำล้นมือ
ถึงจะยุ่งยังไง หนูก็ไม่ลืมทานข้าวค่ะ พ่อครูฯ
สุขภาพ สำคัญเหนือสิ่งอื่นใด ค่ะพ่อครูฯ
แอบรู้มาว่า…นอกจากจะไม่ทานข้าวแล้ว ยังไม่ค่อยจะนอนอีกต่างหาก แม๊!…ท่านช่างขยันทำให้สมาชิกก๊วน เป็นห่วงนะคะ อาจารย์ paew
อาจารย์ครับ
ประวัติน่าจะมี2 ลักษณะ
ท่านครูบาคะ กรุณาอย่าลบบันทึกนี้นะคะ เพราะว่าเอาไปทำลิงค์ไว้ที่ http://gotoknow.org/profile/jantararat ค่ะ
ขอบพระคุณค่ะ
อีกอย่างคือ ทุกๆคนขานรับกันว่า ท่านครูบาไม่กินข้าว และไม่นอน
ขอใช้สิทธิแห่งญาติ เรียนถามว่า เหตุใดท่านไม่หิว และไม่ง่วงคะ
อ่ะ อาจารย์ขจิตไป เอาเฉลย เบื่อบ่นๆๆ มาจากไหนคะ